ข้ามไปเนื้อหา

อิตาโล บัลโบ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อิตาโล บัลโบ
ผู้สำเร็จราชการแห่งลิเบียของอิตาลี
ดำรงตำแหน่ง
1 มกราคม ค.ศ. 1934  28 มิถุนายน ค.ศ. 1940
ก่อนหน้าสำนักงานพึ่งถูกก่อตั้ง
ถัดไปโรดอลโฟ กราซีอานี
สมาชิกแห่งผู้แทนหอการค้า(สภาล่าง)
ดำรงตำแหน่ง
24 พฤษภาคม ค.ศ. 1924  28 มิถุนายน ค.ศ. 1940
เขตเลือกตั้งแฟร์รารา
Quadrumvir in the Grand Council of Fascism
ดำรงตำแหน่ง
12 มกราคม ค.ศ. 1923  28 มิถุนายน ค.ศ. 1940
ดำรงตำแหน่งร่วมกับ มิเชล เบียนคิ (d. 1930), เอมีลีโอ เด โบโน, Cesare Maria De Vecchi
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด(1896-06-06)6 มิถุนายน ค.ศ. 1896
แฟร์รารา, ราชอาณาจักรอิตาลี
เสียชีวิต28 มิถุนายน ค.ศ. 1940(1940-06-28) (44 ปี)
ทูบลัก, อิตาเลียนลิเบีย
ศาสนาเทวัสนิยม
พรรคการเมืองฟาสเช่แห่งการรบของอิตาลี
(1919–1921)
พรรคชาตินิยมฟาสซิสต์
(1921–1940)
คู่สมรสEmanuela Florio (สมรส 1924; 1940)
บุตรValeria
Giuliana
Paolo
รางวัล1 Bronze medal
2 Silver medals
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้ อิตาลี
สังกัดMVSN
Regia Aeronautica
ประจำการ1915–1940
ยศMaresciallo dell'Aria (จอมพลอากาศ)
ผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง:

สงครามโลกครั้งที่สอง:

อิตาโล บัลโบ (อิตาลี: Italo Balbo; แฟร์รารา, 6 มิถุนายน ค.ศ. 1896 – ทูบลัก, 28 มิถุนายน ค.ศ. 1940) เป็นผู้นำกลุ่มพวกชุดดำ(Camicie Nere, or CCNN)ของอิตาเลียนที่ทำหน้าที่เป็นจอมพลอากาศแห่งอิตาลี(Maresciallo dell'Aria) ผู้สำเร็จราชการแห่งลิเบีย ผู้บัญชาการทหารแห่งอิตาเลียนแอฟริกาเหนือ(Africa Settentrionale Italiana, หรือ ASI), และ"ทายาทโดยตรง"ของผู้นำเผด็จการอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี

ภายหลังจากทำหน้าที่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บัลโบได้กลายเป็นผู้นำองค์กรฟาสเช่ในแฟร์ราราที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเขา เขาเป็นหนึ่งในสี่คนผู้ร่วมก่อตั้งที่สำคัญ(Quadrumviri del Fascismo)ของการเดินขบวนสู่โรมที่ทำให้มุสโสลินีและพวกฟาสซิสต์เถลิงอำนาจในปี ค.ศ. 1922 พร้อมกับ มิเชล เบียนคิ, เอมีลีโอ เด โบโน และ Cesare Maria De Vecchi ในปี ค.ศ. 1926 เขาได้เริ่มงานในการสร้างกองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี และมีบทบาทสำคัญในการบินกลายเป็นที่นิยมขึ้นในอิตาลี และส่งเสริมด้านการบินของอิตาลีไปทั่วโลก ในปี ค.ศ. 1933 บางทีอาจจะช่วยบรรเทาความตึงเครียดรอบๆตัวเขาในอิตาลี เขาได้รับหน้าที่เป็นผู้ปกครองในอิตาเลียนลิเบีย ที่เขาได้อาศัยอยู่ตลอดช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ บัลโบเกลียดชังต่อพวกต่อต้านชาวยิว[1] เป็นผู้นำในกลุ่มฟาสซิสต์เพียงคนเดียวที่คัดค้านมุสโสลินีในการเป็นพันธมิตรกับนาซีเยอรมนี[2] ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง บัลโบถูกสังหารโดยเหตุบัญเอิญโดยการยิงพวกเดียวกันเอง เมื่อเครื่องบินที่เขานั่งถูกยิงตกจากน่านฟ้าเหนือเมืองทูบลักโดยปืนต่อต้านอากาศยานของอิตาลีที่ระบุเครื่องบินของเขาผิดพลาด[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Renzo Felice, Mike (2001). The Jews in Fascist Italy: A History. Enigma Books. p. 184. ISBN 9781929631018.
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Scala
  3. Taylor, Blaine, Fascist Eagle: Italy's Air Marshal Italo Balbo