พระเจ้าเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พระเจ้าเซีย (จีน, Xiè) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 10 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์เป็นพระราชบุตรของพระเจ้าหมาง พระองค์ทรงเสวยราชย์ในปีเซินเว่ย (辛未) ตามประชุมพงศาวดารระบุว่าพระองค์ครองราชย์ได้ 25 ปี [1][2][3]

ลำดับเหตุการณ์สำคัญ[แก้]

อ้างอิงจากพงศาวดารไม้ไผ่ในปีที่สิบสองแห่งการครองราชย์ของพระเจ้าเซีย เจ้าชายแห่งหยิน พระนาม ซื่อไห่ เสด็จไปที่ โหยวอี่[4] เพราะมี "ความผิดในการประพฤติผิดศีลธรรม" และต่อมาก็ถูกสังหารโดย เหมียน เฉิน, หัวหน้าของทหารองครักษ์ 4 ปีต่อมา เว่ย ผู้แทนพระองค์ได้ร่วมมือกับกองกำลังของบารอนแห่งเมืองเหอ บุกโหยวอี่สังหารเหมียนเฉินสำเร็จ[5][1]

ในปีที่ 21 แห่งการครองราชย์ พระเจ้าเซียทรง "พระราชทานเกียรติยศ" ให้กับผู้นำในถิ่นทุรกันดาร

หลังจากพระองค์ทรงสวรรคต พระเจ้าปู๋เจียง และพระเจ้าจียง สองพระราชโอรสได้ขึ้นเสวยราชย์ต่อ[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Bamboo Annals".
  2. "Chronology of China rulers".
  3. Gu, Sharron. A Cultural History of the Chinese Language.
  4. The 1865 Chinese Classics, which relates this story, does not identify the "Youyi" in question, but states that "There is a small dep. in Chih-le, called Yih-chow, which may correspond to the ancient Yew-yih".
  5. Bamboo Annals in English (Legge)
  6. Sima Qian. Records of the Grand Historian, Vol. Han Dynasty I. Trans. Watson, Burton. Columbia Univ. Press (New York), 1993.
ก่อนหน้า พระเจ้าเซีย ถัดไป
พระเจ้าหมาง 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(1906 ปีก่อนคริสตกาล - 1890 ปีก่อนคริสตกาล)
2rightarrow.png พระเจ้าปู๋เจียง