อุโมงค์เซกัง
หน้าตา
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
ปากอุโมงค์ฝั่งจังหวัดอาโอโมริ | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
|---|---|
| สาย | ฮกไกโด ชิงกันเซ็ง สายสึงารุ-ไคเกียว |
| ที่ตั้ง | ช่องแคบสึงารุ |
| พิกัด | 41°18′57″N 140°20′06″E / 41.3157°N 140.3351°E |
| สถานะ | ใช้งานอยู่ |
| เริ่มต้น | ฮนชู |
| สิ้นสุด | ฮกไกโด |
| การดำเนินงาน | |
| เจ้าของ | สำนักโยธาธิการการรถไฟ การขนส่ง และเทคโนโลยี |
| ผู้ดำเนินงาน | JR ฮกไกโด |
| ข้อมูลทางเทคนิค | |
| ความยาวทางรถไฟ | 53.85 กิโลเมตร (33.46 ไมล์) (23.3 กิโลเมตร (14.5 ไมล์) ใต้พื้นสมุทร) |
| จำนวนทางรถไฟ | ทางคู่ |
| ช่วงกว้างราง | บูรณาการ 1,067 กับ 1,435 มม. |
| ระบบจ่ายไฟฟ้า | มี |
| ความเร็วปฏิบัติการ | 140 km/h (87 mph) |
| ผังเส้นทาง | |
อุโมงค์เซกัง (ญี่ปุ่น: 青函トンネル; อังกฤษ: Seikan Tunnel) เป็นอุโมงค์รถไฟที่ลอดใต้ทะเลที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นฮกไกโด (JR ฮกไกโด) สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่นตรงบริเวณช่องแคบสึงารุ เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวเป็นอันดับสองของโลกรองจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทในสวิตเซอร์แลนด์ มีความยาวกว่า 53.85 กิโลเมตร (23.3 กิโลเมตรบริเวณพื้นทะเล) เนื่องมาจากปริมาณผู้ที่ข้ามช่องแคบสึงารุมีมากขึ้นทุกปี และรถไฟโดยสารต้องเสียเวลาในการโดยสารขึ้นเรือเฟอร์รี เพื่อที่จะข้ามช่องแคบไปอีกฝั่ง ซึ่งต้องเสียเวลาในการเดินทาง ทำให้มีการขุดอุโมงค์นี้ขึ้นในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1982 และเปิดใช้เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้น 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