เอสคลับเซเวน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก S Club 7)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เอสคลับ
S Club 7 2015.jpg
เอสคลับเซเวนในปี 2002 จากซ้ายไปขวา: Paul Cattermole, Rachel Stevens, Bradley McIntosh, Tina Barrett, Jo O'Meara, Hannah Spearritt, Jon Lee
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่ออื่นเอสคลับเซเวน
เอสคลับทรี
ที่เกิดลอนดอน, ประเทศอังกฤษ
แนวเพลงป็อป, แดนซ์ป็อป, อาร์แอนด์บี, ดิสโก
ช่วงปี1999–2003
2008–ปัจจุบัน(ชั่วคราว)
ค่ายเพลงPolydor Records
(UK);
Interscope Records
(US 1999–01);
A&M Records
(US 1999–01);
Polydor Records
(US 2002);
Universal Records
(US 2002)
ส่วนเกี่ยวข้องS Club 3
S Club 8
Upper Street
2-4 Family
สมาชิกPaul Cattermole (1999–2002, 2008–ปัจจุบัน)
Bradley McIntosh (1999–2003, 2008–ปัจจุบัน)
Jo O'Meara (1999–2003, 2008–ปัจจุบัน)
อดีตสมาชิกTina Barrett (1999–2003)
Jon Lee (1999–2003)
Hannah Spearritt (1999–2003)
Rachel Stevens (1999–2003)

เอสคลับ (อังกฤษ: S Club) หรือ เอสคลับเซเวน (อังกฤษ: S Club 7) เป็นกลุ่มศิลปินป็อปสหราชอาณาจักร ก่อตั้งวงโดยอดีตผู้จัดการวงสไปซ์เกิลส์ ไซมอน ฟูลเลอร์ ประกอบด้วยสมาชิก ทีนา บาร์เรตต์, พอล แคตเตอร์โมล, จอน ลี, แบรดลีย์ แม็กอินทอช, โจ โอ'มีรา, ฮันนาห์ สเปียร์ริตต์ และราเชล สตีเวนส์ วงมีชื่อเสียงจากการแสดงในรายการซีรีส์ของตัวเองทางช่องซีบีบีซี ในรายการ Miami 7 ในปี 1999 หลังจาก 4 ปีที่ทำงานด้วยกัน เอสคลับเซเวนมีซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร 4 ซิงเกิล อัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม นอกจากนี้ยังมีซิงเกิลอันดับ 1 ทั่วยุโรป มีซิงเกิลติดท็อป 10 ในสหรัฐอเมริกา เอเชีย ละตินอเมริกา และแอฟริกา พวกเขามีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด มี 11 ซิงเกิล มียอดขายมากกว่า 17 ล้านชุดทั่วโลก[1] อัลบั้มแรก S Club มีดนตรีแบบเพลงป็อปในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 คล้ายกับศิลปินอื่นในช่วงนั้น หลังจากนั้นแนวเพลงพวกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไปเริ่มผสมผสามเป็นเพลงแดนซ์มากขึ้นรวมถึงเพลงอาร์แอนด์บี ซึ่งมีมากในอัลบั้มชุดสุดท้ายของพวกเขาชุด Seeing Double

แนวคิดและรูปแบบของวงสร้างสรรค์ขึ้นโดยไซมอน ฟูลเลอร์ ที่เป็นผู้จัดการของบริษัทไนน์ทีนเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเซ็นสัญญากับค่ายโพลีดอร์เรเคิดส์ รายการซีรีส์ทางโทรทัศน์ของพวกเขามีอยู่ 4 ซีรีส์ ที่วงได้ท่องเที่ยวไปในสหรัฐอเมริกาและจบลงในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน รายการมีออกฉายกว่า 100 ประเทศ ที่มีคนดูร่วม 90 ล้านคน[2] รายการเป็นรายการซิตคอมสำหรับเด็ก ที่เสนอเหตุการณ์จริงของพวกเขาที่เกิดขึ้นกับวง รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮันนาห์ สเปียร์ริตต์กับพอล แคตเตอร์โมล เช่นเดียวกับในตอนท้ายที่วงต้องแยกกันไป

นอกจากความโด่งดังจากรายการโทรทัศน์ เอสคลับเซเวนได้รับ 7 รางวัลบริตอวอร์ดส ได้แก่ ในปี 2000 ชนะในสาขาศิลปินสหราชอาณาจักรที่โดดเด่น ในปี 2002 ในสาขาซิงเกิลสหราชอาณาจักรยอดเยี่ยม ในปี 2001 ได้รับรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปี หลังจากนั้นพอล แคตเตอร์โมลประกาศว่าจะออกจากวง ในปี 2002 ซิงเกิลหลังของพวกเขาติดอันดับ 5 ในชาร์ตของยูเค และผลงานอัลบั้มสุดท้ายของพวกเขาก็พลาดในการติดท็อป 10

หลังจากที่แคตเตอร์โมลออกจากวงไป เอสคลับเซเวนก็ต้องต่อสู้กับข่าวลือว่าพวกเขาจะแยกวงกัน[3][4] อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2003 ในระหว่างการแสดงสด เอสคลับประกาศแตกวง[5] หลังจากที่พวกเขาแตกวงไป 5 ปี ในเดือนตุลาคม 2008 มีการประกาศออกมาว่า แคตเตอร์โมลและแม็กอินทอช จะร่วมออกทัวร์ในคอนเสิร์ตรวมกันอีกครั้งหนึ่ง ที่แสดงในมหาวิทยาลัยและตามไนต์คลับต่าง ๆ มีเพลงที่แสดงในอัลบั้ม Greatest Hits ของพวกเขา[6][7]

ผลงานอัลบั้ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "She's movin' on up". Times Online. Times Newspapers Ltd. 13 February 2005. สืบค้นเมื่อ 2008-10-21.
  2. "S Club reach for the top". BBC News. BBC. 18 June 2000. สืบค้นเมื่อ 2007-09-04.
  3. "S Club split rumours are rubbish says Paul". CBBC Newsround. BBC. 21 November 2002. สืบค้นเมื่อ 2007-10-13.
  4. "S Club deny split rumours". BBC News. BBC. 13 March 2003. สืบค้นเมื่อ 2007-10-13.
  5. "S Club to split up". BBC News. BBC. 2003-04-21. สืบค้นเมื่อ 2007-08-25. Check date values in: |date= (help)
  6. "S Club 7 reform with three members". Digital Spy. 2008-11-05. สืบค้นเมื่อ 2008-11-05.
  7. "YouTube.com video - S Club 3: Powerhouse, Newcastle - 6th December 2008". YouTube. Google Inc. December 6, 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-10-12.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]