อแมนด้า มัสตาร์ด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อแมนด้ามัสต
เกิด1990
ชาติพันธุ์สหรัฐ
อาชีพช่างภาพ
เว็บไซต์www.amandamustard.com

อแมนด้ามัสตาร์ดเป็นช่างภาพชาวอเมริกันประจำที่กรุงเทพมหานครประเทศไทย[1][2][3] เธอเป็นผู้สนับสนุนความปลอดภัยในการทำงานของนักข่าวอิสระในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งตลอดจนการสนับสนุนความเท่าเทียมกันของผู้หญิงในวงการช่างภาพ.[4]

ประวัติและการทำงาน[แก้]

มัสตาร์ดเกิดในปีค.ศ.1990 และเติบโตในฟาร์มต้นคริสต์มาสรัฐเพนซิลเวอร์เนียประเทศสหรัฐอเมริกาเธอเล่นเครื่องดนตรีมาริมบา (Marimba)เธอฝึกฝนเรียนรู้ที่จะเป็นช่างภาพอิสระด้วยตนเองและเธอได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงไคโรประเทศอียิปต์ในปีค.ศ. 2011 เพื่อติดตามความขัดแย้งและผลกระทบที่สืบเนื่องมากจากเหตุการ์ณอาหรับสปริง( Arab Spring).[5][6]

หลังจากนั้นมัสตาร์ดได้ย้ายไปประจำที่กรุงเทพมหานครในปีค.ศ.2014 และเธอได้ร่วมงานถ่ายภาพให้กับหลากหลายสำนักข่าวและองค์กรเช่นThe New York Times,[7][8][9] Al Jazeera,[10][11] The Guardian,[12] TIME,[1] The Daily Telegraph,[13] National Geographic Proof,[14] Bloomberg,[15] Explore Parts Unknown,[16] Roads & Kingdoms.[17]

มัสตาร์ดยังมีส่วนร่วมในการสนับสนุนเรื่องความปลอดภัยในการทำงานของนักข่าวอิสระในพื้นที่ขัดแย้งและสนับสนุนความเท่าเทียมกันของผู้หญิงในวงการช่างภาพอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอด[18] ในวันที่3ตุลาคมค.ศ.2017เธอได้ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับผลกระทบของการคุกคามทางเพศต่อการมีส่วนร่วมในวงการช่างภาพของช่างภาพผู้หญิง[19]

ในปีค.ศ. 2016 มัสตาร์ดได้รับเลือกเข้าโครงการJoopSwart Masterclassจากผลงานเรื่องผลกระทบจากการล่วงละเมิดทางเพศเด็กในแต่ละช่วงอายุในและเธอยังได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาให้กับศูนย์จริยธรรมเกี่ยวกับการถ่ายภาพ(Photo Ethics Center)[20][21]

รางวัลและการยอมรับ[แก้]

  • 2018 - Marilyn Stafford Fotoreportage Award (Honorable Mention)[22][23]
  • 2016 - Reporting Grants for Womens Stories from IWMF[24]
  • 2016 - JoopSwart Masterclass[20]
  • 2015 - PDN's 30 New and Emerging Photographers to Watch[25]
  • 2015 - Wallis Annenberg Prize (Finalist)[26]
  • 2014 - 30 Under 30 Women Photographers[27]
  • 2011 - PDN: The Shot, First Place[28]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Bachor, Kenneth (3 June 2016). "Thailand's Intriguing Luk Thep Doll Culture". time.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  2. "The Last Fight Of Nanjing'S Survivors". roadsandkingdoms.com. 11 December 2013. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  3. Richard C. Paddock, Ryn Jirenuwat (28 November 2017). "The Last Fight Of Nanjing'S SurvivorsLurking in Toilets, Swimming the Streets: Snakes of Bangkok Move In". nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  4. Holly Stuart Hughes, David Walker (1 September 2017). "Photographers, Men In Authority, And Sexual Harassment". pdnonline.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  5. "Amanda Mustard Photographer". artpil.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  6. Zhang, Michael (18 August 2013). "A First-Person View of What It's Like to Photograph Protests in Egypt". petapixel.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  7. Suhartono, Muktita (12 August 2018). "In Thailand, 'Obesity in Our Monks Is a Ticking Time Bomb'". nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  8. Beech, Hannah (29 July 2018). "Pet Cremation: Seeking 'Good Afterlife' for Bangkok's Pampered Dogs". nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  9. "Tigers Are Rescued in Thailand". nytimes.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  10. "The end for Thailand's infamous Tiger Temple". aljazeera.com. 5 June 2016. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  11. Ramsey, Adam (25 June 2016). "South Thailand's battle against the trauma of conflict". aljazeera.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  12. Ellis-Petersen, Hannah (28 June 2018). "Deluge of electronic waste turning Thailand into 'world's rubbish dump'". theguardian.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  13. Sherwell, Philip (11 April 2016). "How Thailand has fallen in love with Leicester City". telegraph.co.uk. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  14. Dotschkal, Janna (20 January 2015). "Finding Respite Among Cairo's Pigeon Fanciers". nationalgeographic.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  15. Thanthong-Knight, Randy. "Thailand's Democrat Party Keeps Ex-Premier as Leader Before Poll". bloomberg.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  16. Ramsey, Adam (12 July 2017). "The Ultimate Northern Thailand Road Trip". explorepartsunknown.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  17. "Hong Kong: Umbrellas And Revolution". roadsandkingdoms.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  18. "How to Cover a Protest". columbiavisuals.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  19. Mustard, Amanda (3 October 2017). "Want more women in journalism? Get predators out of our way". witness.worldpressphoto.org. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  20. 20.0 20.1 "12 Photographers Named For This Year's Joop Swart Masterclass". time.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  21. "Amanda Mustard Advisor". photoethics.org. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  22. "Shortlist Announced for Marilyn Stafford FotoReportage Award 2018". fotodocument.org. 12 June 2018. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  23. "Marilyn Stafford FotoReportage Award Winner". fotodocument.org. 16 June 2017. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  24. "Amanda Mustard". iwmf.org. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  25. "PDN'S 30 2015: Our Choice Of New And Emerging Photographers To Watch". photoville.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  26. "Malin Fezehai Is Awarded The $10,000 Wallis Annenberg Prize". digitalmag.pdnonline.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  27. "30 Under 30 Women Photographers". artpil.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.
  28. Goodman, Elyssa (18 September 2014). "Young Photojournalist Amanda Mustard On Life In Cairo". featureshoot.com. สืบค้นเมื่อ 27 December 2018.