บ่าย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สวน Türkenschanzpark ในเวียนนาระหว่างเวลาบ่ายอ่อน ๆ
ผู้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน ในนครนิวยอร์กระหว่างเวลาบ่ายแก่ ๆ

บ่าย เป็นเวลาของวัน อยู่ระหว่างเที่ยงวันและเวลาเย็น บ่ายเป็นเวลาที่ดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลงจากจุดจอมฟ้าบนท้องฟ้ามาจนถึงจุดใด ๆ ก่อนถึงปลายทางที่ขอบฟ้าในทิศตะวันตก ในชีวิตของมนุษย์ เวลาบ่ายคือช่วงเวลาครึ่งหลังของการทำงานและเวลาเรียน เวลาบ่ายยังมีความเกี่ยวข้องกับสุขภาพ ความปลอดภัย และผลิตภาพทางเศรษฐกิจด้วย โดยทั่วไป ในช่วงบ่ายอ่อน ๆ หลังจากคนส่วนใหญ่กินอาหารกลางวันกัน พวกเขาจะมีสมรรถนะในการทำงานลดลง ความตื่นตัวลดลง และความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์

ศัพทวิทยา[แก้]

บ่าย เป็นเวลาที่อยู่ระหว่างตอนเที่ยงวันและเวลาเย็น[1] ช่วงเวลาเฉพาะของเวลาบ่ายครอบคลุมในทิศทางเดียว ปัจจุบัน เที่ยงวันถูกนิยามไว้ที่เวลา 12:00 น.[2] แต่ตอนบ่ายจะขึ้นอยู่กับเวลาเย็นเริ่มต้นเมื่อใด จึงไม่มีคำนิยามที่เป็นมาตรฐาน[3] อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 14 เที่ยงวันหมายถึงเวลาบ่ายสาม อธิบายได้ว่าเป็นการเปลี่ยนเวลาสำหรับผู้สวดมนต์และมื้ออาหารกลางวัน ตามนิยามของเวลาเที่ยงวีน ดังนั้นบ่ายจึงมีกรอบเวลาสั้นกว่า[4]

คำว่าบ่ายในภาษาอังกฤษคือ afternoon มาจากคำว่า after และ noon ยืนยันการใช้ครั้งแรกราว ค.ศ. 1300 ภาษาอังกฤษยุคกลางมีคำว่า afternoon และคำว่า aftermete ที่มีความหมายเดียวกัน การกล่าวถึงตอนบ่ายในภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 15 และ 16 คือ at afternoon แต่ถูกเปลี่ยนเป็น in the afternoon ตั้งแต่นั้นมา[5] ในภาษาอังกฤษอเมริกันภาคใต้ และภาษาอังกฤษอเมริกันภาคกลาง บางครั้งใช้คำว่า evening ครอบคลุมเวลากลางวันและกลางคืน[3] ภาษาไอริชมีคำที่บอกช่วงเวลาบ่ายแก่ถึงตกค่ำมากถึง 4 คำ ซึ่งช่วงเวลานี้ถือว่าลึกลับ[6] ในเชิงอุปมา คำว่า afternoon หมายถึงช่วงเวลาปลาย ๆ ในเวลาหรือช่วงชีวิตของคนคนหนึ่ง[1]

คำว่า afternoon ไม่ควรสับสนกับคำว่า "after noon" ที่มีความหมายเหมือน post meridiem (p.m.) หมายถึงเวลาระหว่าง 12.00 น. และ 00.00 น.

เหตุการณ์[แก้]

บ่ายเป็นเวลาที่ดวงอาทิตย์ลดตัวลงจากจุดสูงสุดในเวลากลางวัน ในระหว่างช่วงบ่าย ดวงอาทิตย์จะเคลื่อนตัวจากกลางท้องฟ้าลงมาที่ทิศตะวันตก ในช่วงบ่ายแก่ แสงอาทิตย์จะสว่างและเจิดจ้า เพราะดวงอาทิตย์อยู่ที่มุมต่ำในท้องฟ้า[7] เวลาทำงานมาตรฐานในประเทศอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เริ่มจากเช้าไปจนถึงบ่ายแก่ หรือตอนเย็น อย่างเช่น 9 โมงเช้า ถึง 5 โมงเย็น ดังนั้นช่วงหลังจากเวลาทำงานเกิดขึ้นในเวลาบ่าย[8] ปกติโรงเรียนจะปล่อยนักเรียนกลับบ้านในตอนบ่ายเช่นกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Afternoon". Merriam-Webster. http://www.merriam-webster.com/dictionary/afternoon. เรียกข้อมูลเมื่อ October 9, 2014. 
  2. "Noon". Merriam-Webster. http://www.merriam-webster.com/dictionary/noon. เรียกข้อมูลเมื่อ October 9, 2014. 
  3. 3.0 3.1 "Evening". Merriam-Webster. http://www.merriam-webster.com/dictionary/evening. เรียกข้อมูลเมื่อ October 9, 2014. 
  4. "noon (n.)". Online Etymology Dictionary. 2001. http://www.etymonline.com/index.php?term=noon. เรียกข้อมูลเมื่อ October 10, 2014. 
  5. "afternoon (n.)". Online Etymology Dictionary. 2001. http://www.etymonline.com/index.php?term=afternoon. เรียกข้อมูลเมื่อ October 10, 2014. 
  6. Ekirch 2006, p. xxxii
  7. Aggarwal & Upadhyay 2013, p. 172
  8. "Nine-to-fiver". Merriam-Webster. http://www.merriam-webster.com/dictionary/nine-to-fiver. เรียกข้อมูลเมื่อ October 9, 2014.