ชิโกะกุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ชิโกะกุ
เกาะชิโกะกุ ประเทศญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง	เอเชียตะวันออก
กลุ่มเกาะ	หมู่เกาะญี่ปุ่น
เนื้อที่	18,800 กม² (7,259 ตร.ไมล์) ตารางกิโลเมตร
จุดสูงสุด	เขาอิชิซุจิ (1,982 ม (6,503 ฟุต) เมตร)
การบริหาร
ญี่ปุ่น
จังหวัด	โคจิ คะงะวะ โทะกุชิมะ เอะฮิเมะ
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร	4,141,955 (ในปี 2548)
ชนพื้นเมือง	ชาวญี่ปุ่น

เกาะชิโกะกุ (「四国」, Shikoku, – สี่เกาะ^?) เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาสี่เกาะหลักของญี่ปุ่น มีพื้นที่ 18,783 ตารางกิโลเมตร ถูกล้อมรอบ 3 ด้านด้วยเกาะฮอนชูและเกาะคิวชู ตอนกลางของเกาะมีภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000-2,000 เมตร มีประชากรประมาณ 4.2 ล้านคนอาศัยอยู่กระจายตามที่ลุ่มชายฝั่งทะเล หากเทียบกับอีก 3 เกาะหลักของญี่ปุ่นแล้ว ชิโกกุมีความเงียบสงบและยังคงบรรยากาศแบบธรรมชาติไว้ได้ โดยที่ไม่ถูกกลืนโดยวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชิโกกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน ทางเหนือมีปริมาณน้ำฝนน้อยและมีเมืองอุตสาหกรรมอยู่ตลอดแนว ส่วนทางใต้ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกนั้นจะเป็นป่ารก อากาศจะอบอุ่น ปริมาณน้ำฝนมีมาก อากาศบนเกาะจะอบอุ่นสบายในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ และช่วงเริ่มฤดูใบไม้ร่วง นอกจากอุตสาหกรรมผลิตเหล็กและเคมีแล้ว การประมงกับการเกษตรกรรมแบบเร่งผลผลิตทำกันอย่างแพร่หลาย บนที่ราบของเมืองโคจิชายฝั่งทะเลแปซิฟิก มีการมีการทำไร่ผลไม้ และการปลูกผักในกรีนเฮ้าส์เกาะชิโกกุถูกเชื่อมต่อกับเกาะฮอนชูด้วยสะพานเซโตะโอฮาชิ ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร ทำให้สะพานแห่งนี้ เป็นหนึ่งในสะพานสองชั้นที่มีความยาวมากกว่าสะพานแห่งอื่น ๆ ในโลกเกาะ