จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หลักการทับศัพท์ชื่อบุคคล, เมือง, สถานที่ หรือสิ่งอื่น ๆ จากประเทศอินเดียหรือในเอเชียใต้
- หากเป็นชื่อที่รับอิทธิพลจากภาษาสันสกฤต (หรือผู้ใช้ชื่อนั้นเป็นชาวฮินดูหรือซิกข์) ให้ใช้การถอดอักษรไทยจากอักษรในภาษานั้นโดยตรง เช่น อมิตาภ พัจจัน ภาษาฮินดีเขียนว่า अमिताभ बच्चन ให้ปริวรรตโดยตรงว่า อมิตาภ พัจจัน โดยอนุโลมใช้ไม้หันอากาศเพื่อให้ตรงกับสระในภาษาเดิม ทั้งนี้บางคำพื้นเมืองที่ไม่มีความหมายในภาษาสันสกฤตอนุโลมให้ถอดโดยตรง เช่น जी ซึ่งเป็นการให้เกียรติบุคคลในวัฒนธรรมอินเดีย ถอดเสียงเป็น จี แทน ชี ทั้งนี้การถอดเสียงในบางกรณีที่มาจากภาษาอังกฤษหรืออิทธิพลภาษาละตินโดยตรง อนุโลมใช้ภาษาเดิมได้ในบางเงื่อนไข เช่น วิกกี เกาศล ซึ่งเขียนเป็นภาษาฮินดีว่า विक्की कौशल
- หากเป็นชื่อที่รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ-เปอร์เซีย (หรือผู้ใช้ชื่อนั้นเป็นมุสลิม) ให้ใช้การถอดอักษรไทยจากอักษรอาหรับ-เปอร์เซียในภาษานั้น เช่น ชาห์รุข ข่าน ภาษาอูรดูและปาทาน (ซึ่งเป็นภาษาบรรพบุรุษของชาห์รุข) เขียนว่า شاه رخ خان ปริวรรตไทยได้ว่า ชาหรุฃ ฃาน แต่อนุโลมให้เป็น ชาห์รุข ข่าน
- การถอดเสียงในบางภาษา หากเป็นอิทธิพลภาษาสันสกฤตแต่วิธีการปริวรรตต่างจากภาษาอื่น ให้ใช้อิทธิพลภาษาสันสกฤตหากเป็นไปได้ เช่น วิชัย ภาษาทมิฬเขียนว่า ஜோசப் விஜய் சந்திரசேகர் เนื่องจากภาษาทมิฬมีการใช้ที่ซับซ้อน (โดยเฉพาะหากสังเกตตัว ச ที่ใช้กันต่างบริบท) จึงแนะนำให้ปริวรรตตามภาษาฮินดี (जोसेफ विजय चंद्रशेखर) หรือจะปริวรรตจากภาษาทมิฬโดยตรงก็ได้ตามความเหมาะสม