ข้ามไปเนื้อหา

เท็ด (การประชุม)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก TED (conference))
TED Conferences, LLC
ประเภทบริษัทจำกัด
สำนักงานใหญ่นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก และ แวนคูเวอร์, รัฐบริติชโคลัมเบีย, ประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
พื้นที่ให้บริการทั่วโลก
ผู้ก่อตั้งริชาร์ด เวอร์แมน และ แฮร์รี่ มารกส์[1]
เจ้าของSapling Foundation[2]
คำขวัญความคิดน่าเผยแพร่
เว็บไซต์www.ted.com
อันดับอเล็กซา847[3]
ประเภทเว็บงานประชุม
การลงทะเบียนเลือกได้
ภาษาที่มีอังกฤษ, มีคำบรรยายหลายภาษา, มีใบคัดสำเนา
เปิดตัวค.ศ. 1984
สถานะปัจจุบันยังดำเนินการอยู่

เทคโนโลยี การบันเทิง และการออกแบบ (อังกฤษ: Technology, Entertainment and Design) ย่อว่า เท็ด (TED) เป็นกลุ่มงานประชุมสากลที่มีเจ้าของเป็นมูลนิธิเซปลิง องค์กรเอกชนไม่หวังผลกำไร ภายใต้คำขวัญว่า "ความคิดน่าเผยแพร่" (Ideas Worth Spreading)[4] เท็ดเริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984 เดิมตั้งใจให้เป็นงานจัดครั้งเดียว[1] ต่อมาจึงเริ่มจัดงานประจำปีในปี ค.ศ. 1990[5] เท็ดในยุคแรกเน้นประเด็นเกี่ยวกับเทคโนโลยีและการออกแบบ[6] ซึ่งสอดคล้องกับแหล่งกำเนิดของงานประชุมคือ ซิลิคอนแวลลีย์ แต่ต่อมาได้ขยายประเด็นพูดคุยเป็นหัวข้อเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม และวิชาการเพิ่มขึ้นมาด้วย[7]

งานประชุมหลักของเท็ดจัดขึ้นทุกปีที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา และงานคู่กันคือเท็ดแอกทีฟ (TEDActive) จัดที่เมืองวิสต์เลอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย[8][9] ก่อน ค.ศ. 2014 งานประชุมทั้งสองงานจัดขึ้นที่ลองบีช และปาล์มสปริงส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ตามลำดับ[10] เท็ดยังจัดขึ้นทั่วอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย โดยเสนอการบรรยายสดผ่านสตรีมมิง การบรรยายจะครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับงานวิจัยและปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์และสังคมผ่านการเล่าเรื่อง[11] ผู้บรรยายจะมีเวลาอย่างมาก 18 นาทีในการนำเสนอแนวคิดที่เป็นนวัตกรรมมากที่สุดและดึงดูดความสนใจมากที่สุดเท่าที่ตนจะทำได้[12] นักพูดที่เคยมาบรรยายที่นี่ ได้แก่ บิล คลินตัน เจน กูดดอลล์ อัล กอร์ กอร์ดอน บราวน์ ริชาร์ด ดอว์กินส์ ริชาร์ด สตอลแมน บิล เกตส์ โบโน ไมค์ โรว์ ผู้ก่อตั้งกูเกิล แลร์รี เพจ และเซอร์เกย์ บริน และผู้ได้รับรางวัลโนเบลอีกหลายคน[13] ผู้ดูแลเท็ดคนปัจจุบัน คือ คริส แอนเดอร์สัน อดีตนักหนังสือพิมพ์และนักตีพิมพ์นิตยสารชาวอังกฤษ[14]

ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006[1] การบรรยายมีให้ชมทางออนไลน์โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แอตทริบิวชันนอนคอมเมอร์เชียลโนเดริฟส์ (Attribution-NonCommercial-NoDerivs Creative Commons) ในเว็บไซต์ TED.com[15] นับจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 มีการบรรยายกว่า 1,900 หัวข้อให้ชม[16] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ตัวเลขยอดผู้ชมการบรรยายทุกหัวข้อรวมกันได้มากกว่า 500 ล้านครั้ง[17] และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 การบรรยาย TED มียอดผู้ชมหนึ่งพันล้านครั้งทั่วโลก[18] แต่การบรรยายเท็ดไม่ได้เป็นที่นิยมเท่ากันทุกหัวข้อ หัวข้อวิชาการจะมีผู้ชมออนไลน์มากกว่า ส่วนหัวข้อเกี่ยวกับศิลปะและการออกแบบจะมีผู้ชมต่ำกว่าค่าเฉลี่ย[19]

ข้อมูลทั่วไป

[แก้]

