ปากีสถานเชื้อสายไทย

ชาวปากีสถานเชื้อสายไทย
จำนวนประชากรทั้งหมด
กลุ่มที่ตั้งถิ่นฐานถาวร ประมาณ 200 คน นักศึกษาสัญชาติไทย ประมาณ 300 คน
ดินแดนที่ให้การรับรองชาติพันธุ์
บัตตะกราม การาจี อิสลามาบัด ประเทศปากีสถาน
ภาษา
ภาษาพาซตู, ภาษาอูรดู, ภาษามลายูปัตตานี (กลุ่มนักศึกษา) มีส่วนน้อยที่สามารถใช้ภาษาไทย
ศาสนา
อิสลาม

ชาวปากีสถานเชื้อสายไทย นอกจากนักเรียนไทยที่เข้าไปศึกษาในประเทศปากีสถานราว 300 คนแล้ว ยังมีคนที่มีเชื้อสายไทยและมีถิ่นพำนักอาศัยอยู่ในประเทศปากีสถาน และพำนักอาศัยอย่างถาวร โดยเฉพาะที่เมืองบัตตะกราม (Battagram, อูรดู:بٹگرام) ในรัฐชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือ (North Western Frontier Province, อูรดู: شمال مغربی سرحدی صوبہ) โดยเข้าไปตั้งถิ่นฐานนานหลายสิบปีมาแล้ว

ประวัติ

ชุมชนไทยในบัตตะกราม เริ่มเกิดขึ้นโดยชาวปาทานจากประเทศปากีสถานรุ่นแรกๆอพยพเข้ามาสู่ประเทศไทยในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองไม่นานนัก โดยเดินทางลัดจากปากีสถาน เข้ามาประเทศอินเดีย (แต่เดิมยังรวมกับปากีสถานเป็นประเทศเดียวกัน) ตัดเข้าประเทศพม่าในปัจจุบัน และเข้าทางด่านแม่สอด จังหวัดตาก และเข้ามาตั้งรกรากในจังหวัดลพบุรี และสระบุรี (และปัจจุบันยังมีอยู่) เมื่อมาอยู่เมืองไทยก็มาแต่งงานมีครอบครัวกับคนไทย ต่อมาได้อพยพกลับประเทศปากีสถานเพื่อกลับไปรับมรดกที่ดิน เวลากลับนั้นเองก็ได้นำครอบครัวชาวไทยมาอยู่ที่นี่ด้วย

ปัจจุบันชุมชนไทยโดยเฉพาะที่บัตตะกรามมีครอบครัวเชื้อสายไทยอยู่ประมาณ 50 ครอบครัว ในบัตตะกรามเองก็มีโรงแรมชื่อ "ไทยโฮเต็ล" ซึ่งในโรงแรมเองก็มีการบริการอาหารไทยด้วย

ภาษา

ชาวปากีสถานเชื้อสายไทยกลุ่มนี้ คนรุ่นแรกที่มีอายุ 70 ปี ขึ้นไปยังสามารถพูดภาษาไทยได้ แต่สำเนียงแปร่งไปบ้าง และไม่นิยมใช้สื่อสารกัน ส่วนคนรุ่นหลังที่เป็นลูกหลานของคนกลุ่มแรก ๆ ที่เกิดในประเทศปากีสถาน จะพูดไทยได้น้อย และหลายคนพูดไทยไม่ได้เลย ส่วนมากใช้ภาษาพาซตู (پښتو) เนื่องจากสืบเชื้อสายจากชาวพาซตูอยู่แล้ว และยังพูดภาษาอูรดูที่เป็นภาษาราชการของประเทศปากีสถานได้ด้วย

ส่วนกลุ่มนักศึกษาที่เข้ามาศึกษาในปากีสถานซึ่งร้อยละ 75 มาจากสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งใช้ภาษามลายูปัตตานีในชีวิตประจำวัน แต่พวกเขาก็ไม่สันทัดการใช้ภาษาไทย และเคอะเขินที่จะพูดภาษาไทยเพราะเกรงว่าจะไม่ชัด

วัฒนธรรม

ชาวปากีสถานเชื้อสายไทยกลุ่มนี้อยู่ในชุดแต่งกายประจำชาติของประเทศปากีสถาน ทุกคนยังรู้การทักทายด้วยการไหว้แบบไทยอยู่ แม้ว่าในปัจจุบันชาวไทยกลุ่มนี้อยู่ภายใต้วัฒนธรรมปาทานอยู่ โดยตามธรรมเนียมของปาทาน สุภาพสตรีจะอยู่แต่ในบ้าน ไม่ค่อยออกมาพบปะคนแปลกหน้าและสตรีจะมีทางเข้า-ออกเป็นสัดส่วนต่างหาก และชาวไทยกลุ่มนี้จะเคร่งครัดในศาสนาอิสลาม

อ้างอิง

บรรณานุกรม

• พิษณุ จันทร์วิทัน.ใต้ฟ้าปากีฯ.เอ เปเปอร์ แอนด์ สเตชันเนอรี่ จำกัด.ฉะเชิงเทรา:2551