บาร์เรล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ถังไม้ ที่มาของหน่วยบาร์เรล

บาร์เรล (อังกฤษ: barrel ย่อว่า bbl) เป็นหน่วยวัดปริมาตรอย่างหนึ่ง เทียบเท่ากับประมาณ 100-200 ลิตร (30-50 แกลลอนอเมริกา) ขึ้นอยู่กับระบบและสิ่งที่นำมาวัด มีที่มาจากถังไม้ที่บรรจุเบียร์และไวน์

ปริมาตรของแห้ง[แก้]

ของแห้งบางชนิดเทียบหน่วยบาร์เรลกับหน่วยน้ำหนัก

ปริมาตรของเหลว[แก้]

ต่อไปนี้เป็นปริมาตรของของเหลวที่นอกเหนือจากน้ำมัน ซึ่งน้ำมันจะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป

  • เบียร์และเอล 1 บาร์เรลอังกฤษ = 36 แกลลอนอังกฤษ (163.7 ลิตร)
  • ไวน์ 1 บาร์เรลอังกฤษ = 26.25 แกลลอนอังกฤษ (119.3 ลิตร)
  • เบียร์ 1 บาร์เรลอเมริกา = 31 แกลลอนอเมริกา (117.3 ลิตร) ตามนิยามของกฎหมายภาษี
  • ของเหลวอื่นที่ไม่ใช่เบียร์ 1 บาร์เรลอเมริกา = 31.5 แกลลอนอเมริกา (119.2 ลิตร) หรือครึ่งหนึ่งของฮอกส์เฮด (hogshead)
  • น้ำ 1 บาร์เรลโซมาลี = 200 ลิตร มีใช้กันมากใน Horn of Africa เพื่อใช้วัดปริมาตรน้ำและน้ำมันดีเซล

ปริมาตรน้ำมัน[แก้]

ถังเหล็กในปัจจุบัน

หน่วยบาร์เรลมาตรฐานของน้ำมันอยู่ที่ 42 แกลลอนอเมริกา หรือ 34.9723 แกลลอนอังกฤษ หรือ 158.9873 ลิตร[5] ใช้ในสหรัฐอเมริกาสำหรับวัดปริมาตรของน้ำมันดิบและผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอื่นๆ บริษัทนานาชาติที่มีรายชื่อในตลาดหลักทรัพย์ของอเมริกาตั้งใจที่จะแปลงหน่วยปริมาตรของตนให้เป็นบาร์เรลสำหรับการรายงานผล ในประเทศอื่นมักใช้หน่วยลูกบาศก์เมตรหรือตันแทน โดยเฉพาะหน่วยตันนี้มีใช้กันมากในแถบยุโรป บริษัทในตลาดหลักทรัพย์ยุโรปก็ตั้งใจที่จะแปลงหน่วยเป็นตันเช่นกัน

ถังไม้บรรจุน้ำมันในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีปริมาตรต่างจากถังเหล็ก 55 แกลลอน (drum) ในปัจจุบัน (หรือรู้จักในชื่อถังเหล็ก 44 แกลลอนในสหราชอาณาจักร หรือ 200 ลิตรในออสเตรเลีย) ซึ่งถังไม้ดังกล่าวมีความจุ 42 แกลลอน สามารถใช้เป็นหน่วยวัดได้อย่างหนึ่ง แต่ไม่มีการใช้แล้วสำหรับการขนส่งน้ำมันดิบ เนื่องจากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมส่วนใหญ่สามารถขนส่งมาทางท่อหรือโดยเรือบรรทุกน้ำมัน

บาร์เรลขนาด 42 แกลลอนนี้เป็นหน่วยที่จำกัดการใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมันของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากบาร์เรลขนาดอื่นก็มีใช้ในอุตสาหกรรมประเภทอื่น และประเทศอื่นก็แทบจะเปลี่ยนไปใช้ระบบเมตริกกันหมดแล้ว ประเทศผลิตน้ำมันหลายประเทศที่ไม่มีความรู้ทางด้านเทคนิคที่จะพัฒนามาตรฐานอุตสาหกรรมน้ำมันของตน ใช้หน่วยบาร์เรลของอเมริกาเพราะอุตสาหกรรมเหล่านั้นก่อตั้งโดยบริษัทในสหรัฐอเมริกา

การวัดปริมาตรของน้ำมันเริ่มเกิดขึ้นที่แหล่งน้ำมันในรัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เริ่มมีการผลิตน้ำมันเป็นอุตสาหกรรม ขณะนั้นยังไม่มีมาตรฐานสำหรับภาชนะบรรจุน้ำมัน ดังนั้นน้ำมันและผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมจึงถูกเก็บไว้ในถังขนาดและรูปทรงที่แตกต่างกัน แต่ถังไม้บรรจุวิสกี้ 40 แกลลอนอเมริกา (151.4 ลิตร) ก็เป็นขนาดที่ใช้กันมากที่สุด เนื่องจากมีการผลิตไว้พร้อมแล้วในช่วงนั้น[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 15 USC 234
  2. cranberry barrel
  3. "U.S. Traditional and Commercial Barrel Sizes". 2000 Sizes, Inc. สืบค้นเมื่อ 2007-04-26. 
  4. 15 USC 237
  5. B. N. Taylor. "B.8 Factors for Units Listed Alphabetically - Section B". Guide for the Use of SI units. NIST. สืบค้นเมื่อ 2007-10-18. 
  6. Judith O. Etzel (2008). "The 42 Gallon Barrel (History)". The 150th Anniversary of Oil. Oil Region Alliance of Business, Industry and Tourism. สืบค้นเมื่อ 2008-04-11. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]