สงครามฟอล์กแลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
Photo montage of the Falklands War
แผนที่สรุปการยึดหมู่เกาะคืนของอังกฤษ
วันที่ 2 เมษายน - 14 มิถุนายน 1982[1][2]
สถานที่ หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ หมู่เกาะเซาท์จอร์เจียและเซาท์แซนด์วิช รวมถึงพื้นน้ำและอากาศโดยรอบ
ผลลัพธ์ สหราชอาณาจักรเป็นฝ่ายชนะ
คู่ขัดแย้ง
 อาร์เจนตินา  สหราชอาณาจักร
 หมู่เกาะฟอล์กแลนด์
ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
  • อาร์เจนตินา ปธน. Leopoldo Galtieri
  • อาร์เจนตินา Adm. J. Anaya
  • อาร์เจนตินา Brig.Gen. B. Lami Dozo
  • อาร์เจนตินา V Adm. J. Lombardo
  • อาร์เจนตินา Brig. E. Crespo
  • อาร์เจนตินา B.Gen. M. Menéndez
  • คณะรัฐมนตรีสงคราม[3]
  • สหราชอาณาจักร Prime Min. M. Thatcher
  • สหราชอาณาจักร Adm. Sir T. Lewin
  • สหราชอาณาจักร Adm. Sir J. Fieldhouse
  • สหราชอาณาจักร R Adm. J. Woodward
  • สหราชอาณาจักร Maj.Gen. J. Moore
  • สหราชอาณาจักร Brig. J. Thompson
กำลังพลสูญเสีย
  • เสียชีวิต 649 คน
  • บาดเจ็บ 1,657 คน[4]
  • ถูกจับเป็นเชลย 11,313 คน

สงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (ภาษาอังกฤษ: Falklands War, ภาษาสเปน: Guerra de las Malvinas) เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2525 อาร์เจนตินาส่งทหารเข้ายึดหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ หมู่เกาะอันเป็นอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งถือว่าเป็นการประกาศสงครามของอาร์เจนตินา ซึ่งเป็นประเทศกำลังพัฒนา ต่ออังกฤษประเทศมหาอำนาจในขณะนั้น โดยอาร์เจนตินาถือว่าหมู่เกาะฟอล์กแลนด์แท้จริงแล้วคือหมู่เกาะมัลบีนัสของตนที่ถูกอังกฤษยึดครองมากว่าศตวรรษ 6 เมษายน ปีเดียวกัน อังกฤษจัดตั้งคณะรัฐมนตรีสงคราม นำโดยมาร์กาเรต แทตเชอร์ และเมื่อการตัดสินใจมาถึง "เราจะไม่ยึดติดกับปัญหาต่างๆ" นางแทตเชอร์ประกาศ[3]

ผลของสงคราม[แก้]

สงครามสิ้นสุดลงในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1982 โดยอาร์เจนตินาเป็นฝ่ายแพ้สงคราม สงครามครั้งนี้อังกฤษสูญเสียทหารไปทั้งสิ้น 228 คน ฝ่ายอาร์เจนตินาสูญเสียทหารไป 775 คน ต่างฝ่ายต่างสูญเสียเรือและเครื่องบินพอ ๆ กัน

อ้างอิง[แก้]

  1. "Falklands 25: Background Briefing". Ministry of Defence. สืบค้นเมื่อ 1 November 2009. 
  2. ":: Ministerio de Defensa – República Argentina ::" (ใน Spanish). mindef.gov.ar. สืบค้นเมื่อ 1 November 2009. 
  3. 3.0 3.1 Lawrence Freedman (9 August 2005). The Official History of the Falklands Campaign: War and diplomacy 2. Routledge, Taylor & Francis Group. pp. 21–22. ISBN 978-0-7146-5207-8. สืบค้นเมื่อ 8 January 2012. day-to-day oversight was to be provided by...which came to be known as the War Cabinet. This became the critical instrument of crisis management อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Freedman2005" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน
  4. Historia Marítima Argentina, Volume 10, p. 137, Argentina. Departamento de Estudios Históricos Navales, Cuántica Editora, 1993