อัมร์ อิบน์ ฮิชาม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้เกี่ยวกับอบูญะฮัล สำหรับความหมายอื่น ดูที่ อัมร์ อิบน์ ฮิชาม (แก้ความกำกวม)

อัมร์ อิบน์ ฮิชาม (อาหรับ: عمرو بن هشام‎) มักรู้จักกันในชื่อ อบูญะฮัล (อาหรับ: أبو جهل‎) (เกิด ค.ศ. 556? – เสียชีวิต 17 มีนาคม ค.ศ. 624) เป็นหนึ่งในชาวมักกะฮ์ที่นับถือเทพเจ้าหลายองค์ อยู่ในเผ่ากุเรชที่รู้จักกันในการปฏิเสธและต่อต้านศาสดามุฮัมหมัด กับผู้ศรัทธาชาวมุสลิมในมักกะฮ์ เขาไม่ใช่ลุง (เช่นอบูละฮับ) หรือมีเชื้อสายกับมุฮัมหมัด เนื่องจากมุฮัมหมัดอยู่ในกลุ่มบนีฮาชิมของเผ่ากุเรช ส่วนอบูญะฮัลอยู่ในกลุ่มบนูมัคซูมของเผ่ากุเรช[1]

ชื่อ[แก้]

เขามีชื่อเล่นว่า "อบู อัล-ฮะกัม" (ابوالحكم), ("บิดาแห่งความรอบรู้") เนื่องจากว่าเขาเป็นคนที่มีความรู้ ความฉลาด และทำให้ผู้นำของเผ่ากุเรช เชื่อในความคิดของเขาและแต่งตั้งเป็นผู้นำสมาชิกของการชุมนุมของพวกเขา ถึงแม้ว่าจะอายุ 30 ปีก็ตาม

แต่หลังจากที่ศาสดามูฮัมหมัดเริ่มเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เขาจึงเริ่มไม่ปราณีต่อมุฮัมหมัดและปฏิเสธคำสอนของท่าน ดังนั้นมูฮัมหมัดจึงให้ชื่อเล่นให้กับเขาว่า อบูญะฮัล (أبو جهل') ("บิดาแห่งความเขลา") และเขาถูกเรียกเป็นอิบน์ อัล-ฮันซาลิยะฮ์ทางฝั่งแม่[2]

ครอบครัว[แก้]

บิดามารดาและญาติพี่น้อง[แก้]

พ่อของเขาชื่อฮิชาม อิบน์ อัล-มุฆีเราะฮ์ และแม่ของเขาชื่ออัสมา บินต์ มัฆราบะฮ์ อิบน์ ญันดัล อัล-ตะมีมียา และเขามีพี่น้อง 7 คน ได้แก่:

  1. ซาลามะฮ์ อิบน์ ฮิชาม
  2. อุรวะฮ์ อิบน์ ฮิชาม
  3. คอลิด อิบน์ ฮิชาม
  4. ฮาริษ อิบน์ ฮิชาม
  5. อัล-อาส อิบน์ ฮิชาม
  6. ฮันตามะฮ์ บินต์ ฮิชาม
  7. อุมม์ ฮัรมาลา บินต์ ฮิชาม

ภรรยาและลูก[แก้]

เขามีภรรยาคนแรกชื่อมุญาลิดียา บินต์ อัมร์ อิบน์ อุมัยร์ อิบน์ มะบัด อิบน์ ซูรารา โดยมีลูกชาย 3 คน ได้แก่:

  1. อิกริมะฮ์
  2. ซูรารา
  3. ตามีมี

และมีภรรยาคนที่สองชื่ออัรวา บินต์ อบี อัล-อาส อิบน์ อุมัยยะฮ์ โดยมีลูกสาว 8 คน ได้แก่:

  1. ซัครา
  2. อัสมา
  3. ยามีลา
  4. อุมม์ ฮากิม (ฮากิมะฮ์)
  5. อุมม์ ซะอีด (ซัยดะ)
  6. ยุวัยรียา
  7. ฮุนฟาอฺ
  8. อุมม์ ฮาบีบ (ฮาบีบะฮ์)

การเสียชีวิต[แก้]

