ภูมิทัศน์วัฒนธรรมหุบเขาออร์คอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภูมิทัศน์วัฒนธรรมหุบเขาออร์คอน *
Złota Stupa w klasztorze Erdene Dzuu 01.jpg
The "Golden Stupa" at Erdene Zuu
ประเทศ มองโกเลีย
ประเภท มรดกโลกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (ii) (iii) (iv)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน 2547 (คณะกรรมการสมัยที่ 28)

มีพื้นที่ ๑๒๑,๙๖๗ เฮคเตอร์ ตั้งอยู่รอบบริเวณผืนทุ่งกว้างบนสองฝั่งแม่น้ำโอร์กอน และแหล่งโบราณคดีมากมายที่มีอายุถึงคริสต์ศตวรรษที่ ๖ (พุทธศตวรรษที่ ๑๑) บริเวณนี้ยังรวมคาร์โครัม (Kharkhorum) เมืองหลวงในคริสต์ศตวรรษที่ ๑๓-๑๔ (พุทธศตวรรษที่ ๑๘-๑๙) ของอาณาจักรเจงกิสข่านเข้าไว้ด้วย กล่าวโดยรวมสิ่งที่หลงเหลือในบริเวณนี้ สะท้อนให้เห็นถึงสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงระหว่างชนเผ่าร่อนเร่ สังคมปศุสัตว์ และศูนย์กลางการปกครองและศาสนา และความสำคัญของหุบเขาโอร์คอนในประวัติศาสตร์ของเอเชียกลาง ทุ่งหญ้ายังคงถูกใช้เลี้ยงสัตว์โดยชนเผ่าเร่รอนมองโกเลียน

มรดกโลก[แก้]

ภูมิทัศน์วัฒนธรรมหุบเขาออร์คอนได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้

  • (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใดๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
  • (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
  • (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