อาแอ็ส แซ็งเตเตียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก AS Saint-Étienne)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แซ็งเตเตียน
Logo AS Saint-Étienne.svg
ชื่อเต็มสมาคมกีฬาแซ็งเตเตียนลัวร์
ฉายาเลแวร์ (พวกชุดเขียว), แซ็งเต,
อาแอ็สแอ็สเออ
ก่อตั้ง1919; 100 ปีที่แล้ว (1919)
สนามสตาดฌอฟรัว-กีชาร์,
แซ็งเตเตียน, จังหวัดลัวร์, ประเทศฝรั่งเศส
(ความจุ: 42,000 คน[1])
ประธานสโมสรแบร์นาร์ กายาโซ
รอล็อง รอแมแยร์
ผู้จัดการทีมฌ็อง-หลุยส์ กาแซ
ลีกลีกเอิง
2018–19อันดับที่ 4
เว็บไซต์เว็บไซต์สโมสร
สีชุดเหย้า
สีชุดเยือน
สีชุดที่ 3
ฤดูกาลปัจจุบัน

สมาคมกีฬาแซ็งเตเตียนลัวร์ (ฝรั่งเศส: Association Sportive de Saint-Étienne Loire) หรือรู้จักกันในชื่อ อาแอ็ส แซ็งเตเตียน (AS Saint-Étienne) หรือ แซ็งเตเตียน (Saint-Étienne) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเมืองแซ็งเตเตียน จังหวัดลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 (1919) และปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอิง ฟุตบอลลีกสูงสุดของประเทศฝรั่งเศส สโมสรนี้มีผู้จัดการทีมคือ ฌ็อง-หลุยส์ กาแซ และมีกัปตันทีมคือ ลออิก แปแร็ง ซึ่งเริ่มอาชีพนักฟุตบอลกับสโมสรนี้เมื่อปี พ.ศ. 2539 (1996) [2]

ประวัติของสโมสร[แก้]

ช่วงยุคแรก[แก้]

แซงต์ เอเตียน ก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ.1919 โดยกลุ่มพนักงานของ Groupe Casino โดยตอนแรกก่อตั้งในชื่อ Amicale des Employés de la Société des Magasins Casino (ASC) ใช้สีเขียวเป็นสีหลักของสโมสร แต่เนื่องจากสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศสห้ามมิให้ใช้ชื่อสโมสรในทางการค้า ทีมจริงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Amical Sporting Club โดยย่อเหมือนกับชื่อในตอนแรกคือ ASC ปี ค.ศ.1927 ปิแอร์ ฌิชาร์ด เข้ามาเป็นประธานสโมสร และหลังจากรวมทีมเข้ากับสโมสรท้องถิ่น Stade Forézien Universitaire จึงเปลี่ยนชื่อเป็น Association sportive Stéphanoise ต่อมาในปี ค.ศ.1930 ได้รับการรับรองการเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ทีมได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น AS Saint Étienne และใช้มาถึงปัจจุบัน สโมสรได้เข้าแข่งในฟุตบอลดิวิชั่น 2 ของ the South Group และสามารถคว้ารองแชมป์ในการแข่งขันปีนั้น และพวกเขาแข่งขันอยู่ในดิวิชั่น 2 ต่ออีก 4 ฤดูกาล ก่อนที่โค้ชชาวอังกฤษ เท็ดดี้ ดัคก์วอร์ธ จะนำทีมเลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่นในฤดูกาล 1938-1939 แต่แข่งได้ไม่นานก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 จนฟุตบอลต้องหยุดการแข่งขัน หลังสงครามโลกจบลง อิกแนซ แท็ก นำทีมสร้างความประหลาดใจ เมื่อทำทีมได้รองแชมป์ทันทีในฤดูกาลนั้น โดยมีลีลล์เป็นทีมที่ได้แชมป์ ฤดูกาลถัดมา แท็ก ลาออกและแทนที่ด้วย อดีตนักเตะอย่าง ฌอง สเนลล่า

ความสำเร็จทั้งในประเทศและเวทียุโรป[แก้]