อัมร์โดนมุอัววาส อิบน์ อัมร์ และมุอาซ อิบน์ อัมร์ฟันดาบจนบาดเจ็บ และถูกฆ่าโดยอับดุลลอฮ์ อิบน์ มัสอูดในสงครามบะดัร[3]

เมื่อมุฮัมหมัดเห็นศพที่ไร้วิญญาณในสนามรบ เขาจึงกล่าวว่า "นี่คือฟาโรห์แห่งประชาชาตินี้"[4]

หลังจากการตายของเขา ผู้คนในเมืองพากันร้องให้ และยกย่องเขาเป็นวีรบุรุษ

อายะฮ์อัลกุรอ่านที่เกี่ยวกับเขา[แก้]

อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับบาส รายงานว่า มี 84 อายะฮ์ในกุรอ่านที่กล่าวถึงอบูญะฮัล

ซูเราะฮ์ อะลัก: 9-19[แก้]

ครั้งหนึ่งขณะที่ศาสดามุฮัมหมัดกำลังละหมาดที่อัล-ฮะรอม อบูญะฮัลได้เดินมาแล้วพูดว่า “ฉันไม่ควรให้แกหยุดทำสิ่งนี่หรอ?!” ดังนั้นศาสดาจึงบอกเขาให้หยุดรบกวนได้แล้ว อบูญะฮัลจึงตอบว่า “นี่แกจะต่อว่าฉันว่าฉันเป็นผู้ต่อต้านที่มีอำนาจมากกว่าใครในหุบเขามักกะฮ์หรือ?” พระองค์อัลลอฮ์จึงตรัสว่า:

  • 9. เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่ขัดขวาง
  • 10. บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด
  • 11. เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง
  • 12. หรือใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง
  • 13. เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธ และผินหลังให้
  • 14. เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺ นั้นทรงเห็น
  • 15. มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน
  • 16. ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว
  • 17. แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา
  • 18. เราก็จะเรียกผู้คุมนรก
  • 19. มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด (ซูเราะฮ์ อะลัก: 9-19)

หลังจากนั้นอบูญะฮัลอุดหูตนเองแล้วหนีไป อิบนุ อับบาส รายงานว่า ถ้าอบูญะฮัลได้เรียกผู้คนในกลุ่มมาทำร้ายศาสดา พระองค์จะส่งมลาอิกะฮ์มาลงโทษพวกเขา

ซูเราะฮ์ อันอาม: 108[แก้]

ครั้งหนึ่งอบูญะฮัลเตยบอกกับท่านศาสดา ‘ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ มุฮัมหมัด แกช่วยหยุดประนามพระเจ้าของเราได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเราจะสาปแช่งพระเจ้าของเจ้า’ ดังนั้นพระองค์จึงประทานอายะฮ์ว่า “และพวกเจ้าจงอย่าด่าว่า บรรดาที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็จะด่าว่าอัลลอฮ์เป็นการละเมิด โดยปราศจากความรู้ ในทำนองนั้นแหละ เราได้ให้สวยงามแก่ทุกชาติ ซึ่งการงานของพวกเขา และยังพระเจ้าของพวกเขานั้น คือการกลับไปของพวกเขา แล้วพระองค์ก็จะทรงบอกแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขากระทำกัน” (ซูเราะฮ์ 6:108)[5]

ซูเราะฮ์ มาอูน: 2-3[แก้]

อบูญะฮัลมีทัศนคติไม่ดีและไร้ความปราณีต่อเด็กกำพร้า อัลลอฮ์จึงประทานอายะฮ์นี้ว่า "นั่นก็คือผู้ที่ขับไล่เด็กกำพร้า และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน"(107:2-3) เพื่อเป็นการยืนยันการกระทำที่น่าอับอายของเขา[6]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Letter No.28, 2nd paragraph, Peak of Eloquence (Page-575), ISBN 0-941724-18-2; retrieved 11 January 2015
  2. Guillaume, p. 298
  3. Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah. Translated by Guillaume, A. (1955). The Life of Muhammad, pp. 304, 337-338. Oxford: Oxford University Press. "Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah."
  4. "The Pharoah of the Community"
  5. Guillaume, p162
  6. Tantavi, 25:274