บ็อบ ดิลลัน
| บ็อบ ดีแลน | ||
|---|---|---|
 ปี 1963
|
||
|
|
||
| ชื่อเกิด | โรเบิร์ต อัลเลน ซิมเมอร์แมน | |
| วันเกิด | 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 (71 ปี) | |
| แนวเพลง | โฟล์กร็อก, โฟล์ก, ร็อก, บลูส์ ,ดนตรีคันทรี, กอสเปล | |
| อาชีพ | นักร้อง นักแต่งเพลง นักประพันธ์ กวี จิตรกร | |
| ปี | 1959–ปัจจุบัน | |
| ค่าย | Columbia, Asylum | |
| ส่วนเกี่ยวข้อง | The Band, Traveling Wilburys, Grateful Dead, Tom Petty & the Heartbreakers | |
| เว็บไซต์ | www.bobdylan.com | |
บ็อบ ดีแลน (อังกฤษ: Bob Dylan) หรือชื่อจริง โรเบิร์ต อัลเลน ซิมเมอร์แมน (อังกฤษ: Robert Allen Zimmerman) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นนักประพันธ์ กวี จิตรกร ที่มีผลงานในวงการเพลงป็อปตลอด 5 ทศวรรษ มีผลงานดังส่วนใหญ่ในทศวรรษ 1960 มีเพลงอย่างเช่น "Blowin' in the Wind" และ "The Times They Are a-Changin'" ที่เป็นเหมือนเพลงชาติของการเคลื่อนไหวสิทธิมนุษยชน ผลงานสตูดิโออัลบั้มล่าสุดของเขาคือชุด Modern Times ออกขายเมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ติดชาร์ทอัลบั้มในอเมริกาที่อันดับ 1 และในปีเดียวกันนิตยสารโรลลิงสโตนยกให้เป็นอัลบั้มแห่งปี[1]
เนื้อเพลงของดีแลนยุกแรก จะเกี่ยวกับการเมือง สังคม ปรัชญา และอิทธิพลจากกวี ที่ต่อต้านเพลงป็อปที่มีอยู่และดึงดูดวัฒนธรรมที่แปลกต่างจากที่มีอยู่ในสังคมที่มีอยู่กว้างขวาง ขณะที่ใส่ดนตรีของตัวเองเข้าไป เขาพบว่าธรรมเนียมของเพลงอเมริกา จากเพลงโฟล์ก, บลูส์ และเพลงคันทรี ไปสู่ดนตรีกอสเปล, ร็อกแอนด์โรล และร็อกอะบิลลี สู่เพลงโฟล์กแบบอังกฤษ สก็อต และไอริช, หรือแม้แต่แจ๊ส สู่เพลงสวิง[2] ดีแลนเล่นกีตาร์ ,เปียโน และฮาร์โมนิกา โดยมีนักดนตรีช่วยเสริม เขาทัวร์ตั้งแต่ปลายยุค 1980 โดยใช้ชื่อทัวร์ว่า "Never Ending Tour" ถึงแม้จะประสบความสำเร็จด้านการแสดงดนตรีและเป็นศิลปินเพลง ผลงานการเขียนเพลงของเขาก็ยังยอดเยี่ยมอีกด้วย[3]
ตลอดอาชีพเขา ดีแลนได้รับรางวัลมากมายทั้งผลงานการเขียนเพลง การเล่นดนตรี และผลงานเพลง ซึ่งผลงานเพลงเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ เขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม, แนชวิลซองไรเตอร์สฮอลออฟเฟม และ ซองไรเตอร์สฮอลออฟเฟม และในปี 2008 เขาได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ รางวัลพิเศษ "สำหรับสร้างผลกระทบต่อวงการเพลงป็อปและวัฒนธรรมอเมริกันอย่างลึกซึ้ง ด้วยเนื้อเพลงที่มีพละกำลังด้านกวีอย่างพิเศษ"[4]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "The Top 50 Albums of The Year 2006". Rolling Stone. 2006-12-11. สืบค้นเมื่อ 2008-09-07.
- ↑ Browne, David (2001-09-10). "Love and Theft review". Entertainment Weekly. สืบค้นเมื่อ 2008-09-07.
- ↑ Gates, David (1997-10-06). "Dylan Revisited". Newsweek. สืบค้นเมื่อ 2008-10-13.
- ↑ "The Pulitzer Prize Winners 2008: Special Citation". Pulitzer. 2008-05-07. สืบค้นเมื่อ 2008-09-06.
