ปัญญาอ่อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาวะปัญญาอ่อน
Mental retardation
การจำแนกและทรัพยากรภายนอก
ICD-10 F70-F79
ICD-9 317-319
DiseasesDB 4509
MedlinePlus 001523
eMedicine med/3095 neuro/605
MeSH D008607

ปัญญาอ่อน (อังกฤษ: mental retardation, ย่อ: MR) เป็นความผิดปกติทั่วไปที่ปรากฏก่อนวัยผู้ใหญ่ โดยแสดงลักษณะสมรรถนะของการรู้คิดบกพร่องอย่างสำคัญและการขาดพฤติกรรมการปรับตัวสองอย่างหรือมากกว่า เดิมปัญญาอ่อนนิยามว่ามีคะแนนระดับเชาวน์ปัญญา (IQ) ต่ำกว่า 70[1] ในอดีตปัญญาอ่อนมักมุ่งไปยังการรับรู้แทบทั้งหมด แต่นิยามปัจจุบันรวมทั้งองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของจิตและที่เกี่ยวข้องกับทักษะการทำงานของบุคคลในสิ่งแวดล้อมของเขา ผลคือ บุคคลที่มีระดับเชาวน์ปัญญาต่ำกว่าค่าเฉลี่ยอาจไม่ถูกพิจารณาว่าปัญญาอ่อนก็ได้ ปัญญาอ่อนแบบมีลักษณะเฉพาะ เป็นความบกพร่องทางสติปัญญาที่เกี่ยวข้องกับสัญญาณและอาการทางการแพทย์และพฤติกรรมอื่น ปัญญาอ่อนแบบไม่มีลักษณะเฉพาะ หมายถึง ความบกพร่องทางสติปัญญาที่เกิดโดยไม่มีความผิดปกติอื่น

อ้างอิง[แก้]

  1. "The relevance of IQ scores". 2h.com. สืบค้นเมื่อ 2010-12-14.