บีเอซี 1-11

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
บีเอซี 1-11 รุ่น 200

บีเอซี 1-11 (อังกฤษ: BAC One-Eleven) เป็นเครื่องบินเจ๊ตโดยสารพิสัยบินใกล้ ได้รับการพัฒนาโดยบริษัท บริติช แอร์คราฟท์ บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 20 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1963 และสร้างขึ้นมากว่า 244 เครื่อง

รายละเอียด บีเอซี 1-11 รุ่น 400[แก้]

  • ผู้สร้าง บริษัทบริติช แอร์คราฟท์ คอร์เปอร์เรชั่น (อังกฤษ)
  • ประเภท เจ๊ตโดยสาร พิสัยบินใกล้ เจ้าหน้าที่ 2 นาย อัตราผู้โดยสาร สูงสุด 89 ที่นั่ง
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน รอลส์-รอยซ์ สเปย์ 2 เครื่อง 506 ให้แรงขับ 5,171 กิโลกรัม
  • กางปีก 26.97 เมตร
  • ยาว 28.50 เมตร
  • สูง 7.47 เมตร
  • พื้นที่ปีก 93.18 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 22,493 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 39,463 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วเดินทางสูงสุด 871 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • อัตราเร็วเดินทางประหยัด 742 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
  • พิสัยบินเมื่อมีภารกรรมบรรทุกปกติ 2,300 กิโลเมตร
  • พิสัยบินเมื่อเติมเชื้อเพลิงเต็มที่ 3,620 กิโลเมตร

อ้างอิง[แก้]

  • อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.