คิม จ็อง-อึน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คิม จ็อง-อึน
ผู้นำสูงสุดเกาหลีเหนือ
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
17 ธันวาคม ค.ศ. 2011[1]
สมัยก่อนหน้า คิม จ็อง-อิล
ผู้บัญชาการทหารกองทัพประชาชนเกาหลี
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
30 ธันวาคม ค.ศ. 2011[2]
รองประธานคณะกรรมาธิการกลางการทหาร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
11 เมษายน ค.ศ. 2012
ดำรงตำแหน่งร่วมกับรี ยงโฮ
ผู้นำ คิม จ็อง-อิล
สมัยก่อนหน้า สถาปนาตำแหน่ง
ประธานคณะกรรมาธิการกลางการทหาร
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
17 ธันวาคม ค.ศ. 2011
สมัยก่อนหน้า คิม จ็อง-อิล
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1983 (31 ปี)?
กรุงเปียงยาง เกาหลีเหนือ
สัญชาติ เกาหลีเหนือ
พรรคการเมือง พรรคแรงงานเกาหลีเหนือ
คู่สมรส รี ซ็อล-จู[3]
บุตร คิม จู-เอ
ลายมือชื่อ
การเข้าเป็นทหาร
สวามิภักดิ์ เกาหลีเหนือ เกาหลีเหนือ
ปีปฏิบัติงาน กันยายน ค.ศ. 2010
ยศ วอนซู (จอมพล) [4]
คิม จ็อง-อึน
ฮันกึล : 김정은
ฮันจา : 金正恩
MC  : Kim Chŏng'ŭn
MR  : Gim Jeong-eun

คิม จ็อง-อึน (เกาหลี: 김정은, ฮันจา: 金正恩, MC: Kim Chŏng'ŭn, MR: Gim Jeong-eun[5][6]) (เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1983 หรือ 1984) [7] ผู้นำสูงสุดของเกาหลีเหนือคนปัจจุบัน ได้รับประกาศเป็นผู้นำสูงสุดอย่างเป็นทางการหลังรัฐพิธีศพบิดา คิม จ็อง-อิล[8] เขาเป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดสามคนของคิม จ็อง-อิล กับคู่สมรส โค ยองฮึย[9] นับแต่ปลาย ค.ศ. 2010 คิม จ็อง-อึนถูกมองว่าเป็นทายาทผู้นำเกาหลีเหนือ และหลังบิดาถึงแก่อสัญกรรม เขาได้รับประกาศเป็น "ผู้สืบทอดที่ยิ่งใหญ่" ผ่านโทรทัศน์ทางการเกาหลีเหนือ[10]

ในพิธีรำลึกถึงคิม จ็อง-อิล คิม ยองนัม ประกาศว่า สหายคิม จ็อง-อึนที่เคารพเป็นผู้นำสูงสุดของพรรคเรา ทหารและประเทศ ผู้สืบทอดอุดมการณ์ ความเป็นผู้นำ บุคลิก คุณธรรม ความทรหดและความกล้าของสหายคิม จ็อง-อิลผู้ยิ่งใหญ่[11]

การขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำของคิม จ็อง-อึน เป็นทางการก็เมื่อเจ้าหน้าที่พรรค รัฐสภาและรัฐบาลระดับสูงประชุมกันเพื่อยืนยันการแต่งตั้งเขาเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีและประธานคณะกรรมาธิการทหารกลางของพรรค[11][12] วันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โปลิตบูโรของพรรคแรงงานเกาหลีแต่งตั้งคิมเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลีอย่างเป็นทางการ[2]

