ข้ามไปเนื้อหา

สินธุเทศ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ธงไม่เป็นทางการของสินธุเทศ

สินธุเทศ (สินธ์: سنڌو ديش, Sindhudesh; "ประเทศชาวสินธ์") เป็นแนวคิดแบ่งแยกดินแดนเพื่อชาวสินธ์[1][2][3] เสนอโดยบรรดาพรรคการเมืองชาตินิยมสินธ์ที่ต้องการให้ตั้งดินแดนของชาวสินธ์ขึ้นเป็นเขตปกครองตนเองภายในประเทศปากีสถาน[4] หรือเป็นเอกราชจากปากีสถาน[5][6] ขบวนการนี้มีฐานอยู่ที่แคว้นสินธ์ของปากีสถาน และเริ่มต้นคิดขึ้นโดยจี. เอ็ม. ซาเย็ด นักการเมืองชาตินิยมสินธ์ หลังบังกลาเทศประกาศเอกราช เขาก่อตั้ง ชยสินธเตหรีก (Jeay Sindh Tehreek) ในปี 1972 และเริ่มนำเสนอแนวคิดจัดตั้งสินธุเทศขึ้น[7][8]

ผู้สนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนสินธ์ปฏิเสธกระบวนการทางรัฐสภาในการได้มาซึ่งเอกราช[9] ไม่เคยมีพรรคชาตินิยมสินธ์ใด ๆ เคยได้รับการลงคะแนนเสียงเพื่อปกครองในแคว้นสินธ์ไม่ว่าในการเมืองระดับใด ๆ[10][11]

ในปัจจุบันสินธ์เป็นสมาชิกหนึ่งขององค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทน โดยมีสภาชาวสินธ์โลกเป็นตัวแทนในองค์การดังกล่าว[12]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Syed, G. M. Sindhudesh : A Study in its Separate Identity Through the Ages. G.M. Syed Academy. น. These days a pragmatic situation has become dynamically alive in Pakistan. It is the exhilarating political idea of creating a new independent state of Sindh. So the sons of the soil, in full cooperation should increase the momentum for the demand and efforts to create Sindhu Desh with the new Sindhis who have settled down in this land permanently. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2018.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Analysis: Sindhi nationalists stand divided". Dawn. 4 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Here's The Untold Story Of Sindhudesh - A 'Country' Of Sindhi People Lost In Pakistan". indiatimes.com (ภาษาอังกฤษ). 2016-12-06. สืบค้นเมื่อ 2018-12-11.
  4. ↑ Ali Banuazizi; Myron Weiner (1988). The State, Religion, and Ethnic Politics: Afghanistan, Iran, and Pakistan; [this Vol. Had Its Origin in a Conference on "Islam, Ethnicity and the State in Afghanistan, Iran and Pakistan" ... Held in November 1982, in Tuxedo, New York]. Syracuse University Press. น. 283–. ISBN 978-0-8156-2448-6. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-04-29.
  5. ↑ "pakistan-day-jsqm-leader-demands-freedom-for-sindh-and-balochistan". Express Tribune. 24 มีนาคม 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2014. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "JST demands Sindh's independence from Punjab's 'occupation'". Thenews.com.pk. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-05-07. สืบค้นเมื่อ 2012-06-05.
  7. ↑ Sohail, Sangi (4 ธันวาคม 2014). "Analysis: Sindhi nationalists stand divided". dawn.com. Dawn. สืบค้นเมื่อ 20 พฤษภาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Farhan Hanif Hanif Siddiqi (4 พฤษภาคม 2012). The Politics of Ethnicity in Pakistan: The Baloch, Sindhi and Mohajir Ethnic Movements. Routledge. น. 88–. ISBN 978-1-136-33696-6. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กรกฎาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2012.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Turn Right: Sindhi Nationalism and Electoral Politics | Tanqeed". www.tanqeed.org. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มกราคม 2017. สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Wright, Jr., Theodore P. (1991). "Center-Periphery Relations and Ethnic Conflict in Pakistan: Sindhis, Muhajirs, and Punjabis". Comparative Politics. 23 (3). City University of New York: 299–312. doi:10.2307/422088. ISSN 0010-4159. JSTOR 422088.
  11. ↑ Rahman, Tariq (1997). "Language and Ethnicity in Pakistan". Asian Survey. 37 (9). University of California Press: 833–9. doi:10.2307/2645700. ISSN 1533-838X. JSTOR 2645700.
  12. ↑ "UNPO: Sindh". unpo.org (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สินธุเทศ&oldid=12767862"