ฟีน็องซีเย

ฟีน็องซีเย
	ฟีน็องซีเยสองชิ้น
ประเภท	เค้ก
แหล่งกำเนิด	ฝรั่งเศส
ส่วนผสมหลัก	เนยกลิ่นเฮเซลนัต, แป้งอัลมอนด์หรืออัลมอนด์ป่น, ไข่ขาว
	สื่อ: ฟีน็องซีเย;

ฟีน็องซีเย (ฝรั่งเศส: financier) เป็นขนมเค้กชนิดหนึ่งจากฝรั่งเศส มีส่วนผสมของอัลมอนด์ แต่งกลิ่นรสด้วยเนยกลิ่นเฮเซลนัต และอบในแม่พิมพ์ขนาดเล็ก^[1]^[2] เนื้อในมีความเบาและชุ่ม ผิวนอกมีความกรอบอย่างเปลือกไข่^[3]^[4] ฟีน็องซีเยแบบดั้งเดิมยังมีส่วนผสมจากไข่ขาว แป้ง และน้ำตาลไอซิง รูปทรงของขนมตามแบบฉบับจะเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับขนมเปอตีฟูร์^[1]^[3]^[5]

ต้นกำเนิดของฟีน็องซีเยคือขนมที่เรียกว่า วีซีต็องดีน ซึ่งแต่เดิมแม่ชีคณะแม่พระเสด็จเยี่ยมในสมัยโบราณเป็นผู้ทำขึ้น ต่อมาจึงได้รับความนิยมในคริสต์ศตวรรษที่ 19^[6] กล่าวกันว่าชื่อ ฟีน็องซีเย (ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า "นักการเงิน") มีที่มาจากแม่พิมพ์แบบดั้งเดิมรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งทำให้ขนมมีลักษณะคล้ายทองคำแท่ง^[2]^[7] บ้างก็กล่าวว่ามาจากการที่ขนมชนิดนี้ได้รับความนิยมในย่านธุรกิจการเงินรอบตลาดหลักทรัพย์ปารีส เนื่องจากสามารถเก็บขนมชนิดนี้ไว้ในกระเป๋าเล็กได้เป็นเวลานานโดยไม่ทำให้ขนมแตกหัก^[8]^[9]

อ้างอิง

1 2 Thomas Keller; และคณะ (15 พฤศจิกายน 2004). Bouchon. New York: Artisan. น. 307. ISBN 978-1-57965-239-5. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2012.
1 2 Suas, Michel (2008). Advanced Bread and Pastry. Cengage Learning. น. 474. ISBN 978-1-4180-1169-7.
1 2 Hesser, Amanda (24 พฤศจิกายน 1999). "The Pastry Chef's Rich Little Secret". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2014.
↑ Fabricant, Florence (3 ตุลาคม 2006). The New York Times Dessert Cookbook. New York: Macmillan. น. 165. ISBN 978-0-312-34060-5.
↑ Greenspan, Dorie (2010). Around My French Table: More Than 300 Recipes from My Home to Yours. New York: Houghton Mifflin Harcourt. น. 455. ISBN 978-0-547-50481-0.
↑ Cecile Delarue (9 มกราคม 2015). The Everything Easy French Cookbook: Includes Boeuf Bourguignon, Crepes Suzette, Croque-monsieur Maison, Quiche Lorraine, Mousse Au Chocolat...and Hundreds More!. น. 248–. ISBN 978-1-4405-8396-4. {{cite book}}: |work= ถูกข้าม (วิธีใช้)
↑ Mina, Michael (2010). Michael Mina: The Cookbook. New York: Hachette Digital, Inc. ISBN 978-0-8212-5753-1.
↑ Leaf, Alexandra (2006). Van Gogh's Table: At the Auberge Ravoux. New York: Artisan Books. น. 209. ISBN 978-1-57965-315-6.
↑ Hochbaum, Susan (2011). Pastry Paris: In Paris, Everything Looks Like Dessert. New York: New York Review of Books. น. 118. ISBN 978-1-892145-94-9.

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ ฟีน็องซีเย

บทความอาหารฝรั่งเศสนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[keller-1] 1 2 Thomas Keller; และคณะ (15 พฤศจิกายน 2004). Bouchon. New York: Artisan. น. 307. ISBN 978-1-57965-239-5. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2012.

[Suas-2] 1 2 Suas, Michel (2008). Advanced Bread and Pastry. Cengage Learning. น. 474. ISBN 978-1-4180-1169-7.

[Hesser-3] 1 2 Hesser, Amanda (24 พฤศจิกายน 1999). "The Pastry Chef's Rich Little Secret". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2014.

[Fabricant-4] Fabricant, Florence (3 ตุลาคม 2006). The New York Times Dessert Cookbook. New York: Macmillan. น. 165. ISBN 978-0-312-34060-5.

[5] Greenspan, Dorie (2010). Around My French Table: More Than 300 Recipes from My Home to Yours. New York: Houghton Mifflin Harcourt. น. 455. ISBN 978-0-547-50481-0.

[Delarue2015-6] Cecile Delarue (9 มกราคม 2015). The Everything Easy French Cookbook: Includes Boeuf Bourguignon, Crepes Suzette, Croque-monsieur Maison, Quiche Lorraine, Mousse Au Chocolat...and Hundreds More!. น. 248–. ISBN 978-1-4405-8396-4. {{cite book}}: |work= ถูกข้าม (วิธีใช้)

[7] Mina, Michael (2010). Michael Mina: The Cookbook. New York: Hachette Digital, Inc. ISBN 978-0-8212-5753-1.

[8] Leaf, Alexandra (2006). Van Gogh's Table: At the Auberge Ravoux. New York: Artisan Books. น. 209. ISBN 978-1-57965-315-6.

[9] Hochbaum, Susan (2011). Pastry Paris: In Paris, Everything Looks Like Dessert. New York: New York Review of Books. น. 118. ISBN 978-1-892145-94-9.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]