ปก พอลกุณ
 | บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง |
ปก พอลกุณ (พระพิเศษพานิช) | |
|---|---|
| ប៉ុក គុណ | |
| หัวหน้าเขมรอิสระ | |
| ดำรงตำแหน่ง 2483–2489 | |
| สมาชิกรัฐสภาไทย | |
| ดำรงตำแหน่ง 2489–2489 | |
| กษัตริย์ | พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล |
| นายกรัฐมนตรี | ควง อภัยวงศ์ |
| เขตเลือกตั้ง | จังหวัดพระตะบอง |
| ประธานคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร | |
| ดำรงตำแหน่ง กรกฎาคม พ.ศ. 2492 – เมษายน พ.ศ. 2493 | |
| ก่อนหน้า | ดาบ ฌวน |
| ถัดไป | Leav Keo Moni |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| ศาสนา | พุทธ |
| คู่สมรส | ฉอ้อน อภัยวงศ์ |
| วิชาชีพ | นักการเมือง |
ปก พอลกุณ หรือ ปก กุณ (เขมร: ប៉ុក គុណ) หรือ พระพิเศษพานิช หรือวิบูล ปกมนตรี เป็นชาวกัมพูชาที่มีบทบาทโดดเด่นในการจัดตั้งขบวนการเขมรอิสระเพื่อต่อต้านการปกครองกัมพูชาของฝรั่งเศส[1] และมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับไทย
ประวัติ
[แก้]ปก พอลกุณเป็นบุตรของออกญามหามนตรี อดีตเสนาบดีกระทรวงวังของกัมพูชา สมรสกับฉอ้อน อภัยวงศ์ น้องสาวของควง อภัยวงศ์ เป็นผู้ก่อตั้งเขมรอิสระขึ้นที่กรุงเทพฯ ในระหว่างกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้เป็นสายลับของฝรั่งเศสในไทย ฐานกำลังที่สำคัญของกลุ่มนี้อยู่ที่พระตะบองและเสียมราฐ ผู้ร่วมทีมที่สำคัญคือ เต๊าะ ลิ้มตระกูล, ดาบ ฌวน (หรือ ชวน เข็มเพชร), ฮุล วงษานุภาพ และเมมวน (หรือ แม่ม้วน) เมื่อไทยได้เข้ามาปกครองพระตะบอง เสียมราฐและสตึงแตรง ปก พอลกุณได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบองอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่ไทยจะคืนดินแดนนี้ให้ฝรั่งเศส
อย่างไรก็ตาม เขมรอิสระของปก พอลกุณล่มสลายลงใน พ.ศ. 2489 เนื่องจากความขัดแย้งภายในกลุ่ม และฝ่ายไทยหันไปสนับสนุนกลุ่มของดาบ ฌวนแทน ต่อมาเมื่อมีการจัดตั้งคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร ปก พอลกุณได้รับเชิญมาเป็นประธานเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นช่วงที่มีความขัดแย้งระหว่างกลุ่มของดาบ ฌวนกับฝ่ายที่นิยมเวียดมิญ จนกระทั่ง ต้นปีพ.ศ. 2493 ปก พอลกุณได้ลาออกจากประธานคณะกรรมการหลังถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินสำหรับนำไปซื้ออาวุธที่กรุงเทพฯ หลังจากที่กลุ่มของดาบ ฌวน มอบตัวต่อฝ่ายฝรั่งเศสไม่นานนัก และไม่ได้มีบทบาทในขบวนการเขมรอิสระอีก
อ้างอิง
[แก้]- รุ่งมณี เมฆโสภณ. คนสองแผ่นดิน. กทม. บ้านพระอาทิตย์. 2551.
- ↑ Goscha, Christopher E. (1999). Thailand and the Southeast Asian Networks of the Vietnamese Revolution, 1885-1954. Surrey, UK: Curzon Press, Nordic Institute of Asian Studies. p. 123. ISBN 0700706224. สืบค้นเมื่อ 3 Dec 2013.