พรรคประชาชนมาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พรรคประชาชนมาเลเซีย (มลายู: Parti Rakyat Malaysia, PRM) เป็นพรรคการเมืองนิยมสังคมนิยมประชาธิปไตยในมาเลเซีย ก่อตั้งเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ในชื่อ พรรคประชาชน (Partai Ra'ayat) จัดเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่พรรคหนึ่งในมาเลเซีย และเคยเข้าร่วมในขบวนการต่อต้านอาณานิคมในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

จุดเริ่มต้น[แก้]

ผู้ก่อตั้งพรรคคืออะห์หมัด โบเอสตามัน ซึ่งเป็นนักกิจกรรมของขบวนการฝ่ายซ้าย เกอซาตวนเมอลายูมูดา (Kesatuan Melayu Muda) ระหว่างที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองมลายู[1][2] เมื่อญี่ปุ่นยอมแพ้สงคราม ขบวนการที่มีเป้าหมายในการต่อต้านญี่ปุ่นได้สลายตัวไป และนักกิจกรรมฝ่ายซ้ายในมาเลเซียได้จัดตั้งขบวนการใหม่ ๆ ขึ้นมากมาย เช่น พรรคชาตินิยมมลายู, องค์การยุวชนตื่นตัว, องค์กรสตรีตื่นตัว โบเอสตามันเป็นหนึ่งในคณะผู้แทนของพรรคชาตินิยมมลายูและองค์การยุวชนตื่นตัวในการเข้าร่วมสภาความร่วมมือมลายาทั้งหมดใน พ.ศ. 2489 และเป็นเครื่องมือในการแยกขบวนการฝ่ายซ้ายของมลายูออกจากอัมโน[3]

การต่อต้านสหภาพมลายาที่เสนอโดยอังกฤษในฐานะที่เป็นทางเลือกของกรอบรัฐธรรมนูญได้เกิดขึ้นจากความร่วมมือระหว่างอัมโนกับตัวแทนของสุลต่านมลายู มีข้อเสนอที่เรียกว่าข้อเสนอร่างรัฐธรรมนูญสำหรับมลายาได้พัฒนาขึ้นมาโดยความร่วมมือระหว่างอัมโนกับตัวแทนของผู้ปกครองชาวมลายู[4] ข้อเสนอนี้ถูกต่อต้านโดยประชากรที่ไม่ใช่ชาวมลายู รวมทั้งนักชาตินิยมที่ต้องการกำหนดทิศทางด้วยตนเองและมลายาที่เป็นเอกราช การรวมตัวกันของการต่อต้านอังกฤษโดยขบวนการทางการเมืองที่หลากหลายทั้งที่เป็นชาวมลายูและเชื้อชาติอื่น ทำให้มีการตั้งแนวร่วมอย่างกว้างขวางในชื่อแนวร่วมสหประชาชน ซึ่งเป็นแนวร่วมของขบวนการอย่างพรรคชาตินิยมมลายู องค์การยุวชนตื่นตัว และอื่น ๆ ที่เป็นตัวแทนของชาวมลายู และสภาความร่วมมือมลายาทั้งหมด ซึ่งเป็นตัวแทนของเชื้อชาติอื่น แนวร่วมอื่น ๆ ได้แก่ สภาชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย สหภาพประชาธิปไตยมลายาและอื่น ๆ

แนวร่วมสหประชาชนและสภาความร่วมมือมลายาทั้งหมดได้ออกข้อเสนอที่เรียกข้อเสนอรัฐธรรมนูญประชาชน[5] อย่างไรก็ตาม ทั้งสององค์การล้มเหลวที่จะให้นำข้อเสนอดังกล่าวไปเป็นรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐมลายาที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2491 องค์การยุวชนตื่นตัวถูกคว่ำบาตรเมื่อ เมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2491 ซึ่งถือเป็นพรรคการเมืองมลายาพรรคแรกที่ถูกคว่ำบาตรจากรัฐบาลs[6] โบเอสตามันถูกจับกุมเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 การประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทั่วประเทศเกิดขึ้นเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 ทำให้นักกิจกรรมฝ่ายซ้ายถูกจับกุมจำนวนมากส่วนที่หลบหนีไปได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์มลายา

การก่อตั้ง[แก้]

