อุโมงค์เซกัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อุโมงค์เซกัง
Seikan tonneru aomori.JPG
ปากอุโมงค์ฝั่งจังหวัดอะโอะโมะริ
ข้อมูลทั่วไป
สาย ฮกไกโด ชิงกันเซ็ง
สายสึงะรุ-ไคเกียว
ที่ตั้ง ช่องแคบสึงะรุ
พิกัดภูมิศาสตร์ 41°18′57″N 140°20′06″E / 41.3157°N 140.3351°E / 41.3157; 140.3351พิกัดภูมิศาสตร์: 41°18′57″N 140°20′06″E / 41.3157°N 140.3351°E / 41.3157; 140.3351
สถานะ ใช้งานอยู่
เริ่มต้น ฮนชู
สิ้นสุด ฮกไกโด
การจัดการ
เปิด 13 มีนาคม พ.ศ. 2531
เจ้าของ สำนักโยธาธิการการรถไฟ การขนส่ง และเทคโนโลยี
ผู้ดำเนินงาน JR ฮกไกโด
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาวทางรถไฟ 53.85 กิโลเมตร (33.46 ไมล์)
(23.3 กิโลเมตร (14.5 ไมล์) ใต้พื้นสมุทร)
จำนวนทางรถไฟ ทางคู่
ช่วงกว่างราง บูรณาการ 1,067 กับ 1,435 มม.
ระบบจ่ายไฟฟ้า มี
ความเร็วปฏิบัติการ 140 กม./ชม. (85 mph)
ผังเส้นทาง
Seikantunnel - Tsugaru street detail.PNG

อุโมงค์เซกัง (ญี่ปุ่น: 青函トンネル; อังกฤษ: Seikan Tunnel) เป็นอุโมงค์รถไฟที่ลอดใต้ทะเลที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นฮกไกโด (JR ฮกไกโด) สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่นตรงบริเวณช่องแคบสึงะรุ เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวเป็นอันดับสองของโลกรองจากอุโมงค์ฐานกอทท์ฮาร์ดในสวิตเซอร์แลนด์ มีความยาวกว่า 53.85 กิโลเมตร (23.3 กิโลเมตรบริเวณพื้นทะเล) เนื่องมาจากปริมาณผู้ที่ข้ามช่องแคบสึงะรุมีมากขึ้นทุกปี และรถไฟโดยสารต้องเสียเวลาในการโดยสารขึ้นเรือเฟอร์รี เพื่อที่จะข้ามช่องแคบไปอีกฝั่ง ซึ่งต้องเสียเวลาในการเดินทาง ทำให้มีการขุดอุโมงค์นี้ขึ้นในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1982 และเปิดใช้เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้น 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