มาริลิน มอนโร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก มาริลีน มอนโร)
มาริลิน มอนโร
Marilyn Monroe, The Prince and the Showgirl, 1.jpg
มาริลิน มอนโร ในภาพยนตร์ The Prince And The Showgirl ปี 1957
ชื่อเกิด นอร์มา จีน มอร์เทนสัน
เกิด 1 มิถุนายน ค.ศ. 1926(1926-06-01)
ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต 5 สิงหาคม ค.ศ. 1962 (36 ปี) เบรนต์วูด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
คู่สมรส เจมส์ โดเฮอร์ตี (1942-1946)
โจ ดีมักโจ (1954)
อาร์เทอร์ มิลเลอร์ (1956-1961)
ชื่ออื่น นอร์มา จีน เบเกอร์
อาชีพ นักแสดง
ปีที่แสดง ค.ศ. 1947ค.ศ. 1962
ผลงานเด่น ลอเรไล ลี ใน Gentlemen Prefer Blondes
รอสลิน เทเบอร์ ใน The Misfits
ข้อมูลบนเว็บ IMDb

มาริลิน มอนโร (อังกฤษ: Marilyn Monroe) เดิมชื่อ นอร์มา จีน มอร์เทนสัน [1][2] (born Norma Jeane Mortenson; June 1, 1926 – August 5, 1962)[3](1 มิถุนายน ค.ศ. 1926 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1962) เป็นอดีตนักแสดง นักร้อง นางแบบชื่อดัง ชาวอเมริกัน เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน , นางแบบ , นักร้อง และเป็นสัญลักษณ์ทางเพศ และประสบความสำเร็จทางด้านการแสดงในช่วงยุคทศวรรษ 1950 ถึงกลางยุคทศวรรษ 1960[4]

ในวัยเด็กเธออาศัยอยู่ในบ้านอุปภัมภ์ , มารีลินเริ่มอาชีพนางแบบโมเดลนำไปสู่การเซ็นสัญญากับ ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ในปี 1946 และเธอได้ปรากฏภาพยนตร์เรื่องแรกในบทบาทเล็กๆน้อยๆ , เธอได้แสดงในภาพยนตร์ The Asphalt Jungle และ All About Eve ในปี 1950 ซึ่งได้รับความสนใจอย่างมาก , และเธอได้มีบทบาทหลักสำคัญใน Don't Bother To Knock[5] และภาพยนตร์ปี 1953 Niagara เธอได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ ฟิล์มนัวร์ ซึ่งทรงผมบลอนด์ของเธอดึงดูดใจอย่างมากจนทำให้ได้รับชักชวนเล่นหนังต่างๆอาทิ Gentlemen Prefer Blondes (1953), How to Marry a Millionaire (1953) and The Seven Year Itch (1955) มอนโรศึกษาที่ Actor Studio ซึ่งเป็นโรงเรียนภาพยนตร์เพื่อพัฒนาทักษะเธอให้กวางขว้างขึ้น จนภาพยนตร์ดราม่าของเธอ Bus Stop ในปี 1956 ส่งผลให้เธอชิงรางวัลลูกโลกทองคำในปี 1957 , บริษัทถ่ายหนังของเธอ , Marilyn Monroe Productions ได้ปล่อยภาพยนตร์ The Prince and the Showgirl เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล BAFTA Award และรับรางวัล David Di Donatello Award เธอเองยังได้รับการแสดงลูกโลกทองคำ , จากการแสดงของเธอใน Some Like It Hot (1959) ภาพยนตร์สุดท้ายของมอนโร The Misfits (1961) ร่วมแสดงกับ เคลิ์ก กาเบล ภาพยนตร์ที่เขียนโดยสามีของเธอ , อาร์เธอร์ มิลเลอร์

หลังการเสียชีวิตของมอนโรถูกสงสัยว่ามีเหตุมูลมาจากโรคภัยไข้เจ็บ , ปัญหาชีวิตส่วนตัว และชื่อเสียงที่ไม่น่าไว้วางใจ , เธอเสียชีวิตจากการโอเวอร์โดส [6] จากยากดประสาทชนิดหนึ่งในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1962 ทีมตรวจสอบศพได้รับการยืนยันแล้วว่า เป็นการฆ่าตัวตาย

เป็นไปได้ว่าเธออาจจะเสียชีวิตจากเหตุโอเวอร์โดส หรือเหตุอุบัติเหตุหรือฆาตกรรมนั้นยังไม่ได้รับการยอมรับ ในปี 1999 มอนโรถูกจัดอันดับที่หกในดาราหญิงที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาลโดยสถาบันภาพยนตร์จากอเมริกา , ในทศวรรษที่ผ่านมาการเสียชีวิตของเธอยังมีชื่อเสียงในระดับสากลและยัเป็นสัญลักษณ์ทางเพศของชาวอเมริกัน[7][8][9] ในปี 2009 , Tv Guide Network ได้จัดอันดับให้เธอขึ้นแท่นอันดับ 1 ดาราสาวที่เซ็กซี่ตลอดกาล[10]


