หมาไม้ต้นสนยุโรป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หมาไม้ต้นสนยุโรป
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Animalia
ไฟลัม: Chordata
ชั้น: Mammalia
อันดับ: Carnivora
วงศ์: Mustelidae
สกุล: Martes
ชนิด: M. martes
ชื่อทวินาม
Martes martes
(Linnaeus, 1758)
ถิ่นที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนยุโรป

หมาไม้ต้นสนยุโรป (ชื่อวิทยาศาสตร์: Martes martes) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมาไม้ต้นสน ในประเทศยุโรปที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในยุโรปเหนือ อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมิงค์, นาก, แบดเจอร์ และวูล์ฟเวอรีน และวีเซิล มีขนาดใหญ่ประมาณแมวบ้าน ลำตัวยาว 53 เซนติเมตร และหางของมันสามารถยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย โดยเฉลี่ย มีน้ำหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัม ขนของมันมักมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงน้ำตาลเข้ม และจะมีขนาดใหญ่ขึ้นและนุ่มขึ้นระหว่างฤดูหนาว พวกมันมีช่วงลำคอสีครีมไปจนถึงเหลือง

ที่อยู่อาศัย[แก้]

ที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนมักเป็นพื้นที่ป่าทึบ หมาไม้ต้นสนมักจะสร้างรังของตนในโพรงต้นไม้หรือทุ่งที่มีพุ่มไม้ปกคลุม หมาไม้เป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอนสกุลเดียวที่มีกรงเล็บกึ่งสามารถย้อนกลับได้ ซึ่งทำให้หมาไม้มีการใช้ชีวิตเกี่ยวข้องกับต้นไม้มากขึ้น อย่างเช่น การปีนหรือการวิ่งบนกิ่งไม้ แม้ว่ามันจะสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วบนพื้นด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่มักออกหากินในเวลาเย็นหรือกลางคืน หมาไม้มีหูกลมขนาดเล็กและไวต่อสัมผัสและฟันแหลมคมสำหรับกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก นก แมลง กบ และซากสัตว์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ทราบกันว่ามันกินเบอร์รี่ ไข่ของนก เนื้อ ถั่วและน้ำผึ้ง หมาไม้ยุโรปเป็นสัตว์แสดงความเป็นเจ้าของอาณาเขตโดยขี้ไว้ตำแหน่งต่าง ๆ

ศัตรูตามธรรมชาติ[แก้]

ถึงแม้ว่าหมาไม้ต้นสนจะเป็นเหยื่อของอินทรีสีทองในบางครั้ง และหมาจิ้งจอกแดงไม่บ่อยครั้งหนัก มนุษย์กลับเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อหมาไม้ต้นสนยุโรป ขนคุณภาพดีของมาร์เท็นมีราคาสูง และการสูญเสียถิ่นที่อยู่ นำไปสู่การไล่ล่าของคนดูแลสัตว์ การก่อกวนโดยมนุษย์ การวางยาพิษผิดกฎหมาย และการถูกยิง ได้ทำให้จำนวนประชากรของหมาไม้ต้นสนยุโรปลดจำนวนลงอย่างมาก ในสหราชอาณาจักร หมาไม้ต้นสนและรังของมันได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท (1981) และพระราชบัญญัติป้องกันสิ่งแวดล้อม

นักล่า[แก้]

ล่าสุด (ธันวาคม ค.ศ. 2007) หมาไม้ต้นสนได้รับการระบุว่าลดจำนวนประชากรของสายพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานกระรอกสีเทาตะวันออกในสหราชอาณาจักร ด้วยจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นของหมาไม้ต้นสนยุโรปทันกับจำนวนของกระรอกสีเทา จำนวนของกระรอกจึงได้ลดลงอย่างรวดเร็ว มีทฤษฎีอธิบายว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะกระรอกสีเทาใช้เวลาบนพื้นดินนานกว่ากระรอกสีแดง จึงมีโอกาสที่จะพบกับนักล่าตามธรรมชาติมากกว่า[1]

อายุขัย[แก้]

หมาไม้ต้นสนยุโรปสามารถมีอายุได้ถึง 18 ปีในการเลี้ยงดูของสวนสัตว์ แต่ในธรรมชาติ อายุขัยของมันมักจะอยู่ระหว่าง 8-10 ปี หมาไม้ต้นสนเจริญเติบโตถึงวัยเจริญภัยในช่วงสองถึงสามปีแรก ตัวอ่อนมักจะเกิดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมหรือเมษายนหลังจากอยู่ในครรภ์มานานกว่าเจ็ดเดือน โดยเกิดครอกละหนึ่งถึงห้าตัว หมาไม้ต้นสนยุโรปตัวอ่อนมีน้ำหนักแรกเกิด 30 กรัม ตัวอ่อนจะเริ่มต้นออกจากรังของมันช่วงกลางเดือนมิถุนายน และมีอิสระเต็มที่หกเดือนหลังจากเกิดมา

อ้างอิง[แก้]

  1. Watson, Jeremy (30 December 2007) "Tufty's saviour to the rescue". Scotland on Sunday. Edinburgh.

บรรณานุกรม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]