เขามียศแทจังในกองทัพประชาชนเกาหลี เทียบเท่านายพลเอก[4] ในด้านการศึกษา มีการกล่าวว่า คิม จ็อง-อึน ได้รับการศึกษาด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์เป็นการส่วนตัวในเกาหลีเหนือ[13] ได้รับปริญญาสองสาขา ใบแรกในสาขาฟิสิกส์ จากมหาวิทยาลัยคิม อิลซุง และอีกใบหนึ่งจากวิทยาลัยการทหารคิม อิลซุง[14][15] เขาเป็นประมุขแห่งรัฐที่อายุน้อยที่สุดในโลกด้วยวัย 28 ปี

การสืบทอดตำแหน่ง[แก้]

หลังคิม จ็อง-อิลถึงแก่อสัญกรรม แม้เขาวางแผนเอาไว้ว่าหลังตนเสียชีวิต จ็อง-อึนจะได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจอย่างเต็มที่ แต่ไม่ชัดเจนหลัง จ็อง-อิลถึงแก่อสัญญกรรมว่า จ็อง-อึนจะครองอำนาจอย่างแท้จริง และบทบาทแท้จริงในรัฐบาลใหม่จะเป็นอย่างไร[16] นักวิเคราะห์บางคนให้ความเห็นว่าเมื่อ คิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม จาง ซุงเตก จะทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทน เพราะจ็อง-อึนไม่มีประสบการณ์เพียงพอที่นำประเทศได้ทันที[17]

24 ธันวาคม พ.ศ. 2554 จ็อง-อึน กล่าวต่อสาธารณะว่า เราได้รับการประกาศเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลี[18]

25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โทรทัศน์เกาหลีเหนือเผยแพร่ภาพจาง ซุงเตกในชุดเครื่องแบบนายพลอันเป็นสัญญาณถึงการมีอำนาจครอบงำที่เพิ่มขึ้นหลังคิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม เจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ซึ่งเชี่ยวชาญกิจการเกาหลีเหนือ กล่าวว่า เป็นครั้งแรกที่จาง ซุงเตกปรากฏทางโทรทัศน์เกาหลีเหนือในชุดเครื่องแบบทหาร ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าจาง ซุงเตกได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในกองทัพเกาหลีเหนืออันทรงพลัง ซึ่งได้ปฏิญญาณตนว่ามีความภักดีต่อคิม จ็อง-อึน[19]

ลัทธิบูชาบุคคลรอบคิม จ็อง-อึน ได้ถูกส่งเสริมขึ้นหลังการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล คิม จ็อง-อึนได้รับการสรรเสริญว่าเป็นผู้สืบทอดอุดมการณ์ยิ่งใหญ่ของการปฏิวัติจูเช เป็นผู้นำอันโดดเด่นของพรรค กองทัพและประชาชน"[20]ประธานคณะกรรมาธิการรัฐพิธีศพ คิม จ็อง-อิล[21] เรียกคิม จ็อง-อึนว่า "บุคคลยิ่งใหญ่จุติจากสวรรค์" คำทางโฆษณาชวนเชื่อซึ่งเคยใช้เฉพาะกับบิดาและปู่ของเขา[22] ขณะที่พรรคกรรมกรกล่าวในบทบรรณาธิการว่า เราสัญญาทั้งน้ำตาที่หลั่งไหลเรียกคิม จ็อง-อึนว่า ผู้บัญชาการสูงสุดของเรา ผู้นำของเรา[23]

