ศิลิคุฑิ
ศิลิคุฑิ | |
|---|---|
ตามเข็มจากบน: ทิวนครจากอากาศ, ศูนย์วิทยาศาสตร์, อารามเอวามอินเดีย, ป่าสุกนะ, แม่น้ำตีสตา, หอนาฬิกา, สะพานเสโวเก, เขากันเชนจุงกา, รถไฟจิ๋ว และ การจราจรในเมือง | |
| สมญา: ประจูสู่อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ[1] | |
  ศิลิคุฑิ  ศิลิคุฑิ | |
| พิกัด: 26°43′N 88°26′E / 26.71°N 88.43°E | |
| ประเทศ | อินเดีย |
| รัฐ | เวสต์เบงกอล |
| อำเภอ | |
| ก่อตั้ง | 1994 |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | เทศบาลนคร |
| • องค์กร | เทศบาลนครศิลิคุฑิ |
| • นายกเทศมนตรี | โคตม เทพ |
| พื้นที่ | |
| • เขตเมือง | 117.54 ตร.กม. (45.38 ตร.ไมล์) |
| • รวมปริมณฑล | 2,222.59 ตร.กม. (858.15 ตร.ไมล์) |
| • อันดับ | ที่สามในรัฐ |
| ความสูงจุดสูงสุด | 140 เมตร (460 ฟุต) |
| ความสูงจุดต่ำสุด | 114 เมตร (374 ฟุต) |
| ประชากร | |
| 513,264 คน | |
| • อันดับ | ที่สามของรัฐ |
| • เขตเมือง | 701,489 คน |
| เขตเวลา | UTC+5:30 (IST) |
| PIN | 734 001-734 015, 734 401-734 436, 735 133-735 135 |
| รหัสโทรศัพท์ | 0353, 0354 |
| ทะเบียนพาหนะ | WB 73/74 |
| การรู้หนังสือ | 85.46%[8] |
| สัดส่วนเพศ | 1000♂/951♀[8] |
| เว็บไซต์ | www |
ศิลิคุฑิ (อักษรโรมัน: Siliguri, ออกเสียง: [ˈʃiliɡuɽi] ) เป็นนครสำคัญระดับสองในรัฐเวสต์เบงกอล และเป็นเมืองคู่ขนานกับอำเภอเมืองหลวงชลไปคุรี เมืองนี้กินพื้นที่ของอำเภอดาร์จีลิง และอำเภอชลไปคุรี และได้รับการขนานนามให้เป็น "ประตูสู่อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ"[1][9] เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากชา ไม้ และการท่องเที่ยว[10] ศิลิคุฑิตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมหานันทะ และแม่น้ำตีสตะ บนเชิงเขาของหิมาลัย[11] ศิลิคุฑิมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของรัฐ รองจากโกลกาตา และอสันโสล[12][13]
ศิลิคุฑิมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์อย่างมากในรัฐ เป็นจุดที่สามารถเชื่อต่อโดยสะดวกกับพรมแดนจีน เนปาล บังกลาเทศ และ ภูฏาน รวมถึงเป็นจุดเชื่อมต่ออินเดียตะวันออกเฉียงเหนือกับอินเดียส่วนที่เหลือ จึงทำให้เมืองมีความสำคัญในเชิงการขนส่งและการค้า[14]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Siliguri-The gateway of Northeast India". www.siliguri.gov.in. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2019.
- 1 2 "Siliguri City". sjda.org. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2020.
- 1 2 "West Bengal Govt. Department of Municipal Affairs". Wbdma.gov.in.
- ↑ "SJDA". sjda.org. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2020.
- ↑ "Welcome to Siliguri Municipal Corporation, Siliguri, West Bengal".
- ↑ "District Census Handbook Darjiling" (PDF). District Primary Census Abstract, Census of India 2011. censusindia.gov. สืบค้นเมื่อ 6 ตุลาคม 2020.
- ↑ "Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. censusindia.gov. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2011.
- 1 2 "Cities having population 1 lakh and above-sex ratio" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. p. 5. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2019.
- ↑ C.K, Venugopal (24 มกราคม 2015). "Siliguri – The Gateway to North- East". OnManorama. สืบค้นเมื่อ 12 กรกฎาคม 2022.
- ↑ "Siliguri- the gateway to the northeast India". www.siligurismc.in. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2019.
- ↑ "Siliguri-about location". www.wbtourismgov.in. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2019.
- ↑ "Urban Agglomerations/Cities having population 1 lakh and above" (PDF). Provisional Population Totals, Census of India 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2023.
- ↑ "Siliguri-description". www.siliguri.gov.in. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2019.
- ↑ "History of Siliguri-SMC". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2019.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ศิลิคุฑิ
