บิลลี เรย์ ไซรัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
บิลลี เรย์ ไซรัส
Billy Ray Cyrus crop.jpg
ปี 2005
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อจริง วิลเลียม เรย์ ไซรัส
แหล่งกำเนิด แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา
แนวเพลง คันทรีป็อป
อาชีพ นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักแสดง, โปรดิวเซอร์
เครื่องดนตรี เสียงร้อง, กีตาร์, เปียโน
ช่วงปี 1990–ปัจจุบัน
ค่ายเพลง Mercury, Monument, Madacy, Word/Curb/Warner Bros., New Door/UMe, Walt Disney, Lyric Street
ส่วนเกี่ยวข้อง Miley Cyrus, Trace Cyrus, Dolly Parton, Adam Gregory, Mark Collie
เว็บไซต์ Official site

บิลลี เรย์ ไซรัส (อังกฤษ: Billy Ray Cyrus) เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1961 เป็นนักร้องเพลงคันทรีชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักแสดง เป็นที่รู้จักที่สุดในผลงานซิงเกิล "Achy Breaky Heart" ไซรัสมียอดขายอัลบั้มหลายแผ่นเสียงทองคำขาว มีซิงเกิลติดท็อป 10 บนชาร์ตยูเอสบิลบอร์ดฮอตคันทรีซองส์ อยู่ 8 ซิงเกิล อัลบั้มที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเขาคือ ผลงานอัลบั้มเปิดตัว Some Gave All ที่มียอดขาย 9 แผ่นเสียงทองคำขาว ในสหรัฐอเมริกา และถือเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 1 ยาวนานที่สุดบนบิลบอร์ด 200 (อันดับ 1 ยาวนาน 17 สัปดาห์ติดต่อกัน) และยังเป็นอัลบั้มติดอันดับ 1 ติดต่อกันยาวนานที่สุดจากการสำรวจของยุคซาวด์สแกน[1][2] อัลบั้มติดอยู่บนท็อป 10 นาน 43 สัปดาห์ ซึ่งจำนวนสัปดาห์เป็นรองเพียงอัลบั้ม Ropin' The Wind ของการ์ธ บรูกส์[3] อัลบั้มมียอดขาย 20 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของศิลปินเดี่ยว Some Gave All ยังเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดประจำปี 1992 ด้วยยอดขาย 4,832,000 ชุดและยังเป็นอัลบั้มคันทรีเพลงสุดท้ายที่เป็นอัลบั้มขายดีที่สุดประจำปี[4][5] ในการเป็นนักร้องไซรัสออกซิงเกิลติดชาร์ต 29 ซิงเกิล และมี 15 ซิงเกิลติดท็อป 40

ตั้งแต่ปี 2001-2004 ไซรัสมีผลงานแสดงทางรายการโทรทัศน์ Doc มีเนื้อหาเกี่ยวกับหมอชนบทที่ย้ายจากมอนแทนามายังนครนิวยอร์ก ในปลายปี 2005 เขาเริ่มร่วมแสดงในซีรีส์ทางช่องดิสนีย์เรื่อง Hannah Montana ร่วมกับลูกสาวของเขา ไมลีย์ ไซรัส ออกอากาศยาวนาน 3 ฤดูกาล

อ้างอิง[แก้]

  1. "Billy Ray Cyrus Explores His Gospel 'Side'". Billboard Magazine. 2003-10-18. สืบค้นเมื่อ 2009-06-29. 
  2. "Mariah Carey Can't Stop Taylor Swift". Yahoo!. 2009-01-28. สืบค้นเมื่อ 2009-06-29. 
  3. "Chart Watch Extra: Ropin' The Biggest Country Hits". Yahoo!. 2008-10-07. สืบค้นเมื่อ 2009-10-17. 
  4. "Billy Ray Cyrus appeals to a whole new crowd". Pittsburgh Post-Gazette. 2009-04-10. สืบค้นเมื่อ 2009-04-24. 
  5. Grein. "Week Ending Nov. 8, 2009: The Host With The Most". สืบค้นเมื่อ 2009-11-11.  Unknown parameter |name= ignored (help)