อุโมงค์เซกัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อุโมงค์เซกัง
Seikan tonneru aomori.JPG
ปากอุโมงค์ฝั่งจังหวัดอาโอโมริ
ข้อมูลทั่วไป
สายฮกไกโด ชิงกันเซ็ง
สายสึงารุ-ไคเกียว
ที่ตั้งช่องแคบสึงารุ
พิกัดภูมิศาสตร์41°18′57″N 140°20′06″E / 41.3157°N 140.3351°E / 41.3157; 140.3351พิกัดภูมิศาสตร์: 41°18′57″N 140°20′06″E / 41.3157°N 140.3351°E / 41.3157; 140.3351
สถานะใช้งานอยู่
เริ่มต้นฮนชู
สิ้นสุดฮกไกโด
การจัดการ
เปิด13 มีนาคม พ.ศ. 2531
เจ้าของสำนักโยธาธิการการรถไฟ การขนส่ง และเทคโนโลยี
ผู้ดำเนินงานJR ฮกไกโด
ข้อมูลทางเทคนิค
ความยาวทางรถไฟ53.85 กิโลเมตร (33.46 ไมล์)
(23.3 กิโลเมตร (14.5 ไมล์) ใต้พื้นสมุทร)
จำนวนทางรถไฟทางคู่
ช่วงกว่างรางบูรณาการ 1,067 กับ 1,435 มม.
ระบบจ่ายไฟฟ้ามี
ความเร็วปฏิบัติการ140 กม./ชม. (85 mph)
ผังเส้นทาง
Seikantunnel - Tsugaru street detail.PNG

อุโมงค์เซกัง (ญี่ปุ่น: 青函トンネル; อังกฤษ: Seikan Tunnel) เป็นอุโมงค์รถไฟที่ลอดใต้ทะเลที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นฮกไกโด (JR ฮกไกโด) สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่นตรงบริเวณช่องแคบสึงารุ เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวเป็นอันดับสองของโลกรองจากอุโมงค์ฐานกอทท์ฮาร์ดในสวิตเซอร์แลนด์ มีความยาวกว่า 53.85 กิโลเมตร (23.3 กิโลเมตรบริเวณพื้นทะเล) เนื่องมาจากปริมาณผู้ที่ข้ามช่องแคบสึงะรุมีมากขึ้นทุกปี และรถไฟโดยสารต้องเสียเวลาในการโดยสารขึ้นเรือเฟอร์รี เพื่อที่จะข้ามช่องแคบไปอีกฝั่ง ซึ่งต้องเสียเวลาในการเดินทาง ทำให้มีการขุดอุโมงค์นี้ขึ้นในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1982 และเปิดใช้เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้น 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