ธรรมจักษุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

นิตยสารธรรมจักษุ เป็นนิตยสารทางพระพุทธศาสนาเล่มแรกของไทย โดยออกตีพิมพ์ครั้งแรกสุดเมื่อเดือนตุลาคม 2437 โดยการบุกเบิกของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส พระองค์ได้ทรงพยายามแปลพระสูตรต่างๆ ในพระไตรปิฎกที่ยังไม่เคยมีผู้ใดแปลมาก่อนมาเป็นภาษาไทย แล้วทยอยนำลงในนิตยสารธรรมจักษุ ในเวลาเดียวกัน ก็มีการอธิบายธรรมให้สอดคล้องกับยุคสมัยที่เปลี่ยนไปด้วย ทำให้นิตยสารธรรมจักษุกลายเป็นนิตยสารทางพระพุทธศาสนาเล่มแรกที่ไม่เพียงแต่จะนำเสนอเนื้อหาสาระทางพระพุทธศาสนาจากพระไตรปิฎก ซึ่งเดิมนั้น มีอยู่ในใบลาน เป็นภาษาบาลีเท่านั้น ยังเป็นนิตยสารทางพระพุทธศาสนาเล่มแรกที่กระตุ้นให้เกิดการประยุกต์หลัก พุทธธรรม มาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่สังคมร่วมสมัยอย่างกว้างขวางด้วย

คณะทำงานประจำนิตยสารธรรมจักษุในปัจจุบัน[แก้]

คณะที่ปรึกษา
  • น.อ.(พิเศษ)วีระ วัฒนนิรันดร์
  • น.อ.(พิเศษ)วุฒิ อ่อนสมกิจ
  • น.อ.ประยงค์ สุวรรณบุบผา
  • นายพิพัฒน์ บุญยง
  • นายสุชิน ทองหยวก
  • รศ.สุเชาวน์ พลอยชุม
คณะทำงาน
  • แสง จันทร์งาม บรรณาธิการ
  • ทองเลี่ยม มาละลา ผู้ช่วยบรรณาธิการ
  • วิโรจน์ สายดนตรี ผู้ช่วยบรรณาธิการ
  • พจนารถ สุพรรณกูล ผู้ช่วยบรรณาธิการ
  • ณรงค์ เสริมสกุลวัฒน์ ผู้ช่วยบรรณาธิการ
  • สงบ เทพเทียนทัศ ผู้ช่วยบรรณาธิการ
  • ปราโมทย์ เพ็งโคตร ผู้ช่วยบรรณาธิการ

สำนักงานติดต่อ[แก้]

สำนักงานกองบรรณาธิการนิตยสารธรรมจักษุ ตึกแผนกผลประโยชน์ มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร