รสชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

รสชาติ หมายถึง ลักษณะเฉพาะของอาหารที่รับรู้ได้ด้วยลิ้น[1][2] เช่น รสขม รสหวาน รสเปรี้ยว รสเค็ม และอูมามิ[3] [4]

คุณสมบัติ[แก้]

รสชาติจำเป็นจะต้องประกอบด้วยคุณสมบัติ 3 ประการได้แก่

  1. รสชาตินั้นจะต้องแตกต่างไปจากรสชาติอื่นๆอย่างสิ้นเชิง เช่น รสหวานไม่เหมือนรสเปรี้ยว
  2. รสชาตินั้นจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้จากการผสมรสชาติชนิดอื่นๆ เช่น เกลือผสมน้ำตาลไม่ทำให้เกิดรสขม
  3. รสชาตินั้นจะต้องเป็นรสชาติที่เกิดขึ้นได้จากองค์ประกอบที่อยู่ในอาหาร เช่น รสเค็มเกิดจากเกลือแกง รสหวานเกิดจากน้ำตาล รสเปรี้ยวเกิดจากน้ำส้มสายชู รสขมจากมะระ และรสอุมะมิเกิดจากสาหร่ายทะเล

หลักฐานทางวิทยาศาสตร์[แก้]

นอกเหนือไปจากคุณสมบัติ 3 ประการของรสชาติแล้ว การมีอยู่จริงของรสชาติแต่ละชนิดสามารถยืนยันได้หลักฐานทางวิทยาศาสตร์หลายชนิด เช่น ตัวรับรสชาติ (Taste Receptor) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญบนผิวเซลล์ที่สามารถจับตัวกับสารให้รสชาติอย่างจำเพาะเจาะจงแล้วส่งสัญญาณไปยังสมองเพื่อบอกว่ากำลังรับประทานอาหารที่มีรสชาติเป็นอย่างไร

ในตำราสมุนไพรไทยโบราณได้ระบุไว้ว่ารสชาติมี 9 ชนิด ได้แก่ รสเปรี้ยว รสหวาน รสเค็ม รสขม รสฝาด รสมัน รสเผ็ดร้อน รสหอมเย็น และรสเมาเบื่อ และอาจเพิ่มรสจืด (ไม่มีรสชาติ) เป็นรสชาติที่ 10 ก็ได้

อ้างอิง[แก้]

  1. What Are Taste Buds? kidshealth.org
  2. Human biology (Page 201/464) Daniel D. Chiras. Jones & Bartlett Learning, 2005.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]