ข้ามไปเนื้อหา

ภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี (ครีโอลกาบูเวร์ดี: kabuverdianu; โปรตุเกส: Crioulo cabo-verdiano; อังกฤษ: Cape Verdean Creole) เป็นภาษาครีโอลที่ได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากภาษาโปรตุเกส โดยภาษานี้เป็นภาษาแม่ของชาวกาบูเวร์ดีเกือบทุกคน และเป็นภาษาที่สองของชาวกาบูเวร์ดีผลัดถิ่น[1]

ครีโอลกาบูเวร์ดี
kabuverdianu,[2][3] kriolu, kriol
ประเทศที่มีการพูดกาบูเวร์ดี
ผู้พูด
871,000 (2017)[4]
กลุ่มภาษาครีโอลโปรตุเกส
  • ครีโอลโปรตุเกสแถบแอฟริกา
    • ครีโอลกินีตอนบน
      • ครีโอลกาบูเวร์ดี
ละติน (ALUPEC)
รหัสภาษา
ISO 639-3kea
Glottologkabu1256
Linguasphere51-AAC-aa
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากล หากระบบของคุณไม่รองรับการแสดงผลที่ถูกต้อง คุณอาจเห็นปรัศนี กล่อง หรือสัญลักษณ์อย่างอื่นแทนที่อักขระยูนิโคด

ภาษาครีโอลกาบูเวร์ดีเป็นภาษาที่มีความสำคัญในการศึกษาด้านภาษาครีโอล เนื่องจากเป็นภาษากลุ่มครีโอลที่เก่าที่สุดที่ยังมีคนใช้อยู่[5] และเป็นภาษาในกลุ่มครีโอลโปรตุเกสที่มีการใช้อย่างแพร่หลายมากที่สุด

ชื่ออย่างเป็นทางการของภาษานี้คือ ภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี (kabuverdianu) แต่ในชีวิตประจำวันผู้ใช้ภาษาจะเรียกภาษานี้ว่า "ครีโอล" (kriolu/kriol)

ความเป็นมา

[แก้]

ความเป็นมาของภาษานี้ค่อนข้างจะหาได้ยาก เนื่องจากมีเอกสารที่บันทึกไว้น้อย และการเนรเทศในช่วงกาบูเวร์ดีของโปรตุเกส

ในปัจจุบันนี้มีสามทฤษฎีที่บ่งบอกถึงความเป็นความเป็นมาของภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี[6] โดยทฤษฎีแรกเชื่อว่าเป็นชาวโปรตุเกสที่ทำให้ภาษานี้เรียบง่ายมากขึ้นเพื่อให้สะดวกต่อการใช้ของทาสชาวแอฟริกันที่ถูกปลดปล่อย แต่มีการโต้แย้งว่าทาสชาวแอฟริกันที่ถูกปลดปล่อยนั้นได้สร้างภาษานี้ขึ้นโดยใช้หลักไวยากรณ์ของภาษาในแอฟริกาตะวันตก แต่ใช้คำศัพท์ภาษาโปรตุเกสแทนภาษาดั้งเดิม ส่วนอีกทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าภาษานี้เกิดขึ้นจากธรรมชาติ ไม่ใช่ทาสที่ถูกปลดปล่อยแต่เป็นชาวเกาะที่สร้างขึ้นมาโดยใช้หลักไวยากรณ์พื้นฐานในภาษามนุษย์

จากข้อมูลที่โยงเรื่องการตั้งถิ่นฐานบนหมู่เกาะเข้ากับหลักการทางภาษาศาสตร์ จึงทำให้พอคาดเดาการเผยแพร่ของภาษาครีโอลกาบูเวร์ดีได้ เป็นสามระยะได้ดังนี้[7]

