อินเซล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อินเซล (อังกฤษ: incel, ออกเสียง: /ˈɪnsɛl/; เป็นคำย่อจากวลี "โสดโดยไม่สมัครใจ" (involuntary celibate)[1] คือสมาชิกของวัฒนธรรมย่อยออนไลน์วัฒนธรรมหนึ่งที่ประกอบด้วยผู้คนที่นิยามตัวเองว่าไม่สามารถหาคู่รักหรือคู่ร่วมหลับนอนได้แม้ว่าตนเองจะต้องการ[2][3][4] การอภิปรายตามกระทู้ออนไลน์ของอินเซลมักมีลักษณะแสดงความคับข้องใจและความเกลียดชัง ความเกลียดผู้หญิง ความเกลียดมนุษย์ ความสมเพชและเกลียดตนเอง อคติทางเชื้อชาติ ความรู้สึกว่าตนเองสมควรได้รับสิทธิพิเศษทางเพศ และการสนับสนุนการใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงและผู้ที่มีกิจกรรมทางเพศเป็นประจำ[16] ศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (เอสพีแอลซี) ของสหรัฐ อธิบายวัฒนธรรมย่อยนี้ว่าเป็น "ส่วนหนึ่งของระบบนิเวศชายสูงสุดในโลกออนไลน์" ที่มีชื่ออยู่ในรายชื่อกลุ่มก่อความเกลียดชังของศูนย์ฯ[17][18] อินเซลส่วนใหญ่เป็นเพศชายรักต่างเพศ[12][14][19] และบ่อยครั้งเป็นคนขาว[20][21][22][23][24] มีการประมาณการจำนวนอินเซลแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล ตั้งแต่หลักพันคนถึงหลายแสนคน[25][26]

มีรายงานการสังหารหมู่อย่างน้อย 8 ครั้ง ยอดผู้เสียชีวิตรวม 61 ราย นับตั้งแต่ปี 2014 ที่มีผู้ก่อเหตุเป็นชายที่ระบุตนว่าเป็นอินเซล หรือเคยกล่าวถึงชื่อหรืองานเขียนที่เกี่ยวกับอินเซลในงานเขียนส่วนตัวหรือโพสต์ทางอินเทอร์เน็ตของตน ชุมชนอินเซลถูกนักวิจัยและสื่อวิจารณ์ว่ามีลักษณะเกลียดชังผู้หญิง สนับสนุนความรุนแรง เผยแพร่คตินิยมสุดขีด และบ่มเพาะความคิดหัวรุนแรงแก่สมาชิก[3][27][28][22] นับตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา อุดมการณ์อินเซลถูกบรรยายบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเป็นภัยคุกคามแบบการก่อการร้าย และเหตุโจมตีด้วยมีดมาเชตีเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2020 ในโทรอนโต ประเทศแคนาดา เป็นความรุนแรงจากอินเซลครั้งแรกที่ถูกฟ้องร้องดำเนินคดีในฐานะการก่อการร้าย[22][29][30][31]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

  1. Beever, Jonathan; McDaniel, Rudy; Stanlick, Nancy A. (2020). Understanding Digital Ethics: Cases and Contexts. Rudy McDaniel, Nancy A. Stanlick. Abingdon, Oxon: Routledge. p. 20. ISBN 978-1-315-28212-1. OCLC 1123184308.
  2. 2.0 2.1 2.2 Beauchamp, Zack (April 25, 2018). "Incel, the misogynist ideology that inspired the deadly Toronto attack, explained". Vox. New York City: Vox Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 5, 2018. สืบค้นเมื่อ May 5, 2018.
  3. 3.0 3.1 3.2 Taub, Amanda (May 9, 2018). "On Social Media's Fringes, Growing Extremism Targets Women". The New York Times. ISSN 0362-4331. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 14, 2018.
  4. Mezzofiore, Gianluca (April 25, 2018). "The Toronto suspect apparently posted about an 'incel rebellion.' Here's what that means". CNN. Atlanta, Georgia: Turner Broadcasting Systems. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 26, 2018. สืบค้นเมื่อ April 26, 2018.
  5. Romano, Aja (June 20, 2018). "What a woman-led incel support group can teach us about men and mental health". Vox. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 12, 2018. สืบค้นเมื่อ August 12, 2018.
  6. 6.0 6.1 6.2 Ling, Justin; Mahoney, Jill; McGuire, Patrick; Freeze, Colin (April 24, 2018). "The 'incel' community and the dark side of the Internet". The Globe and Mail. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 26, 2018. สืบค้นเมื่อ May 4, 2018.
  7. 7.0 7.1 7.2 Baumgärtner, Maik; Höfner, Roman; Müller, Ann-Katrin; Rosenbach, Marcel; Spiegel, Der (March 10, 2021). "Hatred Against Women: The Dark World of Extremist Misogyny". Der Spiegel. สืบค้นเมื่อ March 25, 2021.
  8. Dastagir, Alia E. (April 26, 2018). "Incels, Alek Minassian and the dangerous idea of being owed sex". USA Today. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 6, 2018. สืบค้นเมื่อ May 8, 2018.
  9. Foster, Ally (June 6, 2018). "A look inside the group of men 'addicted' to hating women". news.com.au. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ June 6, 2018. สืบค้นเมื่อ June 6, 2018.
  10. Kesvani, Hussein (July 9, 2019). "'Currycels' and the Unsurprising Racism of the Incel Community". MEL Magazine. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 27, 2019. สืบค้นเมื่อ December 28, 2019.
  11. Romano, Aja (April 26, 2018). "How the alt-right's sexism lures men into white supremacy". Vox. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 10, 2018. สืบค้นเมื่อ August 11, 2018.
  12. 12.0 12.1 Wilson, Jason (April 25, 2018). "Toronto van attack: Facebook post may link suspect to misogynist 'incel' subculture". The Guardian. London, England. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 25, 2018. สืบค้นเมื่อ April 25, 2018.
  13. Cain, Patrick (April 24, 2018). "What we learned from Alek Minassian's Incel-linked Facebook page – and what we'd like to know". Global News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 3, 2018. สืบค้นเมื่อ May 4, 2018.
  14. 14.0 14.1 Wood, Graeme (April 24, 2018). "ISIS Tactics Have Spread to Other Violent Actors". The Atlantic. Boston, Massachusetts: Emerson Collective. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 3, 2018. สืบค้นเมื่อ May 4, 2018.
  15. Garcia-Navarro, Lulu (April 29, 2018). "What's An 'Incel'? The Online Community Behind The Toronto Van Attack". Weekend Edition Sunday. National Public Radio. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 4, 2018. สืบค้นเมื่อ May 5, 2018.
    • ความคับข้องใจ, ความเกลียดผู้หญิง[5][6][3][2]
    • ความเกลียดชัง[7]
    • ความเกลียดมนุษย์[2]
    • ความสมเพชตนเอง[8]
    • ความเกลียดตนเอง[9][7]
    • อคติทางเชื้อชาติ[6][10][11][7]
    • ความรู้สึกว่าตนเองสมควรได้รับสิทธิพิเศษทางเพศ[12][13]
    • การสนับสนุนการใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงและผู้ที่มีกิจกรรมทางเพศเป็นประจำ[6][14][15]
  16. Janik, Rachel (April 24, 2018). ""I laugh at the death of normies": How incels are celebrating the Toronto mass killing". Hatewatch. Southern Poverty Law Center. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 25, 2018. สืบค้นเมื่อ April 25, 2018.
  17. Judy, Cliff; Mendoza, Casey (February 22, 2018). "What Is 'Male Supremacy,' According To Southern Poverty Law Center?". WGBA-TV. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 25, 2018. สืบค้นเมื่อ April 25, 2018.
  18. แหล่งที่มา:
  19. Ohlheiser, Abby (April 25, 2018). "Inside the online world of 'incels,' the dark corner of the Internet linked to the Toronto suspect". The Washington Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 18, 2018.
  20. Collins, Ben; Zadrozny, Brandy (April 24, 2018). "After Toronto attack, online misogynists praise suspect as 'new saint'". NBC News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 24, 2018. สืบค้นเมื่อ April 25, 2018.
  21. 22.0 22.1 22.2 Hoffman, Bruce; Ware, Jacob; Shapiro, Ezra (2020). "Assessing the Threat of Incel Violence". Studies in Conflict & Terrorism. 43 (7): 565–587. doi:10.1080/1057610X.2020.1751459. hdl:10023/24162. ISSN 1057-610X. S2CID 218781135.
  22. "Online Poll Results Provide New Insights into Incel Community". Anti-Defamation League (ภาษาอังกฤษ). September 10, 2020. สืบค้นเมื่อ December 26, 2021.
  23. Halpin, Michael; Richard, Norann (December 2021). "An invitation to analytic abduction". Methods in Psychology. 5: 100052. doi:10.1016/j.metip.2021.100052. ISSN 2590-2601.
  24. Kassam, Ashifa (April 26, 2018). "Woman behind 'incel' says angry men hijacked her word 'as a weapon of war'". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 2, 2018. สืบค้นเมื่อ May 2, 2018.
  25. Young, Toby (May 5, 2018). "Here's what every incel needs: a sex robot". The Spectator. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 16, 2018. สืบค้นเมื่อ May 23, 2018.
  26. Cook, Jesselyn (July 24, 2018). "Inside Incels' Looksmaxing Obsession: Penis Stretching, Skull Implants And Rage". HuffPost. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 11, 2018. สืบค้นเมื่อ August 11, 2018.
  27. Cook, Jesselyn (July 27, 2018). "Internet Giants Are Banning Extremists (Just Not The Ones Targeting Women)". HuffPost. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 11, 2018. สืบค้นเมื่อ August 11, 2018.
  28. Texas Domestic Terrorism Threat Report (PDF) (Report). Texas Department of Public Safety. January 2020. p. 3. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ January 9, 2020. สืบค้นเมื่อ January 12, 2020.
  29. DiBranco, Alex (February 10, 2020). Male Supremacist Terrorism as a Rising Threat (Report). The Hague, Netherlands: International Centre for Counter-Terrorism. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 20, 2020. สืบค้นเมื่อ May 22, 2020.
  30. Bell, Stewart; Russell, Andrew; McDonald, Catherine (May 19, 2020). "Deadly attack at Toronto erotic spa was incel terrorism, police allege". Global News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 19, 2020. สืบค้นเมื่อ May 19, 2020.

อ่านเพิ่ม

  • "INVCEL". Reply All. Gimlet. May 10, 2018. ตอนพอดคาสต์เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ยุคแรกของวัฒนธรรมย่อยอินเซล

แหล่งข้อมูลอื่น

  • incel ตามนิยามของอรรถาภิธานที่วิกิพจนานุกรม
  • วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Incel