ประเทศไทยในพาราลิมปิก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรก ในการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ที่สโตก แมนเดวิลล์ และนครนิวยอร์ก โดยมีผู้แข่งขันกรีฑา, ลอว์นโบวล์ และว่ายน้ำ โดยเข้าร่วมในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งหลังจากนั้น แต่ไม่เคยเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิกฤดูหนาวเลย นักกีฬาทีมชาติไทยไม่ได้รับเหรียญทอง ในการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2527 แต่ในครั้งถัดมา (พ.ศ. 2531; ค.ศ. 1988) สกุล คำตัน เป็นนักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัลกีฬาพาราลิมปิกคนแรกของไทย เมื่อเขาคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันพุ่งแหลนชาย ประเภทเอ 3 และเอ 9 ซึ่งเป็นเหรียญรางวัลเดียวในการแข่งขันคราวนั้น โดยต่อมาก็ไม่ได้รับเหรียญทองเลย จนกระทั่งการแข่งขันเมื่อปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)[1]

ในประวัติศาสตร์พาราลิมปิก นักกีฬาไทยได้รับรวม 9 เหรียญทอง 17 เหรียญเงิน และ 18 เหรียญทองแดง จากกีฬาหลายประเภทคือ ลู่และลาน, ว่ายน้ำ, ยกน้ำหนัก, ยิงธนู, บ็อกเซีย, ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน และเทนนิสบนเก้าอี้ล้อเลื่อน[1]

รายชื่อนักกีฬาเหรียญทองกีฬาพาราลิมปิกของไทย[แก้]

ประวัติ วะโฮรัมย์ เป็นนักกีฬาไทยในพาราลิมปิก ซึ่งประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล จากผลงาน 5 เหรียญทอง ขณะที่สายสุนีย์ จ๊ะนะ เป็นสตรีไทยเพียงผู้เดียว ที่ชนะเลิศเหรียญทองในกีฬาพาราลิมปิก[1]

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2000[แก้]

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2004[แก้]

  • ศุภชัย โกยทรัพย์, ประวัติ วะโฮรัมย์, พิเชษฐ์ กรุงเกตุ และ รวัฒน์ ฐานะ - เก้าอี้ล้อเลื่อนชาย 4x100 และ 4x400 เมตร ประเภท ที 53 และ ที 54
  • สายสุนีย์ จ๊ะนะ - ฟันดาบบนเก้าอี้ล้อเลื่อน เอเปบุคคล ประเภท บี (สตรีคนแรกผู้ชนะในกีฬาพาราลิมปิก)

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2008[แก้]

  • ประวัติ วะโฮรัมย์ - เก้าอี้ล้อเลื่อนชาย 5,000 เมตร ประเภท ที 54

พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]