  • ระยะแรกเกาะซานติอาโกถูกครอบครอง (ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 15) ตามด้วยเกาะโฟกู (ปลายศตวรรษที่ 16)
  • ระยะที่สองเกาะเซานิโกเลาถูกครอบครอง (ส่วนมากในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 17) ตามด้วยเกาะซันโตอันเตา (ส่วนมากในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 17)
  • ระยะที่สามเกาะที่เหลือถูกยึดโดยชาวเกาะก่อนหน้า เกาะบราวาถูกควบคุมโดยชาวเกาะโฟกู (ส่วนมากในต้นศตวรรษที่ 18) ตามด้วยเกาะบัววิชตาโดยชาวเกาะเซานิโกเลากับซานติอาโก (ส่วนมากในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 18), เกาะเซาวิเซงชีโดยชาวเกาะซันโตอันเตากับเซานิโกเลา (ส่วนมากในศตวรรษที่ 19) และเกาะซัลโดยชาวเกาะเซานิโกเลากับบัววิชตา (ส่วนมากในศตวรรษที่ 19)

สถานะ

[แก้]

ถึงแม้ภาษาคริโอลกาบูเวร์ดีจะเป็นภาษาแม่ของชาวกาบูเวร์ดีแทบทุกคน ภาษาโปรตุเกสก็ยังเป็นภาษาราชการของประเทศ และก็ยังได้ใช้ภาษาโปรตุเกสในชีวิตประจำวัน เช่น (การใช้ในราชการ โรงเรียน การต่างประเทศ ฯลฯ) จึงทำให้ภาษาคริโอลกาบูเวร์ดีอยู่ในสถานะทวิภาษณ์

ระบบการเขียน

[แก้]
ป้ายในภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี

ระบบการเขียนระบบเดียวที่ได้รับการรับรองจากทางการ เรียกว่า แบบรวมอักษรการเขียนภาษาครีโอลกาบูเวร์ดี (โปรตุเกส: Alfabeto Unificado para a Escrita da Língua Cabo-verdiana) หรือ ALUPEC[8]

คำศัพท์

[แก้]

คำศัพท์ในภาษาคริโอลกาบูเวร์ดีประกอบไปด้วยคำภาษาโปรตุเกสประมาณร้อยละ 90–95 ส่วนคำที่เหลือมาจากภาษาอื่นเช่นภาษาในแอฟริกาตะวันตก ภาษาอังกฤษ, ภาษาฝรั่งเศส และภาษาละติน

ตัวอย่างวลีในภาษาคริโอลกาบูเวร์ดี[9]

Olá, Oi สวัสดี (ทักทายทั่วไป)

Modi bu sta? คุณสบายดีไหม

Moki bu tchoma? คุณชื่ออะไร

Nha nomi e ... ฉันชื่อว่า...

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Cape Verdean Creole". Center for Language Technology (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). Indiana University.
  2. ↑ "Kabuverdianu | Ethnologue Free". Ethnologue (Free All) (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-05-19.
  3. ↑ Veiga, Manuel (1982). Diskrison strutural di lingua Kabuverdianu. Praia: Institutu Kabuverdianu di Livru. OCLC 253093723.
  4. ↑ ครีโอลกาบูเวร์ดี ที่ Ethnologue (19th ed., 2016)
  5. ↑ Steve and Trina Graham (10 สิงหาคม 2004). "West Africa Lusolexed Creoles Word List File Documentation". SIL International. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2012.
  6. ↑ Santos, Carlos. "Cultura e comunicação: um estudo no âmbito da sociolinguística" (PDF) (ภาษาโปรตุเกส). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 4 มิถุนายน 2020.
  7. ↑ Pereira, D. (2006). "Contributos da História Geral de Cabo Verde para o estudo da formação e da difusão do crioulo caboverdiano". ใน Lang, Jürgen; Holm, John; Rougé, Jean-Louis; Soares, Maria Joao (บ.ก.). Cabo Verde . Origens da Sua Sociedade e do Seu Crioulo. Tübingen: Narr Francke Attempto Verlag. น. 161–178. ISBN 978-3-8233-6236-4.
  8. ↑ "ALUPEC - Decreto-Lei n.º 67/98". alupec.kauberdi.org. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  9. ↑ "Useful phrases in Cape Verdean Creole". www.omniglot.com.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]