เฮลเวติกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Helvetica)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Helvetica
เฮลเวติกา
HelveticaSpecimenCH.svg
ชนิดซานส์-เซอริฟ
รูปแบบย่อยโกรเทส์ใหม่[1]
ออกแบบโดยMax Miedinger, Eduard Hoffmann
ฟาวดรีHaas Type Foundry
วันที่เผยแพร่1957
ฟาวดรีปล่อยใหม่Mergenthaler Linotype Company
ออกแบบมาจากAkzidenz-Grotesk
รูปแบบต่าง ๆHelvetica Inserat (อินเซอรัท)
Helvetica Compressed (คอมเพรสด์)
Neue Helvetica (นู)
Helvetica Now (นาว)
และอื่น ๆ
ชื่ออื่นNeue Haas Grotesk (นู ฮาส โกรเทสก์)

เฮลเวติกา (อังกฤษ: Helvetica) เป็นชื่อไทป์เฟซหรือแบบตัวอักษรในตระกูล Sans Serif ที่มีใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นแบบตัวอักษรที่เป็นที่นิยมที่สุดแบบหนึ่งในปัจจุบัน และได้รับการฉลองครบรอบ 50 ปี ใน พ.ศ. 2550

เฮลเวติกา สร้างขึ้นโดย เอดัวร์ด ฮอฟฟ์มานน์ (Eduard Hoffmann) ผู้อำนวยการโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์ ในสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 [2] ฮอฟฟ์มานน์ให้นักออกแบบชื่อ แมกซ์ มีดิงเกอร์ (Max Miedinger) เป็นผู้ออกแบบ โดยใช้ชื่อเป็นภาษาเยอรมันว่า Neue Haas Grotesk (นิวฮาสโกรเทสก์) ในระยะแรก แต่ไม่ได้รับความนิยมนัก จนกระทั่งบริษัทแม่ของโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์ ได้เปลี่ยนชื่อไทป์เฟซเป็น Helvetica เมื่อ พ.ศ. 2504 มาจากคำว่า Helvetia (เฮลเวทิอา) ซึ่งเป็นชื่อในภาษาละตินของสวิตเซอร์แลนด์ [2]

ไทป์เฟซเฮลเวติกาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษ 1960-1980 นิยมใช้ในบริษัทที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ทันสมัย ได้รับเลือกเป็นตัวอักษรในป้ายแบบใหม่ของรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก และในเครื่องหมายการค้าของบริษัทหรือผลิตภัณฑ์ชั้นนำ เช่น 3 เอ็ม, เอทีแอนด์ที, ลุฟต์ฮันซา, พานาโซนิก, แอปเปิลคอมพิวเตอร์, ไมโครซอฟท์, ไอพ็อด

ไทป์เฟซเฮลเวติกายังเป็นต้นแบบของไทป์เฟซในยุคหลังหลายไทป์เฟซ เช่น แอเรียล (Arial) เป็นไทป์เฟซเลียนแบบ ที่ออกมาใช้กับคอมพิวเตอร์ในปี พ.ศ. 2533 และ มานพติก้า (Manoptica) ออกแบบโดยมานพ ศรีสมพร ระหว่าง พ.ศ. 2516-2530 เป็นแบบอักษรขูดภาษาไทยชนิดไม่มีหัว ซึ่งพัฒนาให้มีบุคลิกคล้ายคลึงกับเฮลเวติกา [3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Kupferschmid, Indra. "Combining Type With Helvetica". FontShop (archived). Archived from the original on 30 April 2010. สืบค้นเมื่อ 29 April 2018.
  2. 2.0 2.1 'เฮลเวตติกา' ราชาแห่งไทป์เฟซ กรุงเทพธุรกิจ, 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
  3. ๑๐ ตัวพิมพ์ กับ ๑๐ ยุคสังคมไทย ปรีชา สุวีรานนท์, นิตยสารสารคดี ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๒๑๑ เดือน กันยายน ๒๕๔๕