ปี ค.ศ.1955 สเนลล่า นำทีมได้แชมป์ครั้งแรก ด้วยแชมป์ the Coupe Charles Drago สองฤดูกาลต่อมา พวกเขาก็ได้แชมป์ลีกเป็นครั้งแรก และปี ค.ศ.1958 แซงต์ เอเตียนได้แชมป์ the Coupe Drago เป็นครั้งที่ 2 ฤดูกาลถัดมาสเนลล่าก็ลาออกไป และได้ เรเน่ แวร์นิเออร์ ฤดูกาลแรกเขานำทีมได้อันดับที่ 12 โรเจอร์ โรเชอร์ เข้ามาเป็นประธานสโมสร ฤดูกาล 1961-1962 ภายใต้การคุมทีมของ วิคาร์ท แซงต์ เอเตียน ตกชั้นหลังได้อันดับ 17 แต่พวกเขาก็ได้แชมป์ Coupe de France เป็นครั้งแรกในปีนั้น เพียงฤดูกาลเดียวหลังตกชั้น พวกเขาก็เลื่อนชั้นกลับมาแข่งในดิวิชั่น 1 ได้อีกครั้ง และวิคาร์ท ก็ถูกแทนที่ด้วย สเนลล่าในตำแหน่งโค้ชของทีม หลังการกลับมาคุมทีมครั้งที่ 2 ของ สเนลล่า เค้าก็นำทีมได้แชมป์ฟุตบอลลีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากนั้น 3 ฤดูกาลสเนลล่าก็ลาออกจากทีม และได้ อัลเบิร์ต บัตเตาซ์ มาแทน แค่ฤดูการแรกเขาก็นำทีมได้แชมป์ฟุตบอลลีก และแชมป์ the Coupe de France ฤดูกาลถัดมาก็ได้แชมป์ลีก และได้สองแชมป์ในปีที่ 3 แต่หลังจากนั้น 2 ฤดูกาลทีมไม่ได้แชมป์อะไรเลย ทำให้บัตเตาซ์ถูกปล่อยออกไป แล้วแทนที่ด้วยอดีตนักเตะของทีม โรเบิร์ต เฮอบิน ฤดูกาลแรกของเค้า ทีมได้อันดับ 4 และเข้าถึงรอบรองชนะเลิศรายการ the Coupe de France สองฤดูกาลต่อมาทีมได้สองแชมป์ทั้งลีกและบอลถ้วยทั้งสองปี เป็นครั้งที่ 7 และ 8 ของสถิติแชมป์ฟุตบอลลีกของสโมสร และครั้งที่ 3 และ 4 ของสถิติคว้าแชมป์ the Coupe de France ของสโมสร

ครองจุดสูงสุดและตกต่ำของสโมสร[แก้]

ปี ค.ศ.1976 เป็นสโมสรจากฝรั่งเศสทีมแรกที่ได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลยุโรป โดยเจอกับทีมบาร์เยิร์น มิวนิก และเป็นทีมจากเยอรมันที่ได้แชมป์ไป ช่วงนั้นถือว่าบาร์เยิร์นคือทีมที่ดีที่สุดของโลก ถึงแม้จะได้รองแชมป์ แต่ทีมก็ได้แชมป์ฟุตบอลลีกในประเทศแทน ฤดุกาลต่อมาก็ได้แชมป์ the Coupe de France ปี ค.ศ.1981 มิเชล พลาตินี่ กัปตันทีมนำทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก เป็นการได้แชมป์ครั้งที่ 10 ของสโมสร หลังจากนั้น เฮอบินก็ออกจากทีมไปคุม ลียง ปี ค.ศ.1982 เกิดเรื่องอื้อฉาวด้านการเงิน จนทำให้ประธานสโมสร โรเจอร์ โรเชอร์ ถูกจับและจำคุกในที่สุด ฤดูกาล 1983-1984 ทีมตกชั้น ก่อนจะกลับขึ้นมาได้ในปี ค.ศ.1986 ภายใต้ผู้นำอย่าง ฌอง คาสตาเนดา ที่ยังอยู่กับทีมแม้ทีมมีปัญหาด้านการเงิน พวกเขาแข่งขันอยู่ในลีกสูงสุดนาน 10 ปี จนกระทั่งปี ค.ศ.1996 ก็ตกชั้นอีกครั้ง และใช้เวลา 3 ปีในการกลับมาอยู่ในดิวิชั่น 1 คือปี ค.ศ.1999 ในฤดูกาล 2000-2001 สโมสรเปลี่ยนผู้จัดการทีมถึง 5 คน ก่อนจะมีปัญหาเรื่องพาสปอร์ตปลอมของผู้เล่นสองคนทำให้ทีมถูกตัด 7 คะแนน และตกชั้นในที่สุด

ยุค 2000S–2010S[แก้]