ประวัติ[แก้]

มาริลิน มอนโร คำว่ามาริลีนมาจากชื่อของดาราละครเพลงยุค 20 คือ มาริลีน มิลเลอร์ ส่วนมอนโร มาจากนามสกุลเดิมของคุณยายของเธอ จีน นอร์แมน คือชื่อที่มาริลีน ใช้ขณะเป็นนางแบบ

มาริลิน มีมารดาเป็นโรคทางประสาท บิดาสาบสูญ เป็นเหตุให้ชีวิตช่วงวัยเด็กต้องอาศัยอยู่ตามสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เมื่อตอนอายุ 12 ปีเธอค้นพบว่าต้วเองมีแรงดึงดูดทางเพศอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรก เมื่อครั้งที่เธอสวมสเวตเตอร์พร้อมกับทาลิปสติกเป็นครั้งแรกไปโรงเรียน เธอเล่าว่าเมื่อเธอเดินเข้าไปในโรงเรียน นักเรียนชายต่างก็มองเธอเป็นตาเดียว บางคนก็ผิวปาก และบางคนก็เข้ามาหาเธอก็มี ในขณะที่นักเรียนหญิงต่างก็มองเธอด้วยความสนใจ และอิจฉาเธอ

เมื่ออายุ 16 ปี จึงเริ่มอาชีพนางแบบ ต่อมาก็เริ่มแสดงภาพยนตร์ซึ่งล้มลุกคลุกคลานมาเรื่อย ภาพยนตร์เรื่อง Gentleman Prefer Blondes (1953) เธอได้ค่าตัวอาทิตย์ละ 500 เหรียญ ในขณะที่ เจน รัสเซล ดารานำอีกคนได้ 200,000 เหรียญสำหรับภาพยนตร์ 1 เรื่อง แต่ตัวหนังทำเงินถล่มถลายและมาริลีนกลายเป็นดาราดังไปในทันที ในฉากที่เธอร้องเพลง Diamonds Are A Girls's Bestfriend ที่ต่อมาถูกมาดอนน่านำมาทำเลียนแบบในมิวสิกวิดีโอเพลง Material Girl ก็นำมาจากภาพยนตร์เรื่องนี้

ภาพยนตร์เรื่อง The Seven Year Itch (1955) มีฉากที่เป็นอมตะของเธอที่ถูกลมพัดจนกระโปรงขึ้นมา จากฉากนี้เป็นเรื่องราวทำให้เธอหย่ากับสามี (โจ ดิแมกจิโอ นักเบสบอลชื่อดัง)[ต้องการอ้างอิง]

ผลงานเพลง[แก้]

จากภาพยนตร์เรื่อง Gentlemen Prefer Blondes

นอกจากบทบาทการแสดงแล้วในภาพยนตร์แทบทุกเรื่องมักจะมีฉากที่ มาริลีน ร้องเพลงอยู่ด้วยเสมอ และเธอมักจะถูกพูดถึงเสมอในฉากร้องเพลง มาริลีนเคยให้สัมภาษณ์ว่า สิ่งที่ทำให้เธอมั่นใจที่สุดในการแสดงอย่างใดๆ ก็แล้วแต่ การร้องเพลงและการแสดงประกอบเป็นสิ่งที่เธอถนัดที่สุด

นอร์มา จีน เบเกอร์ สมัยที่ยังไม่สวยโฉบเฉี่ยว

เธอได้โชว์เสียงเป็นครั้งแรกกับเพลง Every Baby Needs A Da Da Daddy และ Anyone Can Tell I Love You ในภาพยนตร์เรื่อง La-dies Of The Chorus (พ.ศ. 2491) และในปี พ.ศ. 2493 กับ Oh,What A Forward Young Man You Are ในภาพยนตร์เรื่อง A Ticket To Tomahawk ซึ่งมาริลีนแสดงเป็นแค่ตัวประกอบ 1 ใน 3 สาวคอรัส ส่วนฉากที่เรียกได้ว่าทำให้ มาริลีน เริ่มกลายเป็น Sex symbol ส่วนนึงมาจากภาพยนตร์เรื่อง Niagara (1953) ต่อมาเธอได้ร้องเพลง Two Littles Girls From Little Rock, Bye Bye Baby และ When Love Goes Wrong (Nothing Goes Right) ในภาพยนตร์เรื่อง Gentleman Prefer Blondes และต่อมาเพลงที่ถูกมาดอนน่าเลียนแบบไปใน Diamonds Are A Girls's Bestfriend และฉากที่ไม่มีใครลืมเธอเมื่อมาริลีน ร้องเพลง River Of No return กับเปียโนกับชื่อหนังเรื่องเดียวกันในปี 1954

และผลงานนอกจอคือการที่เธอไปร้องเพลง Happy Birthday To You ให้กับประธานาธิบดี จอห์น เอฟ เคเนดี ที่เมดิสัน สแควร์ การ์เด็น เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้คน

เสียชีวิต[แก้]

มาริลิน มอนโร เสียชีวิตที่ แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา โดยแม่บ้านของมอนโรชื่อ ยูนิส มูร์เรย์ เป็นผู้พบเห็นมาริลินนอนเสียชีวิตอยู่บนเตียงในห้องของเธอ มาริลินเสียชีวิตเนื่องจากการใช้ยาเกินขนาด จากนั้นเธอปรากฏตัวบ่อยๆที่ห้อง322โรงแรมฮอลอวู้ดรูสเวลต์

อิทธิพลต่อคนรุ่นหลัง[แก้]

มาริลีน มอนโรมีอิทธิพลกับดาราและศิลปินมากมาย นอกจากมาดอนนาแล้ว เอลตัน จอห์น เคยร้องเพลงอุทิศให้กับเธอมาแล้วกับ Candle In The Wind ในปี 1973 แต่งเนื้อโดย Bernie Taupin เนื้อหาก็เปรียบชีวิตของมาริลีน เหมือนเปลวเทียนและอุปสรรค ความเหงา โดดเดี่ยว ก็เหมือนสายลมที่เป่าจนเทียนดับลงไป

ผลงานภาพยนตร์[แก้]

ชื่อภาพยนตร์ ปีที่แสดง บทบาท นักแสดงนำ ผู้กำกับการแสดง ผู้อำนวยการแสดง หมายเหตุ
The Shocking Miss Pilgrim พ.ศ. 2490 Telephone Operator Betty Grable and Dick Haymes Seaton, GeorgeGeorge Seaton 20th Century Fox Uncredited
Dangerous Years 1947 Evie Billy Halop and Ann E. Todd Arthur Pierson 20th Century Fox
Green Grass of Wyoming 1948 Square Dance extra Peggy Cummins and Charles Coburn King, LouisLouis King 20th Century Fox Uncredited
You Were Meant for Me 1948 Lady in Waiting Dan Dailey and Jeanne Crain Bacon, LloydLloyd Bacon 20th Century Fox Uncredited
Scudda Hoo! Scudda Hay! 1948 Betty June Haver and Natalie Wood Herbert, HughHugh Herbert 20th Century Fox Uncredited
Ladies of the Chorus 1948 Peggy Martin Adele Jergens and Rand Brooks Karlson, PhilPhil Karlson Columbia Pictures First major film appearance
Love Happy 1949 Grunion's Client Harpo Marx, Chico Marx, and Groucho Marx Miller, DavidDavid Miller United Artists
A Ticket to Tomahawk 1950 Clara Dan Dailey, Anne Baxter, and Rory Calhoun Sale, RichardRichard Sale 20th Century Fox Uncredited
Right Cross 1950 Dusky Ledoux June Allyson and Dick Powell Sturges, JohnJohn Sturges Metro-Goldwyn-Mayer Uncredited
Fireball, TheThe Fireball 1950 Polly Mickey Rooney and Pat O'Brien Garnett, TayTay Garnett 20th Century Fox Aka: The Challenge
Asphalt Jungle, TheThe Asphalt Jungle 1950 Angela Phinlay Sterling Hayden, Louis Calhern, and Jean Hagen Huston, JohnJohn Huston Metro-Goldwyn-Mayer
All About Eve 1950 Miss Claudia Caswell Bette Davis, Anne Baxter, and George Sanders Mankiewicz, Joseph L.Joseph L. Mankiewicz 20th Century Fox
Home Town Story 1951 Iris Martin Jeffrey Lynn, Alan Hale, Jr., and Donald Crisp Arthur Pierson Metro-Goldwyn-Mayer
As Young as You Feel 1951 Hariett Monty Woolley, Thelma Ritter, and Jean Peters Harmen Jones 20th Century Fox
Love Nest 1951 Roberta "Bobbie" Stevens June Haver, William Lundigan, and Frank Fay Newman, Joseph M.Joseph M. Newman 20th Century Fox
Let's Make It Legal 1951 Joyce Mannering Claudette Colbert, Macdonald Carey, and Barbara Bates Sale, RichardRichard Sale 20th Century Fox
O. Henry's Full House 1952 Streetwalker Fred Allen, Anne Baxter, and Richard Widmark Koster, HenryHenry Koster 20th Century Fox Cameo appearance
Monkey Business 1952 Lois Laurel Cary Grant, Ginger Rogers, and Charles Coburn Hawks, HowardHoward Hawks 20th Century Fox
Clash by Night 1952 Peggy Barbara Stanwyck, Keith Andes, and Paul Douglas Lang, FritzFritz Lang RKO Radio Pictures
We're Not Married! 1952 Anabel Norris Ginger Rogers, Fred Allen, Victor Moore, David Wayne, and Zsa Zsa Gabor Goulding, EdmundEdmund Goulding 20th Century Fox
Don't Bother to Knock 1952 Nell Forbes Richard Widmark and Anne Bancroft Baker, Roy WardRoy Ward Baker 20th Century Fox First starring role
Niagara 1953 Rose Loomis Joseph Cotten and Jean Peters Hathaway, HenryHenry Hathaway 20th Century Fox
Gentlemen Prefer Blondes 1953 Lorelei Lee Jane Russell, Charles Coburn, and Elliot Reid Hawks, HowardHoward Hawks 20th Century Fox Nominated for Best Motion Picture Actress in Comedy or Musical
How to Marry a Millionaire 1953 Pola Debevoise Betty Grable, Lauren Bacall, and William Powell Negulesco, JeanJean Negulesco 20th Century Fox
River of No Return 1954 Kay Weston Robert Mitchum, Tommy Rettig, and Rory Calhoun Preminger, OttoOtto Preminger 20th Century Fox
There's No Business Like Show Business 1954 Victoria "Vicky" Hoffman Ethel Merman, Dan Dailey, Donald O'Connor, and Mitzi Gaynor Lang, WalterWalter Lang 20th Century Fox
Seven Year Itch, TheThe Seven Year Itch 1955 The Girl Tom Ewell and Evelyn Keyes Wilder, BillyBilly Wilder 20th Century Fox Contains the famous scene of Monroe's skirt being blown up by a subway grating.
Bus Stop 1956 Chérie Don Murray and Arthur O'Connell Logan, JoshuaJoshua Logan 20th Century Fox Aka: The Wrong Kind of Girl
Prince and the Showgirl, TheThe Prince and the Showgirl 1957 Elsie Marina Laurence Olivier Olivier, LaurenceLaurence Olivier Warner Brothers The only film released under Marilyn Monroe Productions.
Some Like It Hot 1959 Sugar Kane Kowalczyk Tony Curtis and Jack Lemmon Wilder, BillyBilly Wilder Metro-Goldwyn-Mayer Monroe's most successful film. Known as a comedy film classic.
Let's Make Love 1960 Amanda Dell Yves Montand, Frankie Vaughan, and Tony Randall Cukor, GeorgeGeorge Cukor 20th Century Fox
Misfits, TheThe Misfits 1961 Roslyn Taber Clark Gable, Eli Wallach, Montgomery Clift Huston, JohnJohn Huston United Artists Final film appearance
Marilyn 1963 Herself (archive footage) 20th Century Fox Documentary film

