อิบน์ อัลบัยฏอร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
รูปปั้นอิบน์ อัลบัยฏอร ที่เมืองมาลากา ประเทศสเปน

อิบน์ อัลบัยฏอร (อาหรับ: ابن البيطار‎, อังกฤษ: Ibn al-Baitar; ค.ศ. 1197ค.ศ. 1248) เป็นเภสัชกร นักพฤกษศาสตร์ และแพทย์ชาวมุสลิม เกิดที่เมืองมาลากา (ในแคว้นอันดาลูซีอา ประเทศสเปนปัจจุบัน) เรียนวิชาพฤกษศาสตร์กับอะบู อัลอับบาส อันนะบาตี (Abu al-Abbas al-Nabati) นักพฤกษศาสตร์ผู้พัฒนาวิธีการจำแนกสมุนไพรแบบแรก ๆ ในปี ค.ศ. 1219 อัลบัยฏอรเดินทางไปเก็บตัวอย่างพืชตามชายฝั่งแอฟริกาจนถึงอานาโตเลีย และทำงานเป็นหัวหน้าผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรให้กับสุลต่านอัลกามิล[1] ต่อมาเมื่อสุลต่านอัลกามิลขยายอำนาจไปในซีเรีย อัลบัยฏอรมีโอกาสได้เดินทางไปเก็บตัวอย่างพืชในซีเรีย รวมถึงในคาบสมุทรอาหรับและปาเลสไตน์ อัลบัยฏอรเสียชีวิตที่เมืองดามัสกัสในปี ค.ศ. 1248

ผลงานที่สำคัญของอิบน์ อัลบัยฏอร ได้แก่ Compendium on Simple Medicaments and Foods (สรุปยารักษาโรคและอาหารทั่วไป) ซึ่งเป็นเภสัชตำรับที่มีรายชื่อพืชกว่า 1,400 ชนิด รวมถึงวิธีการสกัดสารสำคัญในสมุนไพร[2][3] และ The Sufficient Book on Simple Drugs (ตำรายาทั่วไป) ซึ่งเป็นสารานุกรมที่รวบรวมการใช้สมุนไพรในการรักษาโรคทางศีรษะ หู ตา[4][3]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]