สถานีมารีนาเซาท์เพียร์
หน้าตา
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
| สถานีเอ็มอาร์ที สถานีปลายทาง | |||||||||||
ชานชาลาสถานีมารีนาเซาท์เพียร์ | |||||||||||
| ข้อมูลทั่วไป | |||||||||||
| ที่ตั้ง | เลขที่ 33 มารีนาคอสตัลไดรฟ์ สิงคโปร์ | ||||||||||
| พิกัด | 1°16′15.45″N 103°51′47.67″E / 1.2709583°N 103.8632417°E | ||||||||||
| ผู้ให้บริการ | เอสเอ็มอาร์ที | ||||||||||
| สาย | |||||||||||
| ชานชาลา | ชานชาลาเกาะกลาง | ||||||||||
| ทางวิ่ง | 2 | ||||||||||
| การเชื่อมต่อ | รถโดยสารประจำทาง, รถแท็กซี่ | ||||||||||
| โครงสร้าง | |||||||||||
| ประเภทโครงสร้าง | ใต้ดิน | ||||||||||
| ระดับชานชาลา | 2 | ||||||||||
| ข้อมูลอื่น | |||||||||||
| รหัสสถานี | NS28 | ||||||||||
| ประวัติ | |||||||||||
| เริ่มเปิดให้บริการ | 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 | ||||||||||
| การเชื่อมต่อ | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
สถานีมารีนาเซาท์เพียร์ (อังกฤษ: Marina South Pier MRT Station; NS28) เป็นสถานีรถไฟฟ้าปลายทางฝั่งใต้ของรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ถมทะเล ใกล้กับ มารีนาเซาท์เพียร์ และ มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของสิงคโปร์
ประวัติ
[แก้]เมื่อเริ่มแรกโครงการ สถานีนี้มีชื่อว่า "มารีนาวิว" ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อ "มารีนาเซาท์เพียร์" ในปี ค.ศ. 2009[1] ส่วนต่อขยายนี้ ใช้งบประมาณ 357.5 ล้านดอลล่าร์ในการก่อสร้าง โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009
งานแสดงศิลปะ
[แก้]มีภาพวาดกระเบื้องในตัวสถานีอยู่ 2 ชิ้น ชิ้นที่หนึ่งมีชื่อว่า “อดีต” โดยแสดงภาพเกี่ยวกับสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ อาทิ ศาลฎีกา สถานีดับเพลิงกลาง ส่วนชิ้นที่สองชื่อว่า “ปัจจุบัน” โดยแสดงภาพมารีนาเบย์ และโรงละครเอสพลานาด
แผนผังสถานี
[แก้]| L1 | ระดับถนน | มารีนาเซาท์เพียร์, มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์ |
| B1 | ชั้นจำหน่ายบัตรโดยสาร | เครื่องตรวจบัตรโดยสาร, ที่ทำการของสถานี |
| B2 | ชานชาลา บี | สายเหนือ-ใต้ สถานีปลายทาง (→) |
| ชานชาลาเกาะกลาง ประตูรถจะเปิดทางด้านขวา | ||
| ชานชาลา เอ | สายเหนือ-ใต้ มุ่งหน้า NS1 EW24 จูรงตะวันออก สถานีถัดไป NS24 CE2 มารีนาเบย์ (←) | |
ทางออก
[แก้]- ทางออกที่ 1: มารีนาเซาท์เพียร์
- ทางออกที่ 2: มารีนาเบย์ครุยซ์เซ็นเตอร์ (ต้องเดินต่อไปอีก 600 เมตร)
เวลาให้บริการ
[แก้]| สถานีปลายทาง | ขบวนแรก | ขบวนสุดท้าย | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| วันจันทร์–เสาร์ | วันอาทิตย์ และวันหยุดราชการ | ทุกวัน | ||||
| สายเหนือ–ใต้ | ||||||
| NS1 จูรงตะวันออก | 5:58 น. | 6:28 น. | 23:15 น. | |||
| NS7 กรานจิ | – | – | 00:05 น. | |||
สมุดภาพ
[แก้]- ทางออกที่ 1
- ทางออกที่ 2
- ภาพวาด อดีต
- ชานชาลาบี สำหรับขบวนรถขาเข้า
- ชานชาลาเอ สำหรับขบวนรถขาออก
- ทิวทัศน์บริเวณทางออกที่ 1
- ทิวทัศน์บริเวณทางออกที่ 1
อ้างอิง
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ สถานีมารีนาเซาท์เพียร์
- ↑ "Projects". Land Transport Authority. 2010-05-03. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-05. สืบค้นเมื่อ 2015-06-29.
