อิกษวากุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อิกษวากุ (แก้ความกำกวม)

อิกษวากุ ในภาษาสันสกฤต (สันสกฤต: इक्ष्वाकु Ikṣvāku) หรือ โอกกากะ ในภาษาบาลี (บาลี: Okkāka) แปลว่า ต้นขี้กาเทศ[1] เป็นพระนามของพระโอรสหนึ่งในสิบพระองค์ของพระเจ้ามนูไววัสวัต และเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์อิกษวากุกับราชอาณาจักรโกศลในอินเดียโบราณ วิษณุปุราณะ กล่าวว่า พระเจ้าอิกษวากุมีพระโอรสหนึ่งร้อยพระองค์[2] พระโอรสพระองค์หัวปี คือ วิกุกษี ส่วนพระโอรสที่ทรงพระนามว่า เนมิราช เป็นปฐมกษัตริย์แห่งวิเทหะ[3]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Glashoff, Klaus. "Sanskrit Dictionary for Spoken Sanskrit". spokensanskrit.org. สืบค้นเมื่อ 2017-08-18.
  2. John Garrett (1975). A Classical Dictionary of India. New Delhi: Atlantic Publishers & Distri. p. 259. GGKEY:YTLNG1DG7JN. สืบค้นเมื่อ 15 September 2017.
  3. Subodh Kapoor (2004). A Dictionary of Hinduism: Including Its Mythology, Religion, History, Literature, and Pantheon. New Delhi: Cosmo Publications. p. 171. ISBN 978-81-7755-874-6. สืบค้นเมื่อ 15 September 2017.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]