หลังจากผู้ที่ถูกจับกุมถูกปล่อยตัวใน พ.ศ. 2498 โบเอสตามันได้รวบรวมกลุ่มผู้ที่สนับสนุนมาจัดตั้งพรรคประชาชนเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 โดยมีแนวคิดชาตินิยมและสังคมนิยมประชาธิปไตย พรรคประชาชนได้เป็นแนวร่วมกับพรรคแรงงานแห่งมาเลเซียซึ่งเรียกแนวร่วมสังคมนิยมประชาชนมลายา หรือแนวร่วมสังคมนิยมซึ่งจดทะเบียนเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2501[7]

มีการจัดตั้งสาขาของพรรคประชาชนในบรูไนและสิงคโปร์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพรรคประชาชนบรูไนและพรรคประชาชนสิงคโปร์ พรรคที่เป็นสาขาทั้งสองพรรคนี้หมดบทบาทไปเมื่อพรรคประชาชนบรูไนถูกคว่ำบาตรใน พ.ศ. 2505 ส่วนพรรคประชาชนสิงคโปร์ไม่เคยประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง เชื่อว่าพรรคประชาชนบรูไนยังคงมีกิจกรรมแบบพลัดถิ่น[8] ส่วนพรรคประชาชนสิงคโปร์ยังเป็นพรรคการเมืองจดทะเบียนในสิงคโปร์[9]

ความสำเร็จในช่วงแรก[แก้]

แนวร่วมสังคมนิยมประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งในช่วงแรก โดยได้รับเลือกตั้งในเขตเมือง โดยเฉพาะกัวลาลัมเปอร์และยะโฮร์บาห์รู ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2502 เมื่อมีแผนจะจัดตั้งมาเลเซียใน พ.ศ. 2504 แนวร่วมสังคมนิยมได้ร่วมกับกลุ่มที่คัดค้านการตั้งมาเลเซีย

การกลั่นแกล้ง[แก้]

หลังจากเกิดการเผชิญหน้าระหว่างมาเลเซียและอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2505 สถานะของพรรคกลายเป็นกลุ่มที่นิยมอินโดนีเซีย และต่อต้านชาติของตนเอง ผู้นำพรรคฝ่ายต่อต้านหลายคนถูกจับรวมทั้งโบเอสตามัน ทำให้แนวร่วมสังคมนิยมอ่อนแอลงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2507 และพรรคประชาชนได้ถอนตัวออกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2508

การฟื้นฟู[แก้]

ในช่วงที่เกิดสุญญากาศของอำนาจ กลุ่มปัญญาชนหนุ่มนำโดยกัสซิม อะหมัดได้เข้าควบคุมพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคสังคมนิยมประชาชนมาเลเซีย (Parti Sosialis Rakyat Malaysia) ในช่วง พ.ศ. 2517–2519 มีผู้นำของพรรคหลายคนถูกจับรวมทั้งกัสซิม อะหมัด แต่พรรคก็ยังดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อมา

ใน พ.ศ. 2532 พรรคเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคประชาชนมาเลเซีย กลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับการเปลี่ยนชื่อพรรคหันไปตั้งพรรคสังคมนิยมมาเลเซีย พรรคใหม่นี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 แต่ไม่ได้รับเลือก พรรคยังคงเข้าร่วมการเลือกตั้ง จน พ.ศ. 2542 ได้รวมเข้ากับพรรคยุติธรรมแห่งชาติ ก่อนจะแยกตัวออกมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2548

อ้างอิง[แก้]

  1. Boestamam, Ahmad; William R. Roff (1979). Carving the Path to the Summit. Athens: Ohio University Press. p. 149. ISBN 0-8214-0409-1. 
  2. Noor, Farish (21 September 2006). "The Broken Dream of Malaya-Raya: Ibrahim Yaakob and the Rise of the Malay Left. (Part 2 of 3)". Archived from the original on 6 May 2008. สืบค้นเมื่อ 20 June 2008. 
  3. Fan, Yew Teng (3 November 2007). "Some Umno myths young Malaysians should know about". Malaysia Today. Archived from the original on 23 December 2007. สืบค้นเมื่อ 20 June 2008. 
  4. Sepuluh Tahun Sebelum Merdeka: Summary of the Constitutional Proposals for Malaya
  5. Sepuluh Tahun Sebelum Merdeka: The People's Constitutional Proposal for Malaya
  6. Harper, Timothy Norman (1999). The End of Empire and the Making of Malaya. Cambridge: Cambridge University Press. p. 417. ISBN 0-521-00465-9. 
  7. Penang Story: Facing Up to Storm Clouds : The Labour Party of Malaya, Penang Division, 1963 – 1969
  8. Link2Exports.com : Brunei Country Profile. Retrieved 20 June 2008.
  9. Lianhe Zaobao: 新加坡政党名单 (in Chinese)