ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "คำยืม"

เพิ่มขึ้น 12 ไบต์ ,  9 ปีที่แล้ว
คำยืมในภาษาของผู้รับมีความแตกต่างในสามประเด็นจากภาษาของผู้ให้ ได้แก่การเขียน การอ่าน และความหมาย
* ในแง่ของการเขียน เห็นได้ชัดจากภาษาต่าง ๆ ที่ใช้[[ชุดอักษร]]และ[[อักขรวิธี]]ไม่เหมือนกัน เช่น ภาษาอังกฤษใช้[[อักษรละติน]] แต่ภาษาไทยใช้[[อักษรไทย]] และบางครั้งก็เขียนแผลงไปจากรูปแบบที่ควรจะเป็น อาจจะด้วยหลักการหรือความนิยมก็ตาม เช่น คำสันสกฤตปริวรรตว่า ''รฏฺฐ อฏฺฐิ วุฑฺฒิ'' ในขณะที่คำไทยเขียนว่า ''รัฐ อัฐิ วุฒิ'' เป็นต้น
* ในแง่ของการอ่าน นอกจากชุดอักษรที่ไม่เหมือนกันดังที่กล่าวแล้ว เสียงอ่านของตัวอักษรแต่ละตัวก็มี[[ฐานกรณ์]]ต่างกัน และรูปอักษรแทนเสียงก็มีไม่เพียงพอต่อการถ่ายทอดให้ออกมาได้ครบถ้วน เสียงอ่านจึงแปรเปลี่ยนไปตามภาษาของผู้รับ ตัวอย่าง คำอังกฤษ volleyball ในขณะที่คำไทยเขียนว่า ''[[วอลเล่ย์บอล]]'' คำญี่ปุ่นเขียนว่า バレーボール (บะเรโบรุ) จะเห็นว่าเสียง v ของภาษาอังกฤษไม่มีในภาษาไทยและภาษาญี่ปุ่น ภาษาไทยจึงใช้ ว ซึ่งเป็นเสียงที่ใกล้เคียงที่สุด และภาษาญี่ปุ่นนิยมใช้คะนะกลุ่ม "บ" มากกว่า ถึงแม้ว่าจะสามารถใช้ ヴォ หรือ ヺ แทนเสียง vo ได้
* ในแง่ของความหมาย คำที่ยืมมาใช้อาจมีความหมายต่างไปจากเดิม หรือแม้แต่คำหลายคำที่มีรากศัพท์เดียวกัน ความหมายก็อาจต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ตัวอย่างเช่น คำบาลีและคำสันสกฤตว่า ''วร'' หมายถึง ดียิ่ง ประเสริฐ ในขณะที่คำไทยใช้ว่า ''วร'' ตามความหมายเดิม, ''พร'' หมายถึง คําแสดงความปรารถนาให้ประสบสิ่งที่เป็นสิริมงคล สิ่งที่ขอเลือกเอาตามประสงค์, ''[[พระ]]'' หมายถึง คำใช้แทนชื่อเรียกภิกษุสงฆ์ หรือใช้ประกอบหน้าคําอื่นแสดงความยกย่อง อีกตัวอย่างหนึ่ง คำเขมรว่า {{km|ត្រួត}} (ตฺรัวต) แปลว่า ควบคุม ดูแล ปกครอง ในขณะที่คำไทยใช้ว่า ''ตรวจ'' หมายถึง พิจารณาดูความเรียบร้อย พิจารณาว่าถูกหรือผิด, ''[[ตำรวจ]]'' หมายถึง ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ เป็นต้น
 
== อ้างอิง ==
131,032

การแก้ไข