พวกเขาใช้เวลา 3 ฤดูกาลในดิวิชั่น ฤดูกาล 2004-2005 ก็เลื่อนชั้นไปดิวิชั่น 1 หรือในปีนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น ลีกเอิง 1 พวกเขาทำผลงานในลีกเอิง 1 ได้น่าประหลาดใจ เมื่อได้อันดับที่ 5 หลังจบฤดูกาล 2007-2008 ทำให้ได้สิทธิไปแข่งยูฟ่า คัพ หลังเคยไปครั้งแรกในปี ค.ศ.1982 แต่หลังจากนั้นสองฤดูกาลพวกเขาได้แค่อันดับ 17 หลังจากนั้น เดือนเมษายน 2013 พวกเขาได้แชมป์ the Coupe de la Ligue ซึ่งถือเป็นแชมป์รายการใหญ่ หลังไม่ได้แชมป์รายการใหญ่เลยในรอบ 30 ปี และส่งให้ทีมได้สิทธิไปแข่งยูฟ่า ยูโรป้า ลีกในฤดูกาล 2013-2014 ฤดูกาล 2015-2016 แซงต์ เอเตียน ได้อันดับที่ 6 ได้สิทธิแข่งยูฟ่า ยูโรป้า ลีก อีกครั้ง ฤดูกาล 2017-2018 ได้มีการเปลี่ยนผู้จัดการทีมจาก ออสการ์ การ์เซีย เป็น อดีตนักเตะของทีม จูเลียน ซาเบิ้ล ก่อนที่เขาจะถูกแทนที่ด้วย ฌอง หลุยส์ กัสเซ็ต ในเดือนธันวาคม 2017 ภายใต้การนำของกัสเซ็ต จบฤดูกาลแซงต์ เอเตียน ได้อันดับที่ 7 ของตารางคะแนน

เกียรติประวัติ[แก้]

ฝรั่งเศส ระดับประเทศ[แก้]

ยุโรป ระดับทวีปยุโรป[แก้]

ผู้เล่น[แก้]

ชุดปัจจุบัน[แก้]

ข้อมูล ณ วันที่ 17 กรกฎาคม 2018.[3]

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
3 ฝรั่งเศส DF ปีแยร์-อีฟว์ ปอลอมา
4 สวิตเซอร์แลนด์ DF เลโอ ลาครัวซ์
5 ฝรั่งเศส DF ทิโมธี โคลอดซีจ์ซัค (ยืมตัวมาจาก ไทเกรส)
6 ฝรั่งเศส MF ยานน์ เอ็มวีล่า
8 เซเนกัล MF อัสซาน ดิอุสเซ่
9 ฝรั่งเศส FW ลุยซื ดุยนี
10 ตูนิเซีย FW วาห์บี คาซรี่
11 บราซิล DF กาเบรียล ซิลวา
12 เซเนกัล DF เชค เอ็มเบ็งเก้
16 ฝรั่งเศส GK สเตฟาน รุฟฟิเย่ร์
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
17 นอร์เวย์ MF โอเล่ เซลเนส
18 ฝรั่งเศส FW อาร์นอด์ นอร์ดิน
21 ฝรั่งเศส FW รอแม็ง อามูมา
22 ฝรั่งเศส FW เกวีน มอแน-ปาแก
24 ฝรั่งเศส DF โลอิก แปร์แร็ง (กัปตัน)
25 โมร็อกโก MF อุสซามา ทันนาเน
26 ฝรั่งเศส DF มาตีเยอ เดอบูว์ชี
27 สโลวีเนีย FW โรเบิร์ต เบริช
28 เซอร์เบีย DF เนเวน ซูบอติช
30 ฝรั่งเศส GK แฌซี มูแล็ง

การถูกยืมตัว[แก้]

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
ฝรั่งเศส GK Alexis Guendouz (ยืมตัวไป โป)
ประเทศกรีซ DF Alexandros Katranis (ยืมตัวไป มูครง)
กินี-บิสเซา MF Jorginho (ยืมตัวไป ซีเอสเคเอ โซเฟีย)
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
ฝรั่งเศส MF Rayan Souici (ยืมตัวไป อองตองต์ เอสเอสจี)
โกตดิวัวร์ MF อาบิบ มาอิกา (ยืมตัวไป แม็ส)

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.worldofstadiums.com/europe/france/stade-geoffroy-guichard/
  2. "Biographie: Loïc Perrin". ลออิก แปแร็ง. สืบค้นเมื่อ 6 January 2011.
  3. "Effectif professionnel" (in French). asse.fr. สืบค้นเมื่อ 7 July 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]