ยุทธการที่อาแซ็งกูร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยุทธการอาแซ็งกูร์
ส่วนหนึ่งของ สงครามร้อยปี
Battle of Agincourt, St. Alban's Chronicle by Thomas Walsingham.jpg
จุลจิตรกรรมของยุทธการอาแซ็งกูร์ที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 15
วันที่25 ตุลาคม ค.ศ. 1415 (วันนักบุญ Crispin)
สถานที่อาแซ็งกูร์ County of Saint-Pol (ปัจจุบันคือจังหวัดปาดกาแล)50°27′49″N 2°8′30″E / 50.46361°N 2.14167°E / 50.46361; 2.14167พิกัดภูมิศาสตร์: 50°27′49″N 2°8′30″E / 50.46361°N 2.14167°E / 50.46361; 2.14167
ผล อังกฤษชนะ
คู่สงคราม
Royal Arms of England (1399-1603).svg ราชอาณาจักรอังกฤษ France moderne.svg ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ผู้บังคับบัญชาและผู้นำ
กำลัง
6,000[1]–8,100 นาย[2]
(ประมาณการในปัจจุบัน ดูจำนวนที่อาแซ็งกูร์)
• พลธนูประมาณ 5/6 นาย
ทหารม้าที่ติดอาวุธหนัก 1/6 นาย
14,000–15,000 นาย[3] หรือสูงถึง 25,000 นายถ้ารวมบริวารที่ติดอาวุธ[4]
• ทหารม้าที่ติดอาวุธหนัก 10,000 นาย[5]
• พลธนูและหน้าไม้ 4,000–5,000 นาย[6]
• บริวารที่ติดอาวุธ (gros valets) ในสนามรบสูงถึง 10,000 นาย[7]
ความสูญเสีย
สูงถึง 600 นาย (ระบุตัวตนได้ 112 นาย)[8][9] • 6,000 นาย (ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นขุนนางฝรั่งเศส)[10][11]
• ถูกจับ 700–2,200 นาย[12]

ยุทธการอาแซ็งกูร์ (อังกฤษ: Battle of Agincourt) เป็นยุทธการในสงครามร้อยปี[13]ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1415 ที่เมืองอาแซ็งกูร์ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส[14] เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายอังกฤษที่นำโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ และฝ่ายฝรั่งเศสที่นำโดยชาร์ลส์ ดาลเบรต์ ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายอังกฤษได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองกำลังที่เหนือกว่ามากของฝรั่งเศส

ชัยชนะของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีเป็นการเริ่มสมัยของสงครามใหม่ เมื่อพระเจ้าเฮนรีทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสหลังจากที่ผลของการเจรจาในการสละสิทธิราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับค่าตอบแทนไม่ประสบผลสำเร็จ

พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสไม่ทรงสามารถนำกองทัพด้วยพระองค์เองได้เนื่องจากการประชวร ทางฝ่ายฝรั่งเศสจึงนำโดยชาร์ลส์ ดาลเบรต์ผู้เป็นข้าหลวงแห่งฝรั่งเศส (Constable of France) และขุนนางกลุ่มอาร์มันญัค (Armagnac party)

สิ่งสำคัญที่เกิดขึ้นในสงครามครั้งนี้ในด้านความก้าวหน้าทางอาวุธที่ทำให้ฝ่ายอังกฤษได้รับชัยชนะคือการใช้ธนูแบบที่เรียกว่า ธนูยาวอังกฤษ ที่เป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ของกองทัพของสมเด็จพระเจ้าเฮนรี

อ้างอิง[แก้]

  1. Barker 2015, pp. xvi–xvii, xxi, 220, 229, 276, 388–392; Rogers 2008, pp. 42, 114–121; Sumption 2015, pp. 441, 814 (n. 11)
  2. Mortimer 2009, p. 566.
  3. Rogers 2008, pp. 57, 59 (n. 71); Mortimer 2009, pp. 565, 566; Sumption 2015, pp. 449, 815 (n. 20); Curry 2000, p. 102
  4. Rogers 2008, pp. 60–62.
  5. Rogers 2008, pp. 57–59; Sumption 2015, pp. 452–453; Mortimer 2009, pp. 429; Curry 2000, p. 181
  6. Rogers 2008, pp. 57, 62–63; Mortimer 2009, pp. 422, 565
  7. Rogers 2008, pp. 57, 60–62.
  8. Curry 2000, p. 12.
  9. Barker 2015, p. 320.
  10. Curry 2006, pp. 187, 192, 233, 248.
  11. Sumption 2015, pp. 459, 461.
  12. Barker 2015, pp. 337, 367, 368.
  13. Allmand, Christopher, The Hundred Years War: England and France at War, c.1300-c.1450, Cambridge University Press, 1988, ISBN 0-521-31923-4
  14. de Monstrelet, Enguerrand (1810). "The French and English meet in battle on the plains of Azincourt". The Chronicles of Enguerrand de Monstrelet (1853 ed.). London: Henry Bohn. p. 340. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)

ข้อมูลทั่วไป[แก้]

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]