เซ็กเมนต์-ซี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เซ็กเมนต์-ซี (อังกฤษ: C-Segment) เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์แบบยุโรป[1]โดยคณะกรรมาธิการยุโรป เป็นเซ็กเมนต์ที่เล็กที่สุดรองจากเซ็กเมนต์-เอและเซ็กเมนต์-บีในตลาดรถยนต์ยุโรป[2] — จากที่ทั้งหมดมีเก้าเซ็กเมนต์ ใน พ.ศ. 2554 เซ็กเมนต์-ซีได้มีส่วนแบ่งตลาดในยุโรป 23%[3]

เนื่องจากคำว่า "เซ็กเมนต์" ได้เริ่มใช้บ่อยในประเทศสหรัฐใน พ.ศ. 2555 สำนักพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ก็ได้อธิบายความแตกต่างว่า "ทุกวันนี้ รถยนต์ขนาดเล็กได้มีส่วนแบ่งตลาดสามกลุ่มตลาดในตลาดรถยนต์ทั่วโลก รถเซ็กเมนต์-เอประกอบไปด้วยเชฟโรเลต สปาร์กและสมาร์ท ฟอร์ทู รถเหล่านี้สั้นและมีน้ำหนักเบามาก รถที่ขนาดใหญ่ขึ้นมาอีกคือเซ็กเมนต์-บี เช่น ฟอร์ด เฟียสตาและเชฟโรเลต โซนิค รถเซ็กเมนต์-เอ -บีรู้จักกันว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก ในขณะที่เซ็กเมนต์-ซีเรียกว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก เป็นกลุ่มรถยนต์ขนาดเล็กที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในกลุ่มรถยนต์ขนาดเล็ก"[4]

Current C-segment cars[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "EU: Vehicle Definitions". สืบค้นเมื่อ 25 August 2016.
  2. "Regulation (EEC) No 4064/89 - Merger Procedure" (PDF). Office for Official Publications of the European Communities L-2985 Luxembourg. exact market definition was left open .. boundaries between segments are blurred by factors other than the size or length of cars
  3. Christian Thiel; Johannes Schmidt; Arnold Van Zyl; Erwin Schmid (16 February 2014). "Cost and well-to-wheel implications of the vehicle fleet CO2 emission regulation in the European Union". ResearchGate. Transportation Research Part A 63 (2014) 25–42. p. 27+28. doi:10.1016/j.tra.2014.02.018. สืบค้นเมื่อ 25 August 2016. There is no or very little overlap between the traditional segments A to F PDF EU headliner
  4. "Taking the 'Cheap' Out of the Small Car". The New York Times, September 9, 2012, Phil Patton.