มูลนิธิ โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์
| ก่อตั้ง | 15 ตุลาคม 1974[1] ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ |
|---|---|
| ประเภท | บริการสุขภาพ, การกุศล, การสังคมสงเคราะห์ |
| สํานักงานใหญ่ | โอ๊กบรูก รัฐอิลลินอย สหรัฐ |
| ที่ตั้ง |
|
| ภาษาทางการ | อังกฤษ |
| บุคลากรหลัก |
|
| เว็บไซต์ | rmhc.org |



มูลนิธิ โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ (อังกฤษ: Ronald McDonald House Charities; อักษรย่อ: RMHC) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรอิสระสัญชาติอเมริกัน ซึ่งมีภารกิจหลักคือสร้าง, ค้นหา และสนับสนุนโครงการต่าง ๆ ที่จะปรับปรุงสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีของเด็กโดยตรง[3]
มูลนิธิ โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ มีเครือข่ายสาขาทั่วโลกใน 62 ประเทศและภูมิภาคภายใต้โครงการหลักสามโครงการ ได้แก่ บ้านพักพิง โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ เพื่อครอบครัวผู้ป่วยเด็ก (Ronald McDonald House), ห้องสันทนาการเด็ก (Ronald McDonald Family Room) และหน่วยบริการตรวจสุขภาพเคลื่อนที่ (Ronald McDonald Care Mobile)[4]
โครงการ
[แก้]โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ แห่งแรกเปิดในฟิลาเดลเฟียเมื่อ ค.ศ. 1974[5] โดยจิม เมอร์รีย์ ผู้จัดการทั่วไปของทีมอเมริกันฟุตบอลฟิลาเดลเฟียอีเกิลส์กำลังระดมทุนให้แก่ลูกสาวของผู้เล่นคนหนึ่ง (เฟรด ฮิล) เมื่อเขาได้พบกับออดรีย์ อีแวนส์ ซึ่งเป็นนักวิทยามะเร็งของโรงพยาบาลเด็กฟิลาเดลเฟีย พวกเขาร่วมมือกับเอลก์แมนแอดเวอร์ไทซิง ซึ่งดูแลด้านการตลาดของแมคโดนัลด์ และองค์กรการกุศลดังกล่าวได้ใช้ชื่อของมาสคอตตอนหลัง[6][7]
บ้านพักพิง
[แก้]มีบ้านพักพิง โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ มากกว่า 380 แห่งใน 64 ประเทศ[8] สิ่งเหล่านี้รองรับครอบครัวที่มีเด็กอายุต่ำกว่า 21 ปี (หรือ 18 หรือ 26 ปี โดยขึ้นอยู่กับบ้านพักพิงดังกล่าว) ที่ต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ซึ่งเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลและสถานพยาบาลใกล้เคียง[9] บ้านพักพิงเหล่านี้ตั้งอยู่ห่างจากโรงพยาบาลดูแลพิเศษที่จำเป็นเพื่อช่วยให้เด็ก ๆ กลับมามีสุขภาพที่สมบูรณ์อีกครั้งเพียงไม่กี่นาที โดยทางโรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ อนุญาตให้ครอบครัวเข้าพักฟรี รวมถึงพวกเขายังจัดเตรียมอาหารปรุงเองที่บ้านพักพิงให้แก่ครอบครัวเช่นกัน บ้านพักพิงลักษณะนี้กระจัดกระจายไปทั่วโลกทำให้ครอบครัวต่าง ๆ มีบ้านพักพิงอยู่ห่างจากบ้านและให้ความสำคัญกับสุขภาพของเด็กเป็นหลัก
ห้องสันทนาการเด็ก
[แก้]ปัจจุบันมีห้องสันทนาการเด็กมากกว่า 260 ห้องใน 28 ประเทศ[8] โดยห้องสันทนาการเด็กเหล่านี้จะอยู่ภายในโรงพยาบาล พวกเขาอนุญาตให้ครอบครัวอยู่เคียงข้างเด็กของพวกเขา นอกจากนี้ ยังอนุญาตให้พวกเขาได้พักผ่อนและผ่อนคลายเมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างตึงเครียด ห้องเหล่านี้ให้พื้นที่ปลอดภัยแก่ครอบครัวในการรับประทานอาหารว่าง, งีบหลับ หรือแม้กระทั่งอาบน้ำ และพวกเขายังเตรียมของเล่นให้เด็ก ๆ เล่น เพื่อช่วยให้พวกเขาลืมเรื่องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสถานที่นั้นได้[10]
ระหว่างประเทศ
[แก้]ใน ค.ศ. 1981 บ้านพักพิง โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ แห่งแรกนอกสหรัฐได้เปิดทำการในโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ[5] และใน ค.ศ. 1991 บ้านพักพิง โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ แห่งที่ 150 ได้เปิดทำการในปารีส ประเทศฝรั่งเศส แม้ว่าบ้านพักพิงดังกล่าวจะปิดไปแล้วก็ตาม[ต้องการอ้างอิง] ครั้นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 บ้านพักพิงที่ 250 ได้เปิดทำการที่การากัส ประเทศเวเนซุเอลา ทว่าปัจจุบันได้ปิดให้บริการไปแล้ว ส่วนบ้านพักพิง โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ ที่โรงพยาบาลแห่งแรกในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก, ตะวันออกกลาง และแอฟริกา (APMEA) เปิดทำการที่สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2011
ออสเตรเลีย
[แก้]โรนัลด์ แมคโดนัลด์ เฮาส์ แห่งแรกในประเทศออสเตรเลียเปิดทำการที่แคมเปอร์ดาวน์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ใน ค.ศ. 1981 และจำนวนเฮาส์ดังกล่าวได้เพิ่มขึ้นเป็น 18 แห่ง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โครงการนี้ได้ช่วยเหลือครอบครัวไปแล้วกว่า 100,000 ครอบครัว และสามารถรองรับได้สูงสุดถึง 260 ครอบครัวต่อคืน[11] ซึ่งเฮาส์แต่ละแห่งจะติดกับโรงพยาบาลเด็กและโรงพยาบาลสตรีขนาดใหญ่ รวมถึงเฮาส์แต่ละแห่งจะมีคณะกรรมการอิสระที่ทำหน้าที่บริหารเงินทุนในแต่ละวันของตนเอง[12][13]
โครงการการเรียนรู้ของโรนัลด์ แมคโดนัลด์ (เฉพาะประเทศออสเตรเลีย) ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1997 เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่มีอาการป่วยเล็กน้อยและกลับมาเรียนหนังสือได้อีกครั้ง พันธกิจของโครงการคือการมอบ "การสนับสนุนทางการศึกษา" ให้แก่เด็ก ๆ ที่ล้าหลังในด้านการศึกษา นับเป็นโครงการเดียวในออสเตรเลียที่มีลักษณะเช่นนี้[14] ปัจจุบัน โครงการนี้ทำงานร่วมกับนักเรียนมากกว่า 1,000 คนต่อสัปดาห์ โดยเทรซี เว็บสเตอร์ เป็นผู้ริเริ่มโครงการนำร่องครั้งแรกใน ค.ศ. 1997
โครงการการเรียนรู้ของโรนัลด์ แมคโดนัลด์ จัดให้มีการประเมินความรู้ความเข้าใจและการศึกษาแก่ผู้เรียนโดยนักจิตวิทยาการศึกษา, การสอนพิเศษแบบตัวต่อตัวโดยครูที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเป็นเวลา 40 ชั่วโมง และการบำบัดการพูดหรือการทำงาน 10 เซสชัน หากจำเป็น
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Our History". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-05-21. สืบค้นเมื่อ 2016-05-06.
- ↑ "RMHC Board Members". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 2021-05-07.
- ↑ "Mission and Vision". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 2013-07-31.
- ↑ "About Us". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities.
- 1 2 "About Us". rmhccanada.ca. Canada: Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย] - ↑ "Mission & History". RMHC Philadelphia Region (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-09-25.
- ↑ "Life is an Audible the Jimmy Murray Story". St. Jude Shop, Inc. สืบค้นเมื่อ 2022-09-25.
- 1 2 "Impact Statement". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 7, 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "FAQ". RMHC.org. Ronald McDonald House Charities.
- ↑ "Ronald McDonald Family Rooms | RMHC". Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Our History". rmhc.org.au. Australia: Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Houses". Australia: Ronald McDonald House Charities. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-08-07. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "RMHC Quick Facts" (PDF). rmhc.org.au. Australia: Ronald McDonald House Charities. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย] - ↑ "Ronald McDonald Learning Program". rmhc.org.au. Australia: Ronald McDonald House Charities.