การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2498

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติครั้งแรกของกัมพูชาหลังการได้รับเอกราชตามสนธิสัญญาเจนีวา พ.ศ. 2497 เกิดขึ้นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 [1] พรรคสังคมได้รับชัยชนะ โดยได้ไปทั้งหมด 91 ที่นั่ง[2]

พรรคที่เข้าร่วม[แก้]

  • พรรคสังคม: ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2497 รัฐบาลนิยมเจ้าได้จัดตั้งกลุ่มพันธมิตรจากพรรคการเมืองขนาดเล็ก 4 พรรครวมทั้งพรรคชัยชนะ เหนือ-ตะวันออกของ ดาบฌวน และ พรรคเขมรใหม่ ของ ลน นล ต่อมา จึงใช้ชื่อ พรรคสังคมราษฎร์นิยม ผู้นำพรรคคือพระนโรดม สีหนุประกาศว่าพรรคสังคมไม่ใช่พรรค แต่จริงๆคือพรรคการเมืองที่นิยมพระนโรดม สีหนุ[1] พรรคสังคมได้ชัยชนะทั้ง 91 ที่นั่ง [3]
  • กรมประชาชน: เป็นกลุ่มที่เกิดขึ้นจาก สมาคมเขมรอิสระในช่วงก่อนได้รับเอกราช ซึ่งหลังจากการประชุมที่เจนีวา สมาชิกสมาคมเขมรอิสระส่วนใหญ่หนีไปเวียดนาม[5] สิ้นปี พ.ศ. 2497 กลุ่มผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในพนมเปญคือ แกว เมียส, นอน ซวน และ เพ็ญ ยุต ได้จัดตั้งพรรคการเมืองชื่อพรรคเขมรต่อต้าน แต่ถูกปฏิเสธการจดทะเบียน ต้นปี พ.ศ. 2498 กลุ่มนี้จึงได้ตัดตั้งกรมประชาชนขึ้นแทน ซึ่งมีฐานะเป็นองค์กรที่เปิดเผยของ พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่เป็นองค์กรใต้ดิน นวน เจีย ออกจากป่ามาเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรค รวมทั้งพล พตก็เข้ามาร่วมด้วย[6] ระหว่างการหาเสียง พรรคนี้ถูกกดดันจากฝ่ายรัฐบาล และสามารถส่งผู้สมัครได้เพียง 35 คน[4]
  • กลุ่มของเซิง งอกทัญ: หรือประชาชลนา (ขบวนการประชาชน) เป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลทางการเมืองน้อย หลังจากที่นักชาตินิยมคือเซิง งอกทัญ ถูกปฏิเสธจากพระนโรดม สีหนุและต้องหนีไปชายแดนไทย[6]

ผลการเลือกตั้ง[แก้]

พรรค คะแนน  % ที่นั่ง +/-
พรรคสังคม 630,625 82.7 91 พรรคใหม่
พรรคประชาธิปไตย 93,921 12.3 0 -54
กรมประชาชน 29,505 3.9 0 พรรคใหม่
พรรคเสรีภาพ 5,488 0.7 0 -18
พรรคชาตินิยม 1,140 0.1 0 -2
พรรคเขมรเอกราช 770 0.1 0 พรรคใหม่
พรรคแรงงานเขมร 289 0.0 0 New
ผู้สมัครอิสระ 546 0.1 0 0
ทั้งหมด 761,744 100 91 +13
ที่มา: Nohlen et al.

ข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการทุจริต[แก้]

หลังการเลือกตั้ง มีข้อกล่าวหาเกี่ยวกับการทุจริตเกิดขึ้น Kiernan (1985) ให้ข้อสังเกตว่าแม้ในพื้นที่ที่พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับความนิยมแต่กรมประชาชนไม่ได้รับการเลือกตั้งเลย ใน เมโมต ซึ่งกล่มกองโจรของพรรคคอมมิวนิสต์มีความเข้มแข็งระหว่างสงคราม และกล่มเกษตรกรสวนยางพารานิยมฝ่ายซ้าย แต่ผลปรากฏว่าพรรคสังคมได้ 6149 คะแนน พรรคประชาธิปไตยได้ 99 คะแนน ส่วน ส็อก สาไพ ผู้สมัครจากกรมประชาชนไม่ได้คะแนนเลย[7]

พระนโรดม สีหนุเองได้กล่าวใน พ.ศ. 2501 ว่า 39 ตำบลในประเทศเป็นเขตสีแดงหรือสีชมพู โดยดูจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 ในหลายตำบล พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนมากในการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่ในความเป็นจริง กรมประชาชนได้รับคะแนนน้อยมากหรือไม่ได้เลย[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 158.
  2. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p74 ISBN 0-19-924959-8
  3. 3.0 3.1 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 162.
  4. 4.0 4.1 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 157-158.
  5. Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 153-154.
  6. 6.0 6.1 Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 156-157.
  7. Kiernan, Ben. How Pol Pot Came to Power. London: Verso, 1985. p. 160.