Uncompleted films[แก้]

Film Year Role Co-stars Director Producer
Something's Got to Give 1962 Ellen Wagstaff Arden Dean Martin and Cyd Charisse George Cukor 20th Century Fox

Television appearances[แก้]

As Herself

TV Program Year Notes
The Jack Benny Program 1953 1 episode
Person to Person 1955 Television documentary
Premier Khrushchev in the USA 1959 Television documentary
President Kennedy's Birthday Salute 1962 Television movie
Lykke og krone 1962 Television documentary

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. She obtained an order from the City Court of the State of New York and legally changed her name to Marilyn Monroe on February 23, 1956.[ต้องการอ้างอิง]
  2. Tricia Strayer. "Marilyn Monroe's Official Web site .::. Fast Facts". Cmgww.com. สืบค้นเมื่อ November 9, 2012. 
  3. "Marilyn Monroe Biography". Biography.com. สืบค้นเมื่อ May 13, 2015. 
  4. Obituary Variety, August 8, 1962, page 63.
  5. "February 20, 2003: IN THE NEWS". North Coast Journal. สืบค้นเมื่อ November 9, 2012. 
  6. การเสพยาเกินขนาด
  7. Hall, Susan G. (2006). American Icons: An Encyclopedia of the People, Places, and Things that Have Shaped Our Culture. Greenwood Publishing Group. p. 468. ISBN 978-0-275-98429-8. 
  8. Rollyson, Carl (2005). Female Icons: Marilyn Monroe to Susan Sontag. iUniverse. p. 2. ISBN 978-0-595-35726-0. 
  9. Churchwell, Sarah (2005). The Many Lives of Marilyn Monroe. Metropolitan Books. ISBN 978-0-8050-7818-3. 
  10. "Film's Sexiest Women of All Time". TV Guide Network. 2009. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]