วิลเฟรโด โกเมซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วิลเฟรโด โกเมซ
Wilfredo Gómez.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ฉายา Bazooka
วันเกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499
สถานที่เกิด เปอร์โตริโกเปอร์โตริโก
รุ่น ซูเปอร์แบนตัมเวท
สถิติ
ชก 48
ชนะ 44
ชนะน็อก 42
แพ้ 3
เสมอ 1

วิลเฟรโด โกเมซ (Wilfredo Gomez) นักมวยสากลชาวเปอร์โตริโก เกิดเมื่อ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2499 สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 44 (น็อค 42) เสมอ 1 แพ้ 3

ประวัติ[แก้]

วิลเฟรโด โกเมซ เป็นนักมวยที่ได้ครองแชมป์โลกถึงสามสมัย ใน พ.ศ. 2546 นิตยสารเดอะริงได้จัดให้เขาเป็นหนึ่งในนักมวย 100 คนที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล โกเมซเกิดในบริเวณที่ยากจนในเปอร์โตริโก เริ่มจากเป็นนักสู้ข้างถนน พ่อของเขาเป็นคนขับรถแท็กซี่ ตัวเขาเองเคยขายลูกกวาดมาก่อนที่จะเป็นนักมวย [1]

โกเมซเริ่มจากชกมวยสากลสมัครเล่นได้เหรียญทองกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนใน พ.ศ. 2517 ที่สาธารณรัฐโดมินิกันและได้แชมป์โลกในปีเดียวกันที่คิวบา[2] เขาเคยแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมันแต่ไม่ได้เหรียญรางวัล โกเมซตัดสินใจที่จะไม่เข้าแข่งกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา จึงหันมาชกมวยอาชีพ

หลังจากที่การชกครั้งแรกไม่ประสบความสำเร็จนัก เขาขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 32 ครั้ง[2] รวมทั้งชกชนะฟูเอเตส และแชมป์โลกในอนาคตอย่าง อัลเบอร์โต ดาวีลา การชนะน็อครวด 32 ครั้งของเขาทำให้เขาเป็นแชมป์โลกที่ชนะน็อคติดต่อกันมากที่สุดและเป็นอันดับสามของโลกรองจาก ลามาร์ คลาก (43 ครั้ง) และบิลลี่ ฟอก (44 ครั้ง) ถ้านับจากนักมวยทั้งหมด เพราะทั้งคลากและฟอกไม่เคยครองแชมป์โลก[1]

จากการชกชนะน็อครวด 32 ครั้งทำให้โกเมซได้ชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทกับยุม ดองคยุม ที่มาป้องกันตำแหน่งที่ซานฟรานซิสโก การชกในช่วงแรก โกเมซถูกหมัดของยุมลงไปให้กรรมการนับก่อน แต่เขาลุกขึ้นมาได้ และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 12 ได้ครองแชมป์[1] โกเมซไปชกป้องกันตำแหน่งในทวีปเอเชีย ที่ญี่ปุ่น ชนะน็อคโคบายาชิ ยก 3 และเคยมาชกป้องกันตำแหน่งในประเทศไทยกับสกัด เพชรยินดีด้วย

โกเมซป้องกันแชมป์ด้วยการชกชนะน็อครวดถึง 12 ครั้ง ซึ่งนับรวมครั้งที่เขาชนะน็อค คาร์ลอส ซูราเต แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทด้วย[3] และชนะน็อเลโอนาร์โด ครูซ ผู้ที่ได้เป็นแชมป์โลกในเวลาต่อมาในยกที่ 13 เขาได้เลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับซัลวาดอร์ ซานเชส ชาวเม็กซิโก เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ โกเมซกลับมาชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกครั้ง และรอโอกาสที่จะแก้มือกับซานเชส แต่หลังจากซานเชสประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ทำให้ความหวังของโกเมซที่จะชกแก้มือกับซานเชสหมดไป โกเมซได้มาร่วมไว้อาลัยในพิธีศพของซานเชสด้วย โกเมซป้องกันแชมป์ไว้ได้ 17 ครั้ง[4]ก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นไปชกในรุ่นเฟเธอร์เวท

โกเมซพยายาขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเป็นครั้งที่ 2 และประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายชนะฮวน ลาปอร์เต้ ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้ อาซูมาห์ เนลสันจากกานา เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โกเมซพยายามขอชกแก้มือกับเนลสัน แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ชนะคะแนน ร็อคกี้ ล็อกริด ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 แต่ก็เสียตำแหน่งแชมป์โลกให้กับอัลเฟรโด ลายเน ในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้น

หลังการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น โกเมซหยุดชกไปช่วงหนึ่ง และกลับมาชกมวยอีกครั้งใน พ.ศ. 2531 - 2532 แต่เขาก็พบว่าช่วงเวลาที่นุ่งโรจน์ของเขาผ่านพ้นไปแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมอย่างถาวร หลังจากเลิกชกมวย เขาได้ย้ายไปอยู่เวเนซุเอลา และมีข่าวพัวพันกับยาเสพติดและติดคุกอยู่หลายเดือน [5] และต้องไปฟื้นฟูสมรรถภาพที่โคลัมเบียหลังจากนั้น โกเมซกลับมาเปอร์โตริโก เป็นเทรนเนอร์ให้กับเฮกเตอร์ คามาโช จูเนียร์ ลูกชายของเฮกเตอร์ คามาโช ในเดือนพฤษภาคม 2546 โกเมซได้รับเชิญให้ไปปานามาและได้รับการเชื้อเชิญให้เป็นพลเมืองของปานามา[6]ใน พ.ศ. 2549 เขาได้ซื้อบ้านและอพยพครอบครัวมาอยู่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขามีลูกสาว 3 คน ลูกชาย 1 คน [7]ปัจจจุบันเขาได้รับการเสนอชื่อในหอเกียรติยศของนักมวย ใน พ.ศ. 2546 ชีวประวัติของเขาถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์[8][9]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC
    • ชิง 21 พฤษภาคม 2520 ชนะน็อค ยุม ดองคยุม ยก 12 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 กรกฎาคม 2520 ชนะน็อค ราอูล ติราโด ยก 5 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มกราคม 2521 ชนะน็อค โรยัล โคบายาชิ ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 เมษายน 2521 ชนะน็อค ฮวน อันโตนิโอ โลเปซ ยก 7 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มิถุนายน 2521 ชนะน็อค สกัด พรทวี ยก 3 ที่ นครราชสีมา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 9 กันยายน 2521 ชนะน็อค เลโอนาร์โด ครูซ ยก 13 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 28 ตุลาคม 2521 ชนะน็อค คาร์ลอส ซูราเต ยก 5 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 9 มีนาคม 2522 ชนะน็อค เนสเตอร์ คาร์ลอส จิเมเนซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 16 มิถุนายน 2522 ชนะน็อค ฮูลิโอ เฮอร์นานเดซ ยก 5 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 28 กันยายน 2522 ชนะน็อค คาร์ลอส เมนโดซา ยก 10 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 26 ตุลาคม 2522 ชนะน็อค นิกกี้ เปเรซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 11, 3 กุมภาพันธ์ 2523 ชนะน็อค รูเบน วัลเดซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 22 สิงหาคม 2523 ชนะน็อค เดอร์ริก โฮลเมส ยก 5 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 12, 13 ธันวาคม 2523 ชนะน็อค โฮเซ คาร์วันเตส ยก 3 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 13, 27 มีนาคม 2525 ชนะน็อค ฮวน เมซา ยก 6 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 14, 11 มิถุนายน 2525 ชนะน็อค ฮวน อันโตนิโอ โลเปซ ยก 10 ที่ สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 15, 18 สิงหาคม 2525 ชนะน็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 ที่ เปอร์โตริโก
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 16, 3 ธันวาคม 2525 ชนะน็อค กัวดา ลูเป้ พินเตอร์ ยก 14 ที่ สหรัฐ
    • เมษายน 2526 สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC
    • ชิง 31 มีนาคม 2527 ชนะคะแนน ฮวน ลา ปอร์เต ที่ เปอร์โตริโก
    • เสียแชมป์ 8 ธันวาคม 2527 แพ้น็อค อาซูมาห์ เนลสัน ยก 11 ที่ เปอรืโตริโก
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA
    • ชิง 19 พฤษภาคม 2528 ชนะคะแนน ร็อคกี้ ล็อกริด ที่เปอร์โตริโก
    • เสียแชมป์ 24 พฤษภาคม 2529 แพ้น็อค อัลเฟรโด ลายเน ยก 9 ที่ เปอร์โตริโก
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 21 สิงหาคม 2524 แพ้น็อค ซัลวาดอร์ ซันเชซ ยก 8 ที่ สหรัฐ

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Michael Klimes (2007-05-16). "Wilfredo ‘Bazooka’ Gomez, Part 1". East Side Boxing. สืบค้นเมื่อ 2007-09-17. 
  2. 2.0 2.1 "Wilfredo Gomez". International Boxing Hall of Fame. Archived from the original on 2007-08-16. สืบค้นเมื่อ 2007-09-16. 
  3. Lee Groves (2007-02-28). "Vazquez-Marquez May Add to a Tremendous Tradition". Max Boxing. Archived from the original on 2007-11-09. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18. 
  4. Andrés Pascual (2006-10-20). "El récord impresionante de Wilfredo Gómez en las 122 libras". Diario Las Americas. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25. 
  5. Gabriel Cordero (2006-11-01). "Los 50 años de Wilfredo Gómez" (ใน Spanish). Lo Mejor del Boxeo. Archived from the original on 2007-11-09. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25. 
  6. Gustavo Ampudia (2003-05-18). "¡Mil gracias, mi Panamá!" (ใน Spanish). La Prensa. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18. 
  7. Scoop Malinowski. "Boxing Legend Biofile: Wilfredo Gomez". Boxing Insider. Archived from the original on 2007-11-08. สืบค้นเมื่อ 2007-09-25. 
  8. Robert Dominguez (2003-09-25). "A Boxer's Saga, Blow By Blow". The Puerto Rico Herald. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18. 
  9. "Bazooka: The Battles of Wilfredo Gómez". Internet Movie Data Base. สืบค้นเมื่อ 2007-09-18.