จิตรกรรมสีน้ำมัน
จิตรกรรมสีน้ำมัน หรือ ภาพเขียนสีน้ำมัน (อังกฤษ: Oil painting) คือการเขียนภาพโดยใช้สีฝุ่นที่ผสมกับน้ำมันแห้ง (drying oil) — โดยเฉพาะในตอนต้นของยุโรปสมัยใหม่, น้ำมันลินซีด (linseed oil) ตามปกติแล้วก็จะต้มน้ำมันเช่นลินซีดกับยางสนหรือ ยางสนหอม (frankincense) ส่วนผสมนี้เรียกว่า “น้ำมันเคลือบ” (varnish) ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพเขียนมีความหนาและเป็นเงา น้ำมันอื่นที่ใช้ก็มี น้ำมันเม็ดฝิ่น, น้ำมันวอลนัท, และน้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันแต่ละอย่างก็มีคุณภาพต่างๆ กัน เช่นอาจจะทำให้สืเหลืองน้อยลง หรือใช้เวลาแห้งไม่เท่ากัน บางครั้งก็จะเห็นความแตกต่างจากเงาของภาพเขียนแล้วแต่ชนิดของน้ำมัน จิตรกรจะใช้น้ำมันหลายชนิดในภาพเขียนเดียวกันเพื่อให้ได้ลักษณะของภาพเขียนออกมาตามที่ต้องการ การแสดงออกของสีก็จะต่างกันตามแต่วัสดุที่ใช้เขียน
[แก้] ดูเพิ่ม
[แก้] สมุดภาพ
-
“La velata” ราฟาเอล ค.ศ. 1516
-
“การยกกางเขน” ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ ค.ศ. 1610-1611
-
“ภาพครึ่งตัวของชายแก่ใส่หมวก” (Bust of an old man with helmet) แรมบรังด์ ค.ศ. 1630
-
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10 โดย เดียโก เบลัซเกซ ราว ค.ศ. 1650
-
“ภาพเหมือนตนเอง” แรมบรังด์ ค.ศ. 1658
-
“Milkmaid” โดย โยฮันส์ เวร์เมร์ ค.ศ. 1658-1660
-
“วีนัสสรงน้ำ” (The Toilet of Venus) โดย ฟรองซัวส์ บูแชร์ (François Boucher) ค.ศ. 1751
-
“เด็กเสี้อสีน้ำเงิน” (The Blue Boy) โดย ทอมัส เกนส์เบรอ ค.ศ. 1770
-
“การประหารชีวิตผู้ป้องกันมาดริส” (The Third of May 1808: The Execution of the Defenders of Madrid) โดย ฟรานซิสโก โกยา ค.ศ. 1814
-
“Le Moulin de la Galette” โดย ปีแยร์-ออกุสต์ เรอนัวร์ ค.ศ. 1876
-
“ภาพเหมือนเอ็ดดวด และมารี ลุยส์ เพลเลอรอง” (Portrait of Édouard and Marie-Louise Pailleron) โดย จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ (John Singer Sargent) ค.ศ. 1885-1886
-
“ภาพเหมือนของด็อกเตอร์กาเชท์” (Portrait of Dr. Gachet) ฟินเซนต์ ฟาน ก็อกฮ์ ค.ศ. 1890
-
“บัวน้ำ” โดย โคลด โมเนท์ ค.ศ. 1916
