ซูเปอร์แบนตั้มเวท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ซูเปอร์แบนตั้มเวท (อังกฤษ: Super bantamweight) ชื่อเรียกรุ่นมวยที่อยู่ระหว่างรุ่นแบนตั้มเวทกับรุ่นเฟเธอร์เวท โดยนักมวยที่จะชกในรุ่นนี้ต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 122 ปอนด์ (55 กิโลกรัม) สถาบันแรกที่ก่อตั้งรุ่นนี้ขึ้นมา คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1976 โดยเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า ซูเปอร์แบนตั้มเวท ทางสมาคมมวยโลก (WBA) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) รวมทั้งในวงการมวยไทยจะเรียกชื่อรุ่นนี้ว่า จูเนียร์เฟเธอร์เวท (Junior featherweight)

สำหรับนักมวยไทยที่เคยครองแชมป์โลกในรุ่นนี้ มีทั้งหมด 4 คน ได้แก่ สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง, สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ และ พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม

และนักมวยต่างชาติที่มีชื่อเสียง ที่เคยชกในพิกัดนี้ อาทิ วิลเฟรโด โกเมซ, กัวดา ลูเป้ พินเตอร์, ฮวน คิด เมซ่า, เจฟฟ์ เฟเนค, อซูม่าห์ เนลสัน, อีริค โมราเลส, แมนนี่ ปาเกียว, โตชิอากิ นิชิโอกะ เป็นต้น [1]

อ้างอิง[แก้]

  1. World Champions: The Last 20 Years", International Boxing Digest 39, no. 1: 64, August 1997