สถานีรถไฟกัมบีร์
กัมบีร์ Stasiun Gambir | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 ชานชาลาสถานีรถไฟกัมบีร์ | |||||
| ข้อมูลทั่วไป | |||||
| ที่ตั้ง | จัตุรัสเมอร์เดกา จาการ์ตา  อินโดนีเซีย | ||||
| พิกัด | 6°10′36″S 106°49′50″E / 6.176716°S 106.830508°E | ||||
| เจ้าของ | บริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด | ||||
| ชานชาลา | ชานชาลาเกาะกลาง 2 แห่ง | ||||
| ทางวิ่ง | 4 | ||||
| โครงสร้าง | |||||
| ที่จอดรถ |  มีให้ใช้ | ||||
| ทางเข้าออกสำหรับผู้พิการ |  มีให้ใช้ | ||||
| ข้อมูลอื่น | |||||
| รหัสสถานี | GMR | ||||
| ประวัติ | |||||
| เริ่มเปิดให้บริการ | ค.ศ. 1884 | ||||
| สร้างใหม่ | ประมาณ ค.ศ. 1990 | ||||
| |||||
สถานีรถไฟกัมบีร์ (อินโดนีเซีย: Stasiun Gambir; ตัวย่อ: GMR) เป็นสถานีรถไฟในตำบลกัมบีร์ กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของจัตุรัสเมอร์เดกา สถานีรถไฟแห่งนี้สร้างในยุคอาณานิคมดัตช์ และได้รับการบูรณะในคริสต์ทศวรรษ 1990
สถานีรถไฟกัมบีร์เป็นสถานีปลายทางของรถไฟระหว่างเมืองบนเกาะชวา และมีรถไฟฟ้าชานเมืองวิ่งผ่าน 2 สาย ได้แก่ สายสีน้ำเงินและสายสีแดง โดยทั้งสองสายไม่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสารที่สถานีนี้ สถานีรถไฟกัมบีร์จะให้บริการเฉพาะรถไฟชั้น 1 และชั้น 2 เท่านั้น ส่วนรถไฟชั้น 3 และชั้น 2 บางขบวน ให้บริการที่สถานีรถไฟปาซาร์เซอเน็น
ประวัติ
[แก้]
ในช่วง ค.ศ. 1871–1884 สถานีรถไฟกัมบีร์มีสถานะเป็นที่หยุดรถเล็ก ๆ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจัตุรัสเมอร์เดกา[1] ต่อมาได้สร้างสถานีรถไฟแห่งใหม่แทนที่ที่หยุดรถแห่งเดิม โดยสถานีรถไฟแห่งใหม่ มีสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก ต่อมา ค.ศ. 1928 ได้รับการปรับปรุงสถาปัตยกรรมเป็นแบบอลังการศิลป์ ใน ค.ศ. 1990 ได้รับการปรับปรุงสถาปัตยกรรมเป็นแบบโจโกล ซึ่งมีหน้ามุขเป็นสีเขียว ทำด้วยเซรามิก
ชื่อของสถานี
[แก้]- ที่หยุดรถไฟโกนิงส์ไปลน์ (ค.ศ. 1871–1884)
- สถานีรถไฟแว็ลเตอเฟรเดิน (ค.ศ. 1884–1937)
- สถานีรถไฟบาตาฟียาโกนิงส์ไปลน์ (ค.ศ. 1937–1949)
- สถานีรถไฟกัมบีร์ (ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน)
ตัวอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวก
[แก้]อาคารสถานีรถไฟกัมบีร์มีทั้งหมด 3 ชั้น
- ชั้นที่ 1 ประกอบไปด้วยแผงเช่า ร้านอาหาร ตลาดเล็ก ที่จำหน่ายบัตรโดยสาร ที่ตรวจบัตรโดยสาร
- ชั้นที่ 2 ประกอบไปด้วยที่พักผู้โดยสาร แผงขายอาหาร ร้านกาแฟ ร้านค้า
- ชั้นที่ 3 ประกอบไปด้วยชานชาลาเกาะกลาง 2 แห่ง รองรับทางรถไฟ 4 ทาง
นอกจากนี้ยังมีตู้เอทีเอ็ม ห้องน้ำ โทรศัพท์สาธารณะ และลิฟต์ ปรากฏในทุก ๆ ชั้นของสถานี และมีลานจอดรถแท็กซี่ทางด้านทิศตะวันออกของสถานี
เส้นทางที่ให้บริการ
[แก้]รถไฟระหว่างเมือง
[แก้]| ขบวนรถไฟ | จุดหมายปลายทาง |
|---|---|
| สายอาร์โกโบรโมอังเกร็ก | สถานีรถไฟซูราบายาปาซาร์ตูรี จังหวัดชวาตะวันออก |
| สายอาร์โกดวีปังกา | สถานีรถไฟโซโลบาลาปัน จังหวัดชวากลาง |
