ดมิทรี คารีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดมิทรี คารีน
Kharine, Dmitri.jpg
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเต็ม ดมิทรี วิคโตโรวิช คารีน
วันเกิด 16 สิงหาคม ค.ศ. 1968 (45 ปี)
สถานที่เกิด สหภาพโซเวียต กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต
ส่วนสูง 1.88 ม. (6 ฟุต 2 นิ้ว)
ตำแหน่ง ผู้รักษาประตู
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน ลูตันทาวน์
(ผู้ฝึกสอนการรักษาประตู)
สโมสรเยาวชน
ค.ศ. 1982 โรงเรียนฟุตบอลเยาวชนมอสโก
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
ค.ศ. 1982–1987 เอฟซีตอร์ปิโดมอสโก 63 (0)
ค.ศ. 1988–1991 สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก 40 (0)
ค.ศ. 1991–1992 ซีเอสเคเอมอสโก 34 (0)
ค.ศ. 1992–1999 เชลซี 118 (0)
ค.ศ. 1999–2002 เซลติก 11 (0)
ค.ศ. 2002–2004 ฮอร์นเชิร์ช 23 (0)
รวม 289 (0)
ทีมชาติ
ค.ศ. 1988–1991 สหภาพโซเวียต 6 (0)
ค.ศ. 1992 เครือรัฐเอกราช 11 (0)
ค.ศ. 1992–1998 รัสเซีย 23 (0)
* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้ทีมสโมสร
นับเฉพาะลงเล่นในประเทศ

† ลงเล่น (ประตู)

ดมิทรี วิคโตโรวิช คารีน (รัสเซีย: Дмитрий Викторович Харин; อังกฤษ: Dmitri Viktorovich Kharine) เกิดวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่กรุงมอสโก เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลระดับอาชีพและผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูชาวรัสเซีย ในรายการคอนเฟอเรนซ์เนชันแนลให้แก่ทีมเอฟซีลูตันทาวน์[1]

ในฐานะผู้เล่น เขาได้เป็นผู้รักษาประตูตั้งแต่ ค.ศ. 1982 จนถึง 2004 โดยมีผลงานโดดเด่นในพรีเมียร์ลีกสำหรับสโมสรฟุตบอลเชลซี[2][3] เช่นเดียวกับการเล่นในถิ่นฐานบ้านเกิดของเขาแก่ทีมตอร์ปิโดมอสโกและซีเอสเคเอมอสโก เขายุติการเล่นในระดับอาชีพของเขาในกอตติชพรีเมียร์ลีกซึ่งได้ร่วมทีมกับเซลติก ก่อนหวนกลับไปยังประเทศอังกฤษเพื่อเล่นนอกลีกให้แก่ทีมฮอร์นเชิร์ช นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นทีมชาติสหภาพโซเวียต, เครือรัฐเอกราช และรัสเซีย

ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ[แก้]

ฟุตบอลรัสเซีย[แก้]

เขาเล่นให้กับฝั่งรัสเซียในทีมตอร์ปิโดมอสโก, ดีนาโมมอสโก และซีเอสเคเอมอสโกในช่วงแรกของการเล่นระดับอาชีพของเขา ก่อนจะย้ายไปยังประเทศอังกฤษเพื่อร่วมกับสโมสรของพรีเมียร์ลีกอย่างเชลซีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 ด้วยค่าตัวที่ 400,000 ปอนด์สเตอร์ลิง

เชลซี[แก้]

ในการร่วมกับสโมสรฟุตบอลเชลซี คารีนได้สร้างความประทับใจในการนำทีมเข้าสู่เอฟเอคัพไฟนอล 1994 แม้ว่าเขาจะยอมรับความผิดพลาดในสี่ประตูที่เกิดขึ้นจากตัวเอง และภายหลังได้เข้าสู่รอบชิงชัยในรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพในเวลาหนึ่งปีต่อมา โดยทีมดังกล่าวได้เข้าสู่รอบรองชนะเลิศในรายการของยุโรปได้เป็นครั้งแรกหลังจากยุคทศวรรษ 1970 หนึ่งปีต่อมาเขาได้เกิดปัญหาจากการบาดเจ็บและได้มีลงนามทำสัญญาจากผู้รักษาประตูชาวดัตช์ชื่อเอ็ด เดอ ฮุย โดยได้จำกัดให้เขาลงสนามได้ 20 ครั้งในช่วงสามฤดูกาลสุดท้าย รวมเบ็ดเสร็จ เขาเล่นใน 146 แมตช์สำหรับเชลซี

คารีนไม่ค่อยมีความฟิตในการร่วมในชัยชนะรายการเอฟเอคัพไฟนอลของทีมเชลซีในช่วงท้ายของฤดูกาล 1996–97 (โดยมีโฟลเด โกรดาส ซึ่งเป็นชาวนอร์เวย์เข้าเล่นแทน) และไม่ได้เข้าร่วมทีมสำหรับรายการคัพวินเนอร์สคัพ รวมถึงลีกคัพที่ได้ชัยชนะรอบไฟนอลในระยะเวลาหนึ่งปีต่อมา เมื่อจีอันลูกา วีอัลลี กลายเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เขาก็ได้แต่งตั้งเดอ ฮุย เป็นผู้รักษาประตูตัวเลือกแรกของสโมสร คารีนถูกจำกัดการปรากฏตัวเพียงห้าครั้งในฤดูกาลดังกล่าว ที่ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเกมชิงถ้วยรางวัล ที่ซึ่งเขายังคงอยู่ประจำสโมสรในฐานะผู้รักษาประตูตัวสำรองอีกสองฤดูกาลหลังจากนั้น

เซลติก[แก้]

คารีนได้เซ็นสัญญากับฝั่งสกอตแลนด์ให้แก่ทีมสโมสรฟุตบอลเซลติกในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1999 โดยโอนให้เปล่า เขามาถึงเซลติกพาร์กในฐานะเป็นคนแรกที่ลงนามในการบริหารทีมใหม่โดยจอห์น บาร์นส และเคนนี ดัลกลิช แต่จากปัญหาอาการบาดเจ็บ ส่งผลให้เขาได้เล่นเพียง 11 ครั้งให้กับสโมสรดังกล่าว

ฮอร์นเชิร์ช[แก้]

เขาได้รับการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2002 และเซ็นสัญญาสำหรับฟุตบอลนอกลีกให้แก่สโมสรฮอร์นเชิร์ช ที่ซึ่งเขาได้รับการส่งไปเมื่อครั้งเปิดตัวครั้งแรก

ผลงานในระดับนานาชาติ[แก้]

คารีนยังมีผลงานในระดับนานาชาติ อันเป็นผลมาจากความวุ่นวายทางการเมืองจากประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้จบลงด้วยการเล่นให้แก่สามทีมที่แตกต่างกัน เขาประสบชัยชนะเมื่อครั้งรับใช้ทีมชาติครั้งให้แก่สหภาพโซเวียตหกครั้ง, สิบเอ็ดครั้งสำหรับเครือรัฐเอกราช และ 23 ครั้งหลังจากนั้นสำหรับรัสเซีย แม้ว่าเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็เป็นผู้เล่นที่ทำหน้าที่รับใช้เครือรัฐเอกราชเป็นจำนวนครั้งมากที่สุด และเขายังเป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอล[4] รวมทั้งเล่นให้แก่เครือรัฐเอกราชในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992 ด้วยผลเสมอที่ 0–0 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติฮอลแลนด์ในโกเธนเบิร์ก และสำหรับรัสเซียในฟุตบอลโลก 1994 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ร่วมกับทีมของเขาที่เคยออกไปในช่วงแบ่งสายของแต่ละครั้ง เขาชนะในการทำหน้าที่รับใช้ชาติครั้งสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติยูเครน

ผลงานการฝึกสอน[แก้]

ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูที่คอนเฟอเรนซ์ของอังกฤษให้แก่ทีมลูตันทาวน์

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

เขาเป็นน้องชายของมิคาอิล คารีน ซึ่งเล่นฟุตบอลในระดับอาชีพเช่นเดียวกัน

การเล่นในระดับอาชีพ[แก้]

ค.ศ. 1984 สหภาพโซเวียต ตอร์ปิโดมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 01/0
ค.ศ. 1985 สหภาพโซเวียต ตอร์ปิโดมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 10/0
ค.ศ. 1986 สหภาพโซเวียต ตอร์ปิโดมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 25/0
ค.ศ. 1987 สหภาพโซเวียต ตอร์ปิโดมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 27/0
ค.ศ. 1988 สหภาพโซเวียต สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 19/0
ค.ศ. 1989 สหภาพโซเวียต สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 20/0
ค.ศ. 1990 สหภาพโซเวียต สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 01/0
ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียต สโมสรฟุตบอลดีนาโมมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 00/0
สหภาพโซเวียต ซีเอสเคเอมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 11/0
ค.ศ. 1992 รัสเซีย ซีเอสเคเอมอสโก ท็อปลีก ระดับที่ 1 23/0
ค.ศ. 1992–93 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 05/0
ค.ศ. 1993–94 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 40/0
ค.ศ. 1994–95 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 31/0
ค.ศ. 1995–96 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 26/0
ค.ศ. 1996–97 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 05/0
ค.ศ. 1997–98 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 10/0
ค.ศ. 1998–99 อังกฤษ เชลซี พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 01/0
ค.ศ. 1999-00 สกอตแลนด์ เซลติก พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 04/0
ค.ศ. 2000–01 สกอตแลนด์ เซลติก พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 01/0
ค.ศ. 2001–02 สกอตแลนด์ เซลติก พรีเมียร์ลีก ระดับที่ 1 03/0
ค.ศ. 2002–03 อังกฤษ ฮอร์นเชิร์ช อิสธเมียนลีกดิวิชันวันนอร์ธ ระดับที่ 8
ค.ศ. 2003–04 อังกฤษ ฮอร์นเชิร์ช อิสธเมียนลีกดิวิชันวันนอร์ธ ระดับที่ 8

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]