คองกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คองกา

คองกา (อังกฤษ: conga) หรือ ทุมบาโดรา (สเปน: tumbadora) เป็นเครื่องดนตรีประเภทกลองจากคิวบา มีพื้นฐานมาจากกลองมาคูทาที่พัฒนามาจากแอฟริกา เป็นกลองทรงสูง ขึงหนังหน้าเดียว ใช้ตีด้วยนิ้วสี่นิ้ว และด้วยฝ่ามือ ที่กลางผืนหนัง และที่ขอบ ปัจจุบันกลองคองกาเป็นเครื่องดนตรีมาตรฐานสำหรับดนตรีละติน ซึ่งรวมไปถึงซัลซา รุมบา เมอแรงเก และเร็กเก้ (หลายครั้งที่กลองชนิดนี้ถูกใช้เคาะผสมกับดนตรีแนวดิสโก้ ฟังก์ ป็อบ นูแจ๊ส สกา ฯลฯ) วงดนตรีในประเทศไทยที่นำคองกาไปเล่น เช่น เครสเชนโด้ คาราบาว เป็นต้น

กลองคองกาในอดีต ทำจากท่อนไม้ขุด ปัจจุบันทำด้วยไม้อัดแผ่นดัดโค้ง หรือไฟเบอร์กลาส ปรับความตึงของหนังกลองด้วยการขันสกรู ในการเล่นจะใช้กลองตั้งแต่สอง ถึง สี่ ตัว

กลองคองกา มีหลายขนาด มีชื่อเรียกต่างกัน ดังนี้

  • ซูเปอร์ทุมบา (supertumba) ขนาดใหญ่ที่สุด มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 14 นิ้ว (35.5 cm)
  • ทุมบา (tumba) มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 ถึง 12.5 นิ้ว (30.5 - 31.8 cm)
  • คองกา (conga) มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 11.5 ถึว 12 นิ้ว (29.2 - 30.5 cm)
  • ควินโต (quinto) มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 11 นิ้ว (28 cm)
  • เรควินโต (requinto) มีเส้นผ่านศูนย์กลางน้อยกว่า 10 นิ้ว (24.8 cm)
  • ริคาร์โด (ricardo) มีขนาดเล็กที่สุด มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 นิ้ว (22.9 cm)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]