| สายอาร์โกจาตี | สถานีรถไฟจีเรอบน จังหวัดชวาตะวันตก |
| สายอาร์โกลาวู | สถานีรถไฟโซโลบาลาปัน จังหวัดชวากลาง |
| สายอาร์โกมูรียา | สถานีรถไฟเซอมารังตาวัง จังหวัดชวากลาง |
| สายอาร์โกปาราฮียางัน | สถานีรถไฟบันดุง จังหวัดชวาตะวันตก |
| สายอาร์โกซินโดโร | สถานีรถไฟเซอมารังตาวัง จังหวัดชวากลาง |
| สายบางุนการ์ตา | สถานีรถไฟซูราบายากูเบ็ง จังหวัดชวาตะวันออก |
| สายบีมา | สถานีรถไฟซูราบายากูเบ็ง จังหวัดชวาตะวันออก |
| สายรถด่วนจีเรอบน | สถานีรถไฟจีเรอบน จังหวัดชวาตะวันตก |
| สายกาจายานา | สถานีรถไฟมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก |
| สายปูร์โวจายา | สถานีรถไฟจีลาจัป จังหวัดชวา |
| สายเซิมบรานี | สถานีรถไฟซูราบายาปาซาร์ตูรี จังหวัดชวาตะวันออก |
| สายตักซากา | สถานีรถไฟยกยาการ์ตา เขตการปกครองพิเศษยกยาการ์ตา |
| สายเตอกัลบาฮารี | สถานีรถไฟเตอกัล จังหวัดชวาตะวันออก |
รถไฟฟ้าชานเมือง กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์
[แก้]มีรถไฟฟ้าชานเมือง กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์ วิ่งผ่านสถานีรถไฟกัมบีร์อยู่ 2 สาย คือ
- สายสีน้ำเงิน ไปยังสถานีรถไฟเบอกาซี จังหวัดชวาตะวันตก
- สายสีแดง ไปยังสถานีรถไฟเดปกและสถานีรถไฟโบโกร์ จังหวัดชวาตะวันตก
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 รถไฟฟ้าชานเมืองยกเลิกการหยุดรับ-ส่งผู้โดยสารที่สถานีรถไฟกัมบีร์ เนื่องจากมีปริมาณรถไฟระหว่างเมืองมากแล้ว ผู้โดยสารชานเมืองสามารถลงที่สถานีรถไฟจูวันดาหรือสถานีรถไฟกนดังดียา แล้วต่อรถโดยสารมายังสถานีรถไฟกัมบีร์ได้
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น
[แก้]รถโดยสารประจำทาง ดัมรี
[แก้]รถโดยสารประจำทางของบริษัท ดัมรี สายสถานีรถไฟกัมบีร์–ท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา ให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 1.00–21.00 น.[2] ค่าโดยสาร 25,000 รูเปียะฮ์
รถโดยสารประจำทางทั่วไป
[แก้]รถโดยสารของมายาซารีบักตี
[แก้]- สาย AC63 (ปาซาร์บารู – เบอกาซี)
- สาย AC116 (เซอเน็น – โปริซปลาวัด)
- สาย P7 (ปูโลกาดุง – โกรกล)
- สาย P14 (ตานะฮ์อาบัง – ตันจุงปรียก)
- สาย R507 (ตานะฮ์อาบัง – ปูโลกาดุง)
รถโดยสารของเปเปเด
[แก้]- สาย P02 (จีลีลีตัน – สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตา)
- สาย NE02 (ราวามางุน – โกรกล)
- สาย P157 (เซอเน็น – โปริซปลาวัด)
รถโดยสารอื่น ๆ
[แก้]- เมโตรมีนี สาย P06 (เซอเน็น – ตันจุงปรียก)
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Mail overzicht". Java-bode (ภาษาดัตช์). 16 September 1871. p. 3.
- ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-10-08. สืบค้นเมื่อ 2015-07-31.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- (ในภาษาอินโดนีเซีย) PT KAI เก็บถาวร 2015-11-25 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของบริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด