อาร์เอสเอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อาร์เอสเอ (อังกฤษ: RSA) คือขั้นตอนวิธีสำหรับการเข้ารหัสลับแบบกุญแจอสมมาตร (public-key encryption) เป็นขั้นตอนวิธีแรกที่ทราบว่าเหมาะสำหรับลายเซ็นดิจิทัลรวมถึงการเข้ารหัส เป็นหนึ่งในความก้าวหน้าครั้งใหญ่ครั้งแรกในการเข้ารหัสแบบกุญแจสาธารณะ อาร์เอสเอยังคงใช้ในโพรโทคอลสำหรับการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และเชื่อว่ามีความปลอดภัยถ้ามีคีย์ที่ยาวพอ

ประวัติ[แก้]

ขั้นตอนวิธีได้ถูกอธิบายเมื่อ พ.ศ. 2520 โดย รอน ริเวสต์ (Ron Rivest) อาดี ชามีร์ (Adi Shamir) และเล็น แอเดิลแมน (Len Adleman) ที่ MIT โดยที่ RSA มาจากนามสกุลของทั้ง 3 คน เป็นที่เล่ากันว่า คิดค้นระหว่างพิธีกรรมทางศาสนาของชาวยิว (Passover seder) ในเมืองสเกเน็กตาดี รัฐนิวยอร์ก (Schenectady, NY)

คลิฟฟอร์ด ค็อกส์ (Clifford Cocks) นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษที่ทำงานใน GCHQ ได้อธิบายระบบที่เหมือนกันในเอกสารภายใน เมื่อพ.ศ. 2516 เนื่องจากในตอนนั้น จะต้องใช้คอมพิวเตอร์ราคาแพงเพื่อนำไปใช้จริง จึงถือเป็นความแปลกใหม่ และเท่าที่ปรากฏต่อสาธารณะ ไม่เคยใช้งานจริง นอกจากนี้ การค้นพบครั้งนี้ ไม่ถูกเปิดเผยจนถึงพ.ศ. 2540 เนื่องจากได้จัดเป็นความลับ

ขั้นตอนวิธีนี้ได้จดสิทธิบัตรโดย MIT เมื่อพ.ศ. 2526 ในสหรัฐอเมริกา เป็น สิทธิบัตรหมายเลข 4,405,829 ซึ่งได้สิ้นสุดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2543 เนื่องจากขั้นตอนวิธีได้พิมพ์แล้วก่อนที่จะจดสิทธิบัตร กฎหมายในส่วนอื่น ๆ ของโลกทำให้ไม่สามารถจดสิทธิบัตรที่อื่นได้ และในกรณีที่ผลงานของค็อกส์ได้เป็นที่รู้จักกันในสาธารณะ การจดสิทธิบัตรในสหรัฐฯก็ไม่สามารถจะกระทำได้เช่นกัน