รัฐเทือริงเงิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตำแหน่งรัฐเทือริงเงินในประเทศเยอรมนี

เทือริงเงิน (เยอรมัน: Thüringen) หรือ ทูรินเจีย (อังกฤษ: Thuringia) มีชื่อเต็มว่า เสรีรัฐเทือริงเงิน (เยอรมัน: Freistaat Thüringen) เป็นรัฐหนึ่งจาก 16 รัฐ (ไม่รวมนครรัฐและสหนครรัฐ) ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีเนื้อที่ 16,171 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเล็กเป็นอันดับ 6 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 2.29 ล้านคน ซึ่งน้อยเป็นอันดับ 5 ของประเทศ[1] รัฐเทือริงเงินมีเมืองแอร์ฟูร์ทเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญอื่นๆ ของรัฐ เช่น ไวมาร์ เกรา เยนา ซูล เป็นต้น

รัฐเทือริงเงินมีฉายาว่า "หัวใจสีเขียวแห่งเยอรมนี" (เยอรมัน: das grüne Herz Deutschlands) ตั้งแต่ปลายคริสตวรรษที่ 19[2] เนื่องจากมีพื้นที่ป่าไม้เหลืออยู่มาก

ภูมิศาสตร์[แก้]

ป่าเทือริงเงินในฤดูหนาว

รัฐเทือริงเงินมีอาณาเขตติดต่อนับจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ซัคเซิน-อันฮัลท์ ซัคเซิน บาวาเรีย และเฮสเซิน โดยรัฐนีเดอร์ซัคเซินมีแนวเขาฮาร์ซ ฝั่งตะวันตกแบ่ง รัฐซัลเซิน-อันฮัลท์ก็ถูกแบ่งโดยแนวเขาฮาร์ซฝั่งตะวันออก เขตติดต่อรัฐบาวาเรียที่อยู่ตอนใต้มีป่าเทือริงเงินกั้น โดยแนวเขาฮาร์ซนี้ทอดยาวไปทางใต้จนถึงป่าเทือริงเงิน ส่วนฝั่งตะวันออกของรัฐเป็นที่ราบ แม่น้ำที่สำคัญของรัฐได้แก่ แม่น้ำแวร์รา (Werra) ที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเวเซอร์ และแม่น้ำซาเลอ (Saale) ที่ไหลจากทิศใต้สู่เหนือผ่านที่ราบฝั่งตะวันออก

จุดกึ่งกลางของเยอรมนีตั้งอยู่ในรัฐเทือริงเงิน ซึ่งอยู่บริเวณเทศบาลนีเดอร์ดอร์ลา

อาณาเขต[แก้]

เขตปกครอง[แก้]

แผนที่เขตปกครองของรัฐเทือริงเงิน

รัฐเทือริงเงินแบ่งเขตปกครองออกเป็น 17 ลันไครส์ (เยอรมัน: Landkreise = อำเภอ)

  1. Altenburger Land
  2. Eichsfeld
  3. Gotha
  4. Greiz
  5. Hildburghausen
  6. Ilm-Kreis
  1. Kyffhäuserkreis
  2. Nordhausen
  3. Saale-Holzland
  4. Saale-Orla
  5. Saalfeld-Rudolstadt
  6. Schmalkalden-Meiningen
  1. Sömmerda
  2. Sonneberg
  3. Unstrut-Hainich
  4. Wartburgkreis
  5. Weimarer Land

นอกจากนี้มีเขตเมืองอีก 6 แห่ง (ไม่ปรากฏในแผนที่ด้านข้าง) ได้แก่

  1. แอร์ฟูร์ท
  2. ไอเซนาค
  3. เกรา
  4. เยนา
  5. ซูล
  6. ไวมาร์

อ้างอิง[แก้]

  1. "State population". Portal of the Federal Statistics Office Germany. สืบค้นเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2554. 
  2. A. Trinius (1898)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]