26 ธันวาคม พ.ศ. 2554 หนังสือพิมพ์ชั้นนำของเกาหลีเหนือ โรดง ซินมึน รายงานว่า คิม จ็อง-อึนได้รักษาการประธานคณะกรรมาธิการทหารกลาง[24] และผู้นำสูงสุดของประเทศ หลังบิดาถึงแก่อสัญกรรม[25] หลังจากนั้นจึงได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยฝ่ายการเมืองของคณะกรรมาธิการกลางพรรคแรงงาน ได้ประกาศอย่างอ่อนน้อมว่า คิม จ็อง-อึนที่เคารพรัก รองประธานคณะกรรมาธิการทหารกลางพรรคแรงงานเกาหลี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลี"[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. NKorea calls Kim Jong Un 'supreme leader'. The Associated Press. 28 December 2011. Retrieved on 1 January 2012.
  2. 2.0 2.1 2.2 "N.Korea declares Kim Jong-Un commander of military". Agence France-Presse. 30 December 2011. สืบค้นเมื่อ 30 December 2011. 
  3. "`김정은옆 여인'은 부인 리설주 확인". Yeonhap News (ใน Korean). 2012-07-25. สืบค้นเมื่อ 2012-07-25. 
  4. 4.0 4.1 "Is North Korea following the Chinese model?". BBC News. 29 Sept 2010. สืบค้นเมื่อ 30 Sept 2010. 
  5. 北 막오른 김정은 시대 조선중앙통신 보도, 金正銀 (X) 金正恩 (O), Dong-A
  6. “청년대장 김정은”… 북 후계자 시사 벽보 찍혔다, Kyung-hyang
  7. "Profile: Kim Jong-un". BBC News. 22 September 2010. สืบค้นเมื่อ 28 September 2010. 
  8. North Korea tells rival SKorea and other nations not to expect any change, despite new leader. The Associated Press (via Yahoo! News). 29 December 2011. Ca.news.yahoo.com. Retrieved on 1 January 2012.
  9. Moore, Malcom. Kim Jong-un: a profile of North Korea's next leader. The Daily Telegraph. 2 June 2009
  10. Alastair Gale (18 December 2011). "Kim Jong Il Has Died". The Wall Street Journal Asia. สืบค้นเมื่อ 19 December 2011. 
  11. 11.0 11.1 "Kim Jong Il son declared ‘supreme leader’ of North Korea’s people, party and military". Washington Post. 28 December 2011. สืบค้นเมื่อ 29 December 2011. 
  12. McCurry, Justin (29 December 2011). "Kim Jong-un declared 'supreme leader' in North Korea". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 29 December 2011. 
  13. "Will Korea's Computer-Savvy Crown Prince Embrace Reform?". Science 330 (6001): 161. 8 October 2010. doi:10.1126/science.330.6001.161.  (link)
  14. Kim Jong Un makes first appearance since father’s death (Los Angeles Times, 20 December 2011). Latimesblogs.latimes.com (2011-12-20). Retrieved on 1 January 2012.
  15. Powell, Bill. (2011-12-22) The Generals Who Will Really Rule North Korea (TIME, 22 December 2011). Time.com. Retrieved on 1 January 2012.
  16. Branigan, Tania (19 December 2011). "Kim Jong-il, North Korean leader, dies". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 19 December 2011. 
  17. Wallace, Rick; Sainsbury, Michael (29 September 2011). "Kim Jong-il's heir Kim Jong-un made general". The Australian. สืบค้นเมื่อ 19 December 2011. 
  18. "North Korea: Kim Jong-un hailed 'supreme commander'". BBC News. 24 December 2011. สืบค้นเมื่อ 24 December 2011. 
  19. North Korean power-behind-throne emerges as neighbors meet. Reuters (2011-12-25). Retrieved on 1 January 2012.
  20. Notice to All Party Members, Servicepersons and People (KCNA, 19 December 2011). Kcna.co.jp. Retrieved on 1 January 2012.
  21. We Are under Respected Kim Jong Un (KCNA, 19 December 2011). Kcna.co.jp. Retrieved on 1 January 2012.
  22. NKorea grieves Kim Jong Il, state media hails son (Associated Press, 19 December 2011). Chron.com. Retrieved on 1 January 2012.
  23. N. Korea Media Begins Calling Kim Jong Un Supreme Commander (Bloomberg, 24 December 2011). Businessweek.com. Retrieved on 1 January 2012.
  24. N. Korean newspaper refers to successor son as head of key party organ Yonhap News Agency, 26 December 2011.
  25. McDonald, Scott (30 December 2011). "North Korea vows no softening toward South". USA Today.