อัลบะเกาะเราะฮ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โองการแรกของอัลบะเกาะเราะฮ์

อัลบะเกาะเราะฮ์ (อาหรับ: البقرة‎, ความหมาย: "วัวเพศเมีย" หรือ "วัว") เป็นบทที่สองและบท (ซูเราะฮ์) ที่ยาวที่สุดในอัลกุรอาน[1] โดยมี 286 โองการ (อายะฮ์), 6,201 คำ และ 25,500 ตัวอักษร[2]

เป็นซูเราะฮ์มะดีนะฮ์ ซึ่งถูกประทานที่มะดีนะฮ์หลังฮิจเราะห์ ยกเว้นโองการที่เกี่ยวกับริบา (ดอกเบี้ย) ซึ่งมุสลิมเชื่อว่ามีการประทานในช่วงพิธีฮัจญ์อำลา การทำฮัจญ์ครั้งสุดท้ายของมุฮัมมัด[3][4] โดยเฉพาะโองการที่ 281 ในบทนี้ที่เชื่อว่าเป็นโองการสุดท้ายที่ถูกประทานในอัลกุรอาน ในวันที่ 10 ซุลฮิจญะฮ์ ฮ.ศ. 10 ประมาณ 80 หรือ 90 วันก่อนที่ท่านเสียชีวิต[5]

ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์กำหนดให้ผู้ศรัทธาถือศีลอดในช่วงเดือนเราะมะฎอน[6]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Salwa M. S. El - Awa, Introduction to Textual Relations in Qur'an, pg. 1. Part of the Routledge Studies in the Qur'an series. London: Routledge, 2005. ISBN 9781134227471
  2. อิบน์ กะษีร
  3. Mahmoud Ayoub, The Qurʾan and its interpreters, pg. 55. Albany: State University of New York Press, 1984. ISBN 9780791495469
  4. มะอาริฟุลกุรอาน
  5. อัลกุรฏุบี
  6. Michael Binyon, Fighting is 'allowed' during the holy month of fasting The Times, 18 December 1998

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]