ศิลิคุฑิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ศิลิคุฑิ
ตามเข็มจากบน:
ทิวนครจากอากาศ, ศูย์วิทยาศาสตร์, อารามเอวามอินเดีย, ป่าสุกนะ, แม่น้ำตีสตา, หอนาฬิกา, สะพานเสโวเก, เขากันเชนจุงกา, รถไฟจิ๋ว และ การจราจรในเมือง
สมญา: 
ประจูสู่อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ[1]
ศิลิคุฑิตั้งอยู่ในรัฐเบงกอลตะวันตก
ศิลิคุฑิ
ศิลิคุฑิ
ศิลิคุฑิตั้งอยู่ในประเทศอินเดีย
ศิลิคุฑิ
ศิลิคุฑิ
พิกัด: 26°43′N 88°26′E / 26.71°N 88.43°E / 26.71; 88.43พิกัดภูมิศาสตร์: 26°43′N 88°26′E / 26.71°N 88.43°E / 26.71; 88.43
ประเทศอินเดีย
รัฐเวสต์เบงกอล
อำเภอ
การปกครอง
 • ประเภทเทศบาลนคร
 • องค์กรเทศบาลนครศิลิคุฑิ
 • นายกเทศมนตรีโคตม เทพ
พื้นที่[3][4]
 • เขตเมือง[3]117.54 ตร.กม. (45.38 ตร.ไมล์)
 • รวมปริมณฑล[5]2,222.59 ตร.กม. (858.15 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ที่สามในรัฐ
ความสูงจุดสูงสุด140 เมตร (460 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด114 เมตร (374 ฟุต)
ประชากร
 (2011)[4][6]
 • มหานคร513,264[2] คน
 • อันดับที่สามของรัฐ
 • เขตเมือง[7]701,489 คน
เขตเวลาUTC+5:30 (IST)
PIN734 001-734 015, 734 401-734 436, 735 133-735 135
รหัสโทรศัพท์0353, 0354
ทะเบียนพาหนะWB 73/74
การรู้หนังสือ85.46%[8]
สัดส่วนเพศ1000/951[8]
เว็บไซต์www.siligurismc.in, www.siliguri.gov.in

ศิลิคุฑิ (อักษรโรมัน: Siliguri, แม่แบบ:IPA-bn) เป็นนครสำคัญระดับสองในรัฐเวสต์เบงกอล และเป็นเมืองคู่ขนานกับอำเภอเมืองหลวงชลไปคุรี เมืองนี้กินพื้นที่ของอำเภอดาร์จีลิง และ อำเภอชลไปคุรี และได้รับการขนานนามให้เป็น "ประตูสู่อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ"[1][9] เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากชา ไม้ และการท่องเที่ยว[10] ศิลิคุฑิตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมหานันทะ และ แม่น้ำตีสตะ บนเชิงเขาของหิมาลัย[11] ศิลิคุฑิมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของรัฐ รองจากโกลกาตา และ อสันโสล[12][13]

ศิลิคุฑิมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์อย่างมากในรัฐ เป็นจุดที่สามารถเชื่อต่อโดยสะดวกกับพรมแดนจีน เนปาล บังกลาเทศ และ ภูฏาน รวมถึงเป็นจุดเชื่อมต่ออินเดียตะวันออกเฉียงเหนือกับอินเดียส่วนที่เหลือ จึงทำให้เมืองมีความสำคัญในเชิงการขนส่งและการค้า[14]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Siliguri-The gateway of Northeast India". www.siliguri.gov.in. สืบค้นเมื่อ 22 March 2019.
  2. "Welcome to Siliguri Municipal Corporation, Siliguri, West Bengal".
  3. 3.0 3.1 "Siliguri City". sjda.org. สืบค้นเมื่อ 23 November 2020.
  4. 4.0 4.1 "West Bengal Govt. Department of Municipal Affairs". Wbdma.gov.in.
  5. 5.0 5.1 "SJDA". sjda.org. สืบค้นเมื่อ 23 November 2020.
  6. "District Census Handbook Darjiling" (PDF). District Primary Census Abstract, Census of India 2011. censusindia.gov. สืบค้นเมื่อ 6 October 2020.
  7. "Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. censusindia.gov. สืบค้นเมื่อ 21 October 2011.
  8. 8.0 8.1 "Cities having population 1 lakh and above-sex ratio" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. p. 5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 3 February 2022. สืบค้นเมื่อ 3 May 2019.
  9. C.K, Venugopal (24 January 2015). "Siliguri – The Gateway to North- East". OnManorama. สืบค้นเมื่อ 12 July 2022.
  10. "Siliguri- the gateway to the northeast India". www.siligurismc.in. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-22. สืบค้นเมื่อ 8 June 2019.
  11. "Siliguri-about location". www.wbtourismgov.in. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-04-30. สืบค้นเมื่อ 8 June 2019.
  12. "Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 22 November 2020. สืบค้นเมื่อ 23 May 2023.
  13. "Siliguri-description". www.siliguri.gov.in. สืบค้นเมื่อ 8 June 2019.
  14. "History of Siliguri-SMC". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-06-22. สืบค้นเมื่อ 4 August 2019.