เท็ดมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิวยอร์กและแวนคูเวอร์ การสัมมนาได้เคยจัดที่เมืองมอนเตอเรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย แต่หลังจากที่มีผู้สนใจเข้าร่วมสัมมนามากขึ้นจนสถานที่เก่าไม่สามารถรองรับได้ จึงได้ย้ายการจัดสัมมนาไปที่ลองบีช (รัฐแคลิฟอร์เนีย)[20] เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 งานประชุมหลักของเท็ดปัจจุบันจัดเป็นประจำปีที่เมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย และงานคู่หูกันคือเท็ดแอฟทีฟ จัดที่เมืองวิสต์เลอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย[21][22] นอกเหนือไปจากการจัดสัมมนาในประเทศสหรัฐอเมริกา เท็ดยังได้ส่งเสริมโครงการเท็ดโกลบัล (TEDGlobal) ซึ่งได้มีการจัดการจัดสัมมนาในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกอีกด้วย

วัตถุประสงค์ขององค์กรได้แก่:

เราเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าพลังแห่งความคิดสามารถเปลี่ยนแปลงทัศนคติ ชีวิต และโลกของเราได้ ดังนั้นจึงได้เริ่มดำเนินการสร้างศูนย์กลางเพื่อรวบรวมและนำเสนอความรู้จากนักคิดยอดนักดลบันดาลใจของโลก อย่างไม่มีค่าใช้จ่ายต่อสาธารณชน และสร้างชุมชนผู้ใฝ่รู้เพื่อนำไอเดียไปใช้และสร้างความสัมพันธุ์ในระหว่างชุมชน[23]

ประวัติ

[แก้]

ริชาร์ด ซอล์ เวอร์แมน (Richard Saul Wurman) และ แฮร์รี มากส์ ก่อตั้งเท็ดขึ้นในปี ค.ศ. 1984 และได้มีการจัดการสัมมนาขึ้นเป็นประจำทุกปีนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา ซึ่งผู้ก่อตั้งได้มอบหมายให้คริส แอนเดอร์สัน ดูแลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จนกระทั่งปัจจุบัน โดยที่ให้ Sapling Foundation องค์กรไม่หวังผลกำไร[24] เป็นเจ้าของ TED ซึ่งอุทิศตัวและทุ่มเทให้กับการใช้พลังแห่งความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้

ปาฐกถาในเท็ดทอกส์ (TED Talks) ได้รับการถ่ายทอดเป็นตัวอักษร และแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ TED Open-Translation ที่มุ่งหวังจะถ่ายทอดความคิดต่าง ๆ ให้แก่คนอีกสี่พันห้าร้อยล้านคนที่ไม่สามารถเข้าใจภาษาอังกฤษ การแปลนั้นได้รับความร่วมมือจากอาสาสมัครทั้งสิ้น ซึ่งปัจจุบันได้มีการแปลไปมากกว่าสี่สิบภาษา[25]

เชิงอรรถและอ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 Hefferman, Virginia (มกราคม 23, 2009). "Confessions of a TED addict". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 2010-07-12.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "About TED: Who we are: Who owns TED". TED: Ideas Worth Spreading. TED Conferences, LLC. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "TED". Alexa. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-07-20. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "TED Talks". PeAndMe.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-04-27. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "What's the big idea?". The Guardian. July 24, 2005. Retrieved December 20, 2014.
  6. ↑ "TED Talks". mashable.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-13. สืบค้นเมื่อ 2014-09-26.
  7. ↑ "TED Talks". Mashable.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-13. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "TED's next chapter is Vancouver's". The Globe and Mail. มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "TED's next chapter is Vancouver's". Huffington Post. เมษายน 2, 2013. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "The next chapter: TED headed to Vancouver in 2014, TEDActive hitting the slopes of Whistler". TED Blog. กุมภาพันธ์ 4, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Here's Why TED and TEDx are Appealing". Forbes. June 19, 2012. Retrieved December 20, 2014.
  12. ↑ "Tools". RISE UP/GEAR UP (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เมษายน 26, 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-01-02. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 18, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Speakers". TED: Ideas Worth Spreading. TED Conferences, LLC. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-04-11. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Chris Anderson is the curator of TED". DumboFeather.com. 2011. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "TEDTalks usage policy". TED.com. Retrieved December 20, 2014.
  16. ↑ "TED Talks List". TED. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 1, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "TED profile". Mashable.com. June 27, 2011. Retrieved December 20, 2014.
  18. ↑ "TED reaches its billionth video view!". TED Blog. November 13, 2012. Retrieved December 20, 2014.
  19. ↑ doi:10.1002/asi.22764
    This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
  20. ↑ "Long Beach to host influential TED conference". LA Times. 16 ม.ค. 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "TED's next chapter is Vancouver's". theglobeandmail.com. 15 มีนาคม 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "TED's next chapter is Vancouver's". Hufftington Post. Canada. 2 เมษายน 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "About TED". TED. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2557.
  24. ↑ "About TED » Who we are » Who owns TED". TED. สืบค้นเมื่อ 26 กันยายน 2557.
  25. ↑ "TED Open-Translation Project Brings Subtitles in 40+ Languages to TED.com". redOrbit. พฤษภาคม 13, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-01-13. สืบค้นเมื่อ 2014-10-14.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เท็ด (การประชุม)
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เท็ด_(การประชุม)&oldid